هر کسی شیوه‌ی مخصوص به خود را برای شروع روز جدید دارد. برخی با عبادت روز خود را آغاز می‌کنند، برخی ورزش صبحگاهی اولین برنامه‌ی روزشان است، برخی هم همیشه دیرشان شده و برای به موقع حاضر شدن در محل کار یا تحصیل در عجله هستند. در ادامه به ۷ عادت خوبی که فقط ۵ دقیقه از وقت شما را در ابتدای روز می‌گیرند، ولی تاثیر زیادی در بهره‌وری شما در طول روز دارند، می‌پردازیم. 

اگر به افراد موفقی که هر روز ساعت ۴ صبح برای مدیتیشن، عبادت، پیاده‌روی، مطالعه رمان و غیره از خواب بیدار می‌شوند حسادت می‌کنید، شاید بهتر باشد با ادامه‌ی این مقاله همراه باشید. نیازی نیست که حتما ۳ ساعت مفرح در اول روز داشته باشید تا روز خوبی برایتان رقم بخورد؛ در واقع بسیاری از عاداتی که باعث می‌شوند تا روز خوب و پر بازدهی داشته باشید، فقط حدود ۵ دقیقه زمان شما را می‌گیرند. برخی از این عادات در مطلبی که در وبسایت Quora‌ با عنوان «در عرض ۵ دقیقه در صبح چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم تا روز بهتری داشته باشیم»، آورده شده است. 

در ادامه به برخی از این عادات صبحگاهی که می‌توانند به شما کمک کنند تا روز بهتری داشته باشید، اشاره می‌کنیم. 

۱. سه چیزی شکرگزار آن‌ها هستید را یادداشت کنید

به چیزهایی که در زندگی دارید فکر کنید. فقط به موارد مادی مثل ماشین و رایانه فکر نکنید؛ در عوض به موارد ساده و پایه‌ای توجه کنید. برای مثال شکرگزار خانواده و دوستانی که دارید، باشید. این روش به تمرین «۳ چیز خوب» که توسط مارتین سلیگمن استاد روانشناسی دانشگاه پنسیلوانیا و یکی از بنیان‌گذاران جنبش روانشناسی مثبت ارائه شده، شبیه است. سلیگمن و همکارانش به افراد پیشنهاد می‌کنند که هر شب کمی وقت بگذارند و ۳ حرکت مثبتی که در طول روز انجام داده‌اند را به همراه توضیح کوتاهی که چرا آن کار را انجام داده‌اند، یادداشت کنند. شما می‌توانید مشابه این تمرین را در صبح با نوشتن ۳ چیزی که با باز کردن دوباره‌ی چشمانتان شکرگزار آن هستید اجرا کنید.

۲. به این فکر کنید که چه چیزی امروز را فوق‌العاده می‌کند

یک جمله در مورد چیزی بنویسید که اگر اتفاق بیفتد باعث می‌شود که شما احساس کنید که امروز روز خوب، مثبت و منحصر بفردی است. این اتفاق می‌تواند شامل موارد ساده‌ای مثل زودتر از نیمه شب به خواب رفتن یا اختصاص یک ساعت برای انجام کاری که مایل هستید، باشد. همین که متوجه شدید که چه چیزی باعث خوشحالی و ایجاد احساس رضایت در شما می‌شود، برای تحققش قدم بردارید. 

۳. تفکر کنید 

علم می‌گوید که تفکر مزایای پرشماری دارد؛ از کمک به شما برای کنار آمدن با استرس و احساسات منفی گرفته تا افزایش قدرت حافظه و حتی افزایش قدرت سیستم ایمنی بدن.

اما تفکر و مدیتیشن به این مفهوم نیست که ساعت‌ها در کنج عزلت بنشینیم. همین که برای ۵ دقیقه بنشینیم تا از افکار موجود در ذهنمان دوری کنیم، تاثیر عمیقی بر روزمان خواهیم داشت. اگر دقیقا نمی‌دانید که چطور باید این کار را انجام دهید، مرکز تحقیقاتی UCLA برخی راه‌ها را به شما پیشنهاد می‌دهد که اکثرا کمتر از ۵ دقیقه طول می‌کشند. 

۴. ورزش کنید

۵ دقیقه ورزش پس از بیدار شدن از خواب مفید است. تحقیقات نشان می‌دهند که ورزش کردن پیش از خوردن صبحانه باعث کاهش وزن و ارتقای سطوح انرژی بدن می‌شوند، هر چند که ورزش مورد مطالعه در این تحقیقات حداقل یک ساعت طول کشیده و در آن حدود ۴۰۰ کالری سوزانده شده است. صرف‌نظر از این که شما چه مقدار ورزش می‌کنید،‌ حتما قبل از هر چیزی کمی بدن خود را گرم کنید؛ چرا که عضلات شما بلافاصله پس از بیداری خشک هستند. 

۵. رخت‌خواب خود را مرتب کنید

چارلز دوهیگ که یک روزنامه‌نگار است در کتاب خود با عنوان «قدرت عادت» می‌نویسد: «مرتب کردن رخت‌خواب می تواند به افزایش بهره‌وری شما در طول روز کمک کند. این موضوع به خاطر این است که مرتب کردن رخت خواب عادت خوبی محسوب می شود  که می‌تواند به طور زنجیروار منجر به عادات خوب دیگری هم بشود.»

۶. اولویت‌بندی کنید 

شاید نوشتن لیستی از کارهایی که می‌خواهید در طول روز انجام دهید هم مفید باشد. به این ترتیب اولویت‌های شما طی ساعات باقیمانده از روز مشخص هستند. 

تراویس بردبری- روانشناس در این زمینه معتقد است که این نوع برنامه‌ریزی دقیق، شانس موفقیت شما در اهداف از پیش تعیین شده را افزایش می‌دهد. خود تراویس هم اهداف روزانه‌اش را پس از تمرین تمرکز حواس که هر روز انجام می‌دهد، تعیین می‌کند. 

۷. روز خود را تصویرسازی کنید

برخی تصویرسازی صبحگاهی را توصیه می‌کنند. به سادگی اهداف کوتاه و بلند مدت خود را تصویر سازی کنید و عزم خود را برای رسیدن به این اهداف جزم کنید. دوهیگ در کتاب دیگرش با عنوان «باهوش‌تر سریع‌تر بهتر» تکنیک دیگری که شبیه به مورد بالا است را ذکر می‌کند:‌ داستان‌هایی از این که روزتان چطور پیش خواهد رفت، برای خودتان تعریف کنید. دوهیگ در رابطه با محققان دانشگاه MIT که در رابطه با موفق‌ترین افراد مطالعه می‌کنند،‌ مطالبی نوشته است و متوجه شده که افراد موفق تلاش زیادی می‌کنند تا در طول روز جهان پیرامون خود را برای خودشان و همکارانشان توصیف کنند. برای مثال آن‌ها از همکارانشان می‌خواهند که تصور کنند که یک مکالمه که قرار است در آینده اتفاق بیفتد، چطور پیش خواهد رفت به این ترتیب آن‌ها وقتی وارد جلسه می‌شوند، آمادگی بیشتری برای رویدادهای احتمالی دارند. او پیشنهاد می‌کند که با استفاده از این استراتژی، عادتی در خود ایجاد کنیم و هر روز صبح جزئیاتی از این که در طول روز چه اتفاقات و سناریوهایی برایمان پیش می‌آید را برای خود تعریف کنیم.

 کوکاکولا یک برند آمریکایی است که می‌توان محصولات آن را در همه جای دنیا دید. کوکاکولا در 200 کشور به فروش می‌رسد که دانستنی‌های جالبی دارد.
 
به گزارش بیزینس اینسایدر، به طور میانگین بیش از 10 هزار نوشابه کوکاکولا در هر ثانیه در جهان مصرف می‌شود. نوشابه علیرغم ضررهایی که دارد از محبوبیت بالایی برخوردار است و به همین دلیل برندهای نوشابه در جهان کم نیستند.
 
در ادامه می‌خواهیم حقایقی در مورد کوکاکولا را برای شما برملا سازیم که به احتمال فراوان قبلا آن‌ها را نشنیده‌اید.
 
شماره یک

نوشابه کوکاکولا توسط جان استیت پمبرتون، داروساز آمریکایی، در سال 1886 میلادی ساخته شد. آقای پمبرتون در آتلانتا [مرکز ایالت جورجیا] زندگی می‌کرد. نام کوکاکولا اما توسط دفتردار او یعنی آقای «فرانک رابینسون» پا به عرصه حیات گذاشت. آقای رابینسون در نوشت با خودکار ماهر بود و او بود که طرح کوکاکولا را کشید که همین طرح بعدها به لوگوی آن بدل گشت و هنوز هم از همان لوگو استفاده می‌شود.
 

شماره دو

اولین تبلیغات کوکاکولا واقعا جالب بود: کوکاکولا محصول خود را به عنوان نوعی آرام‌بخش یا تقویت کننده‌ی اعصاب معرفی کرد که می‌تواند خستگی را از بین ببرد. این تبلیغ (عکس پایین) در سال 1886 میلادی به چاپ رسیده است.
 
شماره سه

شاید قبلا این مورد را شنیده باشید، اما حقیقت دارد. اولین محصول کوکاکولا حاوی کوکائین بود، اما کوکائین آن تنها به اندازه 9 میلی‌گرم در هر لیوان بود. این نوشیدنی در آن زمان به عنوان جایگزینی برای مشروبات الکلی مشتری جذب می‌کرد. حتی در آن زمان گفته می‌شد که کوکاکولا می‌تواند اعتیاد به تریاک را از بین ببرد. ناگفته نماند که کوکائین در سال 1903 به طور کامل از این نوشیدنی حذف شد.

شماره چهار

57 میلیارد مورد از انواع محصولات نوشیدنی در روز در جهان مصرف می‌شود. در این بین، بیش از سه درصد این مقدار (1.9 میلیارد) تحت لیسانس کوکاکولا تولید می‌شود. بنابراین، این برند دارای بیشترین میزان تولید بر روی کره زمین است.
 

شماره پنج

کوکاکولا تنها در دو کشور جهان به فروش نمی‌رسد: کوبا و کره شمالی.
 
شماره شش

محصولات تولیدشده کوکاکولا آن‌قدر متنوع است که اگر شما بخواهید تمام محصولات آن را امتحان کنید می‌بایست هر روز و به مدت 9 سال از محصولات آن استفاده کنید. کوکاکولا انواع و اقسام نوشیدنی‌ها از نوشابه گرفته تا نوشیدنی‌های انرژی‌زا را تولید می‌کند.
 
شماره هفت

اگر تمام قطرات تولید شده کارخانه کوکاکولا را در بطری‌های هشت اونسی بریزیم و آن بطری‌ها را پشت سر هم بچینیم، می‌توانیم بیش از 2000 بار مسیر رفت و آمد به ماه را طی کنیم. اجازه دهید به شکلی دیگر بگوییم: با این میزان بطری می‌توانیم به مدت پنج سال و هفت ماه و 14 روز به ماه سفر کنیم.
 
شماره هشت

برند کوکاکولا خود صاحب 20 برند دیگر است که هر کدام از آن‌ها بیش از یک میلیارد دلار درآمد دارند. در تصویر پایین می‌توانید این 20 برند را مشاهده کنید.
 

شماره نه

برند کوکاکولا به ارزش 83.8 میلیارد دلار قیمت‌گذاری شده است. این رقم از رستوران زنجیره‌ای آمریکایی کی‌اف‌سی (مرغ سوخاری کنتاکی)، مجموعه ‌رستوران‌های زنجیره‌ای ساب‌وِی، بودوایزر و پپسی بیشتر است.
 
شماره ده

شرکت کوکاکولا مدعی است که نام این شرکت پس از واژه OK، دومین واژه‌ای است که در سراسر جهان فهمیده می‌شود. 

 
شماره یازده

بزرگترین مصرف کننده‌ی محصولات کوکاکولا مکزیک است. هر مکزیکی به طور میانگین 745 کوکاکولا در سال مصرف می‌کند. این در حالی است که هر فرد آمریکایی به طور متوسط 401 کوکاکولا در سال مصرف می‌کند.
 
شماره دوازده

شرکت کوکاکولا مدعی است که خودش مفهوم «کوپن» را برای اولین بار معرفی کرده است. این شرکت در سال 1886 میلادی چندین کوپن را پخش کرد. به همین دلیل، آن‌ها معتقدند که همین کوپن‌ها باعث شدند تا محصولات کوکاکولا از آتلانتا به تمام ایالت‌های ایالات متحده برسد. بین سال‌های 1886 و 1914، از هر ده کوکاکولا یکی به صورت رایگان به مشتریان داده می‌شود.
 
شماره سیزده

تصویری که مسیحیان امروز از بابانوئل دارند، مدیون شرکت کوکاکولا است. این شرکت از دهه 20 میلادی تبلیغات کریسمسی خود را آغاز کرد تا بازارهای زمستانی را نیز در دست خود بگیرد. این شرکت از چندین تصویر استفاده کرد، اما هیچ یک از آن تصاویر به پای تصویر «هادن ساندبلوم» نرسید. تصویر او (پایین) توانست به فروش کوکاکولا کمک فراوانی کند.
 
شماره چهارده

اولین نوشابه‌ای که به فضا رفت کوکاکولا بود. این نوشیدنی در سال 1985 میلادی توسط فضاپیمای چلنجر به فضا فرستاده شد.
 

شماره پانزده

شرکت کوکاکولا می‌گوید که بهترین دما برای مصرف محصولاتش بین 34 تا 38 درجه فارنهایت (1 تا 3 درجه سانتی گراد) است. 

 آیا تا به حال فکر کرده‎اید که پس از خوردن نوشابه بدنتان چه واکنشی دارد؟ در این اینفوگرافی به بررسی وضعیت بدن یک ساعت پس از خوردن یک قوطی کوکاکولا می‎پردازیم، با زومیت همراه باشید.

احتمالا نوشابه یکی از اصلی‎ترین نوشیدنی‎های رژیم غذایی مردم جهان است، اما شاید برایتان جالب باشد بدانید که بدنتان تا یک ساعت پس از نوشیدن یک قوطی کوکاکولا ، چه واکنشی نسبت به آن دارد.

پس از 10 دقیقه

میزان قند وارد شده به بدن شما پس از نوشیدن یک قوطی کوکاکولا، درحدود 10 قاشق چای خوری است، که این میزان برابر مقدار مورد نیاز بدن درطول یک روز است، اما به علت وجود اسید فسفریک، بدن به سرعت به این میزان قند وارد شده، واکنش نشان نمی‎دهد.

پس از 20 دقیقه

پس از مصرف این نوشیدنی گازدار، میزان قند و انسولین خونتان به شدت افزایش پیدا می‎کند، در این هنگام کبد شما تمام تلاشش را برای تبدیل قند به چربی‌های موجود در بدن می‎کند.

پس از 40 دقیقه

در این زمان کافیین موجود در نوشابه جذب بدنتان می‎شود و همین باعث می‌شود تا کبد میزان قند موجود در خون را به سطح بالاتری ببرد، در این هنگام گیرنده‎های آدنوزین مغزتان، از به خواب رفتن شما جلوگیری می‎کند.

پس از 45 دقیقه

حال میزان تولید دوپامین (هورمون هیجان و نشاط) در مغزتان شروع به افزایش می‎کند. (مشابه زمانی که بدن تحت تاثیر مخدر هروئين قرار می‌گیرد.)

پس از 60 دقیقه

به علت ترکیب شدن اسید فسفریک و کلسیم، سوخت و ساز بدن افزایش پیدا کرده و باعث کاهش مقدار منیزیم و روی در بدن می‎شود،
همچنین این افزایش قند، باعث دفع کلسیم از طریق ادرار می‌شود.

مصرف کوکاکولا و سایر نوشیدنی‎های گازدار تیره رنگ، باعث خروج ویتامین‎ها، اسیدها، مواد مغذی و حتی تیرگی رنگ دندان‎ها شود، پس قبل از آن که  خواستید یک نوشابه خنک را بنوشید، نکات بالا را به یاد آورید.‎‎

 آیا کارخانه کوکاکولا به متخصصین تغذیه پول می‌دهد تا نتایج را وارونه نشان دهند؟ من از این مسئله شگفت زده نمی‌شوم، چرا که چیزهایی که در آنجا دیدم به اندازه کافی مرا وحشت زده کرده است.
 
به گزارش ایندیپندنت، پسر نوجوانی را دیدم که به زور 14 سالش می‌شد و قد متوسطی هم داشت. او لباس‌های براق و زننده مدرسه‌اش را به تن داشت. صورتش هم به خاطر کار طاقت فرسای سرپا ایستادن سرخ شده بود. در دستش چه بود؟ یک بطری دو لیتری اسپرایت!

 
قساوت چون نوشابه گازداری که زیاد تکان داده شده، به همه جا پاشیده شده است. در پیگیری‌های انجام شده توسط تایمز مشخص شده که کارخانه کوکاکولا سالانه میلیون‌ها دلار خرج می‌کند تا یک حقیقت انکار ناپذیر را انکار کند.
 
صادقانه بگوییم، هر کسی که آنقدر ساده است که نتایج "پژوهش‌های" مبنی بر عدم چاق کننده بودن نوشابه‌های گازدار را باور کند، احمقی بیش نیست. اما مشکل این نیست؛ مشکل کاری است که کارخانه کوکاکولا در روز روشن انجام می‌دهد و کسی خم به ابرو هم نمی‌آورد.
 
اولین کار درست و درمان من!

اولین کار "درست و درمان" در سال 2009 به من پیشنهاد شد اما انگار جواب گناهانم را پس می‌دادم. من با شرکت «کولا کولا اینترپرایز» کار می‌کردم که آن موقع بازوی بریتانیایی کارخانه کوکاکولا بود. من نماینده فروش بودم. یک ون پر از انواع نوشیدنی‌های کوکاکولا دستم بود که با تمام آن‌ها در بچگی خاطره داشتم (فانتا، اسپرایت، کاپری سان و انواع دیگر). من ون را روشن می‌کردم و آرام می‌رفتم و فقط می‌فروختم.
 
دو روز کافی بود تا تمام اشتیاقم نابود شود. در روز دوم با خودروی برچسب خورده‌ام نزدیک سومین فروشگاه شدم. اهدافم کاملا روشن بود: مشتری را بشناسم، مشتری‌های آن‌ها را بشناسم، هر چیزی که می‌خواهند را به آن‌ها بفروشم و سپس چیزهایی که نیاز ندارند را هم به آن‌ها بفروشم.
 
پمپ بنزین و یک بطری دو لیتری اسپرایت  

وقتی به محوطه پمپ بنزین رسیدم، پسر نوجوانی را دیدم که به زور 14 سالش می‌شد و قد متوسطی هم داشت. او لباس‌های براق و زننده مدرسه‌اش را به تن داشت. صورتش هم به خاطر کار طاقت فرسای سرپا ایستادن سرخ شده بود. در دستش چه بود؟ یک بطری دو لیتری اسپرایت!
 
میزان شکر موجود در آن بطری 136 گرم بود. این میزان برابر بود با 144 درصد میزان نیاز روزانه بدنش! و اتفاقا من چهار بسته از آن‌ها را در پشت ون داشتم که منتظر مشتری بودند.
 
من الهه چاقی شده بودم و از این لحاظ احساس ناخوشایندی داشتم. به همین منوال پیش رفتم. هر ماه هدفی جدید داشتم و دوست داشتم هر چه دارم را به تمام 144 مشتری‌ام بفروشم. هر نوشیدنی که به فروش می‌رفت، پیگیری‌هایش نیز انجام می‌شد. اگر یک مغازه نوشیدنی‌های غیر از مارک کوکاکولا در یخچال خود نگه می‌داشت، احتمالا با نامه‌های تهدید آمیزی از سوی این شرکت مواجه می‌شد. مهم نبود چه اتفاقی می‌افتد، آن‌ها باید همان کاری را انجام می‌دادند که کارخانه کوکاکولا به آن‌ها دستور می‌دهد.
 
رد بول و نوشابه‌های انرژی زا

بالاخره سر و کله پسر طلایی کوکاکولا پیدا شد: نوشابه انرژی زا. پس از معرفی رد بول، این بخش سالانه با پیشرفت بسیار بالایی مواجه بود که هیچ نشانی از کند شدن نیز در آن دیده نمی‌شد.
 
در یک جلسه کاری تمام انواع جدید نوشیدنی‌های حاوی کافئین و پر از قند به ما برای فروش معرفی شد: چهار نوع نوشابه گازدار مارک Relentless (بی‌رحم)، سه نوع نوشابه Monster (هیولا)، سه نوع نوشابه Powerade و برای مدت کوتاهی، نوشابه‌های انرژی زا در بطری‌های کوچک که به «انرژی شات» معروف بودند.

هدف: کودکان

اهداف ما کاملا مشخص بودند؛ آن‌ها کسی نبودند جز کودکان. به ما گفته شد که «جویا شوید که مدرسه‌های بزرگ منطقه شما در کجا قرار دارند. به مغازه‌دارها این نمودارها و آمارها را نشان دهید... بچه‌های عاشق این‌جور محصولات هستند.»
 
یک بطری 500 میلی‌لیتریِ نوشابه «مانتسر ریپر» حاوی 47 درصد شکر و 160 میلی گرم کافئین است. این رقم معادل یک فنجان و نیم قهوه و ده قاشق شکر است. فکرش را کنید که قرار بود ما این را دست دختر نوجوان شما بدهیم.
 
معلم‌ها از این مسئله گلایه داشتند که دانش‌آموزان مدام به دلیل مصرف نوشابه‌های انرژی زا سر کلاس پرهیاهو بودند و در ادامه روز بی‌تحرک بودند. به همین دلیل بسیاری از مدارس مصرف نوشابه‌های انرژی زا را ممنوع کردند. کارخانه کوکاکولا نیز بالاجبار تمام دستگاه‌های اتوماتیک فروش محصولاتش را جمع کرد. واکنش آن‌ها خیلی ساده بود: محصولاتت را خارج از مدارس بفروش؛ حالا بشین و تماشا کن! اینجا بود که «عصر غذا» آغاز شد.
 
پیشنهاد جدید به سرعت فراگیر شد. به ما گفته شد که در هر دکه روزنامه فروشی، ساندویچی و یا کافی‌شاپی سعی کنیم محصولاتمان را به هر چیزی از روزنامه گرفته تا سیب زمینی سرخ کرده ربط دهیم. ما محصولاتمان را به ازای قیمت پایین‌تر یا به عنوان جایگزین محصولات دیگر در فروشگاه‌ها پیشنهاد می‌دادیم. کوکاکولا به شما می‌گوید که یک بطری 500 میلی‌لیتری را باید در دو وعده مصرف کرد اما در کمال تعجب ما باید آن را برای یک ساندویچ بفروشیم.
 
تقلب کوکاکولا در المپیک لندن

فعالیت ما در دوران المپیک به شکل دیوانه واری بالا بود. ما به عنوان اسپانسر رسمی بازی‌های المپیک، تعمدا پخش مراسم مشعل المپیک را به عقب انداختیم. مشکل از مشعل نبود؛ بیشتر این بود که چه میزان محصول در مسیر موجود بود.
 
من آن روزها در سوپرمارکت‌ها مشغول به کار بودم و به من گفته شد که برای پیشنهاد ضعیفم در فروشگاه خرده‌فروشی بریتانیایی تسکو باید شرمسار باشم. قرار بود که ما مقدم مشعل المپیک را گرامی بداریم، اما تنها هدف کوکاکولا این بود که محصولاتش را به نمایش بگذارد.
 
من تلاش کردم تا مبانی اخلاقی‌ام را از درون به چالش بکشم، اما تنها واکنشم یک پاسخ منفعلانه بود: «ما فقط داریم به مشتری یک گزینه ارائه می‌دهیم.» من حتی امروز هم با این مسئله مشکل دارم. با توجه به حجم تبلیغات، اسپانسرینگ و برندسازی، این مسئله دیگر ارائه یک گزینه ساده نیست!
 
ما با چهار سوپرمارکت زنجیره‌ای کار کردیم و هدفمان فروش محصولات کوکاکولا با پیتزا، با مرغ آب‌پز، با کاری و البته با کوکاکولای بیشتر بود. ما باید برای تمام فضاهای خالیِ موجود در فروشگاه‌ها می‌جنگیدیم. هر چه بیشتر موفق بودیم، پول بیشتری هم به جیب می‌زدیم.
 
واقعیت کوکاکولا

کوکاکولا اصلا به مشتریانش اهمیت نمی‌دهد؛ تنها چیزی که کوکاکولا اهمیت می‌دهد این است که آن‌ها را داشته باشد.
 
مردم حتی با کمی تحقیق هم موافق نیستند، چرا که مقاله‌ها در ژورنالی چاپ می‌شوند و کسی هم آن‌ها را نمی‌خواند. اما همین مردم از طریق برندسازی کوکاکولا سیلی محکمی می‌خورند.

البته ما خودمان به شرکت‌هایی مثل کوکاکولا اجازه می‌دهیم تا اسپانسر نهادهایی مثل فیفا، بازی‌های المپیک و جام جهانی راگبی شوند، بی‌آنکه به تهدیدهای اخلاقیِ پشت سر این مسائل نیم‌نگاهی داشته باشیم.
 
ما میلیون‌ها دلار پول خرج می‌کنیم تا دیابت بگیریم! ما تلاش می‌کنیم تا فعالیت‌های فیزیکی‌مان را با نوشابه‌های گازدار گره بزنیم. تمام این حرف‌ها خنده آور است، اما حقیقت دارند. بازاریابی آن‌ها تخریبی است؛ گویی با کفشی میخ دار بر روی نجابت و سلامت جامعه می‌تازند، آن‌هم برای چند دلار بیشتر.
 
پول قدرت می‌آورد و کوکاکولا هم پول زیادی دارد. تنها کاری که ما می‌توانیم انجام دهیم این است که آن را به آن‌ها ندهیم.
 
راستی – اگر از طرفداران آب ویتامینه (از محصولات کوکاکولا) هستید و فکر می‌کنید برای سلامتی‌تان خوب است، خب شاید حقتان باشد یکبار زیر تیغ عمل جراحی قلب بروید.

 
«کاش سه سال پیش زبان یاد می گرفتم...»

«کاش وقتی بیست ساله بودم اصول سرمایه گذاری را یاد می گرفتم...»

کاش...

کوتاه کردن منحنی یادگیری مبحثی ست که سال ها مورد مطالعه قرار گرفته است و این راهکار، اصول اساسی یادگیری سریع تر را شامل می شود. اگر به درستی از این اصول استفاده کنید، خواهید توانست از آن ها به عنوان اهرمی برای وادارکردن خودتان به یادگیری سریع تر و تسلط بر هر موضوع یادگیری از جمله زبان ها، مهارت های کسب و کار، سازهای موسیقی و... استفاده کنید.

خب آن اصول این ها هستند:

1- چرخ را دوباره اختراع نکنید

چرا باید چرخی را که قبلا اختراع شده بود دوباره بسازید؟ گرایش معمولی که همه ما در هنگام یادگیری چیز جدیدی داریم این است که سعی کنیم به تنهایی بر آن مسلط شویم و این جوری زمان و تلاشی را که می توانیم با کمک گرفتن از دیگران صرف نکنیم؛ دست کم می گیریم.

به زمانی فکر کنید که برای اولین بار داشتید زبان یا مهارتی جدید می آموختید. شاید منحنی یادگیری تان در ابتدا به سوی پایین حرکت می کرد اما بعد از چندسال یا حتی چند ماه که آن مهارت را تجربه کردید و خطاهایی مرتکب شدید، توانستید مسیر میان بری طراحی کنید تا به دوست تان کمک کنید که دیگر آن خطاهای اولیه شما را تکرار نکند.

به منظور آن که با سرعت بیشتری به تسلط دست یابید، اولین قدم ما باید مشورت کردن با بازیکنانی باشد که از قبل در میدان بوده اند و سپس باید از مسیری که آن ها برای ما طراحی کرده اند الگوبرداری کنیم. در این دوره و زمانه امکان این وجود دارد به هر راه حلی که در قالب کتاب، وبلاک، ویدیوهای آموزشی، مشاوره ها و اشخاصی که در شبکه های اجتماعی مان وجود دارند، دسترسی داشته باشید.

2- مهارت مورد نظر را تحلیل کنید

مرحله بعدی برای هک کردن منحنی آموزشی این است که مهارت مورد نظر را تحلیل کنید تا اصول اولیه و اجزای اساسی را ببینید. اجزا را جدا و مهم ترین چیزهایی را که باید در ابتدا بیاموزید، کشف کنید.

مشخص شده است که این مفهوم را می توان در هر زمینه ای در زندگی اعمال کرد؛ مسائلی از جمله:

• کسب و کار (هشتاد درصد فروش از بیست درصد از مشتریان به دست می آید)

• کارایی کارمندان (هشتاد درصد نتایج از بیست درصد کارمندان حاصل می شود.)

• شادی (هشتاد درصد شادی از بیست درصد ارتباطات کسب می شود.)

• تجربه سفری (هشتاد درصد سفرهای مان از بیست درصد تجربه های ویژه مان حاصل می شود.)

قبول کردن این نوع تفکر تنها به این موضوع ختم می شود که چیزهای خیلی کمی از جمله یادگیری وجود دارند که تغییر در زندگی مان ایجاد می کنند. آن گاه هدف مان باید جداکردن بیست درصد از مواد آموزشی مان باشد که به ما هشتاد درصد نتیجه می دهند.

همان طور که مشخص شده است، متخصصان یادگیری سریع، از قبل این ایده را پذیرفته اند و چند مثال ملموس در مورد چگونگی انجام این کار به صورتی کارآمد فراهم کرده اند. جاش کافمن در گفتگوی TEDاش گفت که باور دارد که برای تسلط روی یک مهارت نیازی به گذراندن ده هزار ساعت نیست. در عوض، کلید انجام این کار گذراندن 20 ساعت اولیه و یادگیری مهم ترین مهارت ها در طول چارچوب زمانی برای به دست آوردن حداکثر تاثیر است. مطالعات زیادی نشان داده اند که اولین ساعات تمرین مهارتی جدید همواره بیشتری تاثیر را در عملکرد دارد.

3- از انجام چند کار به صورت همزمان خودداری کنید

انجام دادن چند کار همزمان اشتباهی ست که همه ما در عصر نوتیفیکیشن های مداوم اپلیکیشن های موبایل مرتکب شده ایم. از چک کردن ایمیل های مان هر ده دقیقه گرفته تا دیدن پست های جدید اینستاگرام و خوش آمدگویی به همکارانی که برای پنج دقیقه استراحت به کنار میز ما می آیند. چندکاره بودن یکی از بزرگ ترین موانعی ست که ما را از یادگیری سریع تر باز می دارد.

به کامپیوتر خودتان فکر کنید. زمانی که بیشتر از 20 سربرگ مختلف در مرورگر اینترنتی خود داشته باشید، کامپیوترتان شروع به کندشدن می کند و هرکدام از دستورات را در مدت زمان طولانی تری اجرا می کند.

مطالعات نشان می دهد زمانی که حواس فردی پرت شود، به طور میانگین 25 دقیقه طول می کشد تا او دوباره به کاری که به آن مشغول است، بازگردد. چیزی که اهمیت بیشتری دارد این است که مطالعه ای که توسط دانشگاه کالیفرنیا ایرواین صورت گرفته دریافته است که یک کارمند تنها 11 دقیقه می تواند بدون حواس پرتی کار کند.

همین مساله در تمرکز طولانی مدت ما نیز کاربرد دارد. بسیاری از ما قادر نیستیم که شش تا دوازده ماه را به یادگیری مهارتی اختصاص دهیم؛ زیرا پروژه ها، ایده ها یا تفریحات متعددی وجود دارند که در این مسیر اتفاق می افتند و زمانی که ما تصمیم می گیریم تا تمرکزمان را به مساله ای جدید اختصاص دهیم، بازیافتن همان اشتیاق و اراده برای تمرکز بر مهارت قبلی دشوار است.

زمانی که شما مهارت های زیرمجموعه ای را کشف کردید که به شما حداکثر مقدار نتیجه را می دهد، فقط روی بهبود آن مهارت ها تمرکز کنید و تا زمانی که روی آن ها تسلط بیابید از هر چیز دیگری اجتناب کنید. 

4- تکرار، تکرار، تکرار

این بخشی ست که بیشتر ما با آن درگیر هستیم و چیزی که بسیاری از ما نمی دانیم این است که قانون تسلط سریع روی هر موضوعی تمرین است. یادیگری نیازمند تناوب و مقاومت در تکرار یک مهارت است تا زمانی که آن را به صورت ناخودآگاه و بدون فکر در مورد آن انجام دهید. بهترین عملکرد را در دنیا کسانی دارند که متوجه این راز یادگیری سریع تر و تبدیل شدن به افراد برتر هستند و با این حال به ندرت در مورد اهمیت آن صحبت می کنند. زیرا جذابیتی برای شان ندارد. عملکردی در سطح متخصصان در درجه اول نتیجه تمرینی در سطح متخصصان است و به استعداد درونی ربطی ندارد.

5- دنبال بازخوردی سریع بگردید

یک گروه موسیقی در سال 1960، زمانی که هنوز گروه ناشناخته ای در دبیرستان بودند به هامبورگ آلمان سفر کردند تا در نقاط محلی به اجرا بپردازند. دستمزد کمی به این گروه داده شد. صدابرداری وحشتناک بود. تماشاگران تشویق نمی کردند. خب پس این گروه چه نتیجه ای از اجرای هامبورگ گرفتند؟ ساعات بی وقفه اجرا، تمرین و بازخوردی سریع که آن ها را به بهتر شدن وا می داشت.

طبق گفته مالکوم گلدول در کتابش به نام «تافته های جدابافته»، این تفاوت کلیدی ست که این گروه موسیقی را به اوج رساند. گروه فقط در یک پارکینگ تمرین نمی کرد؛ آن هاسعی کردند در حضور مخاطبان به اجرای زنده بپردازند تا مردم نقدی سریع و بازخوردی سازنده را برای آن ها فراهم کنند. زمانی که مهارت های این گروه افزایش یافت، مردم از آن ها درخواست اجرای بیشتری می کردند و به آن ها زمان بیشتری برای اجرا می دادند. آن ها در سال 1962 هر شب هشت ساعت اجرا داشتند. در سال 1964، یعنی سالی که آن ها صحنه های بین المللی را از آن خود کردند، بیش از 1200 کنسرت اجرا کردند. اگر بخواهیم مقایسه کنیم، بیشتر گروه های موسیقی در طول عمر حرفه ای شان 1200 اجرا ندارند.

6- کارتان را ادامه دهید

متاسفانه بسیاری از ما قبل از رسیدن به آن چه که ست گادین سراشیبی می نامد، تسلیم می شویم.

گادین می گوید اگرچه مهم است که بدانیم چه زمان باید از کار دست بکشیم، بسیاری از برندگان بالقوه به موفقیت دست پیدا نمی کنند؛ چون قبل از رسیدن به سراشیبی از کار دست می کشند. طبق گفته گادین، پنج دلیلی که احتمالا اجازه نمی دهد که شما به فردی برتر در دنیا تبدیل شوید این موارد هستند:

1- زمان کم می آورید (و دست می کشید)

2- پول کم می آورید (و دست می کشید)

3- می ترسید (و دست می کشید)

4- کار را جدی نمی گیرید (و دست می کشید)

5- علاقه تان را از دست می دهید (و دست می کشید)

روان شناسان همچنین موضوعی را که به چرخه تبدیل معروف است، مطالعه کرده اند. این چرخه ای از پیشرفت است که ما زمانی که تغییر یا اتفاقی جدید نظیر حادثه ای غم انگیز یا شانس یادگیری مساله ای جدید را تجربه می کنیم، رخ می دهد. همیشه زمانی که ما شروع به یادگیری مساله ای می کنیم نوعی احساس رضایت وجود دارد. به همین دلیل است که ما به دیدن نوتیفیکیشن های شبکه های اجتماعی اعتیاد پیدا کرده ایم. زیرا هر بار دوپامین ترشح می شود.

زمانی که یک اتفاق خوب تمام می شود، ما سراشیبی را تجربه می کنیم و پیشرفت ما شروع به پیمودن روندی ثابت یا کاهش یافتن می کند. این زمانی ست که بیشتر ما کار را ترک می کنیم. دلیل اهمین این امر این است که اگر شما بتوانید پیش بینی کنید که در زمان یادگیری مساله ای جدید یک سراشیبی در انتظار شماست، مبارزه کردن با آن آسان تر خواهدبود. از آن مهمتر دلیل حضور آن سراشیبی این است که افرادی که به اندازه کافی مقاومت می ورزند بتوانند روند رو به صعودی کسب کنند و به انتهای مسیر برسند.

 پژوهشگران هشدار می‌دهند خوردن غذاهای با پروتئین بالا با ریسک کمتر افزایش فشار خون همراه است. 

 شیمی‌درمانی یکی از روش‌های درمان سرطان و یا تخفیف موقت آن با استفاده از برخی داروهای خاص است که در اصطلاح پزشکی به آن‌ها شیمی درمانی گفته می‌شود. کار اصلی این داروهای خاص از بین بردن عضو بیمار بدون صدمه به بافتهای مجاور آن است. این نوع از درمان اثراتی هم بر روی سلول‌ها و بافت‌های بدن دارد. یکی از اثرات این درمان ریزش موهای بدن و خشک شدن پوست است. 

  لازم است افراد در مصرف گوشت و فرآورده‌های آن دقت کنند، گوشت‌های قرمز و سفید تامین کننده پروتئین و آهن مورد نیاز بدن بوده که حاوی مقدار چربی نیز هستند( این میزان در گوشت قرمز بیشتر است) مصرف گوشت‌های کم چرب بخصوص گوشت سفید برای کاهش چربی‌های بد خون و پیشگیری از بیماری‌های قلبی، عروقی، فشار خون بالا، دیابت، برخی سرطان‌ها و نقرص توصیه می شود.

 تحقیقات نشان می‌دهد مصرف ماهی تن به دلیل داشتن مواد سمی برای بدن بسیار زیان‌آور است.