به یاری ورزش های بدون خطر و فیزیوتراپی می‌توان به میزان زیادی دردهای ناحیه کمر، ستون مهره و زانو راکم کرد
با توجه به اینکه خانم‌های باردار به ویژه در ماه های پایانی بارداری حدود ۱۰ کیلو افزایش وزن را تحمل می‌کنند. این افزایش وزن عمدتاً در یک نقطه بدن متمرکز است، اکثر خانم های باردار به دردهای ناشی از کمر درد و زانو درد دچار می‌شوند که به کمک ورزش هایی که به تقویت عضلات کمر و چهار سر ران کمک می‌کند و نیز فیزیوتراپی در این نواحی می‌توان این دردها را تا حد زیادی کاهش داد.

همچنین می‌توان با استراحت و آموزش های صحیح در زمینه های نشستن از دردهای فوق تا حدی کاست.

یکی از محورهای سمینار بیماری های روماتیسمی و حاملگی به غیر از مشکلات بیماران روماتیسمی در زمینه بارداری، شکایتهای زنان باردار از مشکلات اسکلتی و مفصلی است که با وجود مبتلا نبودن به بیماری های روماتیسمی در طی دوران بارداری دچار مشکلاتی از قبیل کمر درد، زانو درد و درد در ناحیه ستون فقرات می شوند.

زنان مبتلا به بیماری های روماتیسمی که دارو مصرف می کنند، ضروری است، ماه ها پیش از اقدام به بارداری زیر نظر پزشک نسبت به قطع و جایگزینی برخی از داروهای خود اقدام کنند تا خون از آثار این داروها پاک شود.

تحقیقات نشان می‌دهد در صورت آنکه بیماران دچار بیماریهای روماتیسمی از قبیل لوپوس و آرتریت روماتوئید که دارو مصرف می‌کنند، قصد بارداری داشته باشند، لازم است از چند ماه قبل از بارداری با پزشک معالج خود مشورت کنند تا ضمن تنظیم رژیم درمانی از عوارض احتمالی برای جنین و مادر پیشگیری شود.

بیماری لوپوس با بارداری شعله ور می‌شود، ولی حدود  ۴۰ درصد بیماران آرتریت روماتوئید در دوران بارداری بیماریشان خاموش می‌شود که وظیفه پزشک تنظیم رژیم درمانی در این بیماران است.

بیماران به هیچ وجه نباید بدون مشورت با پزشک معالج خود اقدام به بارداری یا به طور خودسرانه نسبت به قطع و یا تغییر دارو اقدام کنند.

مرکز تحقیقات روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران به عنوان قطب روماتولوژی ایران با همکاری استادان روماتولوژی کشور همه ساله و همزمان با برپایی کنگره سالیانه این مرکز نسبت به انتشار یک کتاب با عنوان بیماری های مختلف روماتولوژی اقدام می کند که این کتاب به عنوان کتاب مرجع برای دستیاران  فوق تخصصی این رشته تلقی می‌شود و امسال موضوع این کتاب بهبیماری های روماتیسمی و حاملگی اختصاص دارد.

خرمالو به دلیل دارا بودن مواد معدنی، برای رشد و نمو بسیار مفید شناخته شده است و آهن موجود در آن عنصر اصلی خونسازی و پتاسیم موجود در آن اشتهاآور و شست و شو دهنده کلیه و کبد است.

«خرمالو» سرشار از آب و بتاکاروتن است، چنانچه این ویتامین به مقدار کافی به بدن نرسد، نه تنها قدرت بینایی کم می‌شود بلکه باعث خشن شدن پوست و شکننده شدن ناخن و موها و افت در میزان هوش و سلامت بدن می‌شود.

بخش گوشتی این میوه محتوی مقدار زیادی فیبر، مواد آنتی‌اکسیدانی همچون تانن، فنول، لیکوپن، لوتئین، مواد قندی، پکتین و اسید است. عمده‌ترین اسیدهایی که در این میوه وجود دارد، اسید ‌مالیک و اسید تارتاریک و اسید سیتریک است

خرمالو به دلیل دارا بودن مواد معدنی، برای رشد و نمو بسیار مفید شناخته شده است و آهن موجود در آن عنصر اصلی خونسازی و پتاسیم موجود در آن اشتهاآور و شست و شو دهنده کلیه و کبد است، با وجود عناصری همچون پتاسیم و منیزیم در این میوه، خرمالو کلسترول بد و فشار خون را نیز کاهش می‌دهد به همین دلیل این میوه برای سلامتی بیماران قلبی و افراد دارای چربی و فشار خون بالا بسیار مفید است.

از طرفی به دلیل دارا بودن پکتین که یکی از انواع فیبرهای محلول در آب است، باعث کاهش چربی‌های خون می‌شود.
 

 اسپاگتی ، کباب ترکی، کنتاکی و.... به دلیل کیفیت فوق العاده شهرتی یافته اند . اما زمان و نحوه مصرف مواد غذایی به دلیل رویکرد سنتی شهروندان هر کشور با واقعیت در تضاد است. برخی از حقایق اعجاب برانگیز را بخوانید.
*میزان شکر و کالری در آب میوه ها
طبق تحقیقات انجام شده ، به ازای هر 225 میلی گرم آب میوه سیب ،‌115، کالری وارد بدن می شود . این در حالی است که همین میزان نوشابه، به طرز شگفت انگیزی 95 کالری تولید می کند.یک فنجان آب انگور 36 گرم شکر دارد که در مقایسه با نوشابه های گازدار 9 گرم بیشتر است . همان طور که می دانید شکر موجود در آب میوه ها طبیعی هستند و به علت آنکه سرشار از ویتامین هستند وزن بدن را به سرعت افزایش می دهند.
*قهوه های بدون کافئین
به رغم تبلیغات گسترده در خصوص قهوه های فاقد کافئین، از جمله "اسپرسو" به مقدار 16 میلی گرم کافئین در هر بسته وجود دارد.در واقع کافئین جزئی جدا نشدنی است که در گونه های مختلف وجود دارد.
*سبزیجات خام و پخته
سبزیجات پخته ارزش غذایی و خواص بهتری نسبت به گونه خام دارند. این واقعیت در گوجه فرهنگی ها نیز مصداق دارد. گوجه فرنگی پخته شده حاوی آنتی اکسیدان و لیکوپن به مراتب بیشتری است که از وقوع و بروز سرطان پروستات پیشگیری می کند. در خصوص هویج نیز به همین ترتیب خواص ضد سرطانی به طرز معجزه آسایی افزایش می یابد و باعث می شود مقاومت بافت های بدن ارتقا پید کند.
*افزودن مقداری کمی چربی به سالاد
در نخستین نگاه شاید تا حد زیادی تعجب انگیز باشد اما افزودن مقدار کمی چربی به سالاد موجب جذب بهتر ویتامین می شود . گوجه فرنگی و هویج نقشی تاثیر گذار در ترکیبات سالاد دارند.
*برچسب های مواد غذایی
حتما تا کنون محصولات غذایی ترکیبی و برچسب های متفاوت آن را روی کنسروها و نوشیدنی های معروف مشاهده کرده اید. اغلب این ترکیبات تنها عصاره ای از 2 یا 3 نوع ماده آلی سرشار از پروتئین و ویتامین هستند. در واقع تبلیغات رسانه ای آنان را تحت عنوان معجزه و معجونی غذایی به مخاطبان معرفی می کنند. پیشگیری از بروز بیماری های قلبی، دیابت و مشکلات گوارشی ترفندهایی است که اغلب تولید کنندگان برای بازاریابی فروش محصولات خود روی آن درج خواهند به لحاظ کارشناسی نیز نمی توان ترکیب مختلف را در یک محصول گنجاند.

شاید تاکنون گذرتان به یکی از خیابان‌ها یا میدان‌هایی که حرفه اصلی مغازه‌داران آن کشتار دام و فروش امعاء و احشای آن است، افتاده باشد و انواع فرآورده‌های دامی همچون کله، پاچه، زبان، سیرابی، شیردان، دل، قلوه، جگر و... را از آنان خریده باشید. شاید هم بدون آن که خود را به زحمت انداخته باشید به کله پزی یا جگرکی مراجعه کرده و این فرآورده ها را حاضر و آماده خورده باشید.

در این نوشتار قصد داریم شما را با فواید و مضرات انواع فرآورده های دل، قلوه، جگر سفید، جگر سیاه و خوئک آشنا کنیم و بگوییم که موقع خرید و پخت این فرآورده ها باید به چه نکاتی توجه کنید.

دل و قلوه
دل و قلوه از جمله فرآورده هایی است که در مقایسه با جگر سفید و سیاه بافت سفتی دارد و کباب شده آن بسیار خوشمزه است، اما برخی خانواده ها براین باورند که دل و قلوه ارزش تغذیه ای بسیار بالایی دارد و با آن سوپ درست می کنند و در برنامه غذایی کودک، سالمند یا بیمار می گنجانند، اما باید بدانید درست است که این احشا جزو گروه گوشت طبقه بندی می شود و از نظر ویتامین های گروهB و اسید فولیک غنی و آهن و روی آن مشابه جگر سیاه است و پروتئین آن باکیفیت و مشابه گوشت قرمز است، اما میزان کلسترول دل و قلوه مانند جگر سیاه و بالاتر از گوشت قرمز است و همچون روغن جامد حاوی چربی خطرناک ترانس است و اگرچه مصرف متعادل آن برای کودکان و نوجوانان در حال رشد مناسب است، اما برای بیماران قلبی ـ عروقی، مبتلایان به نقرس و آنهایی که اسیداوریک و کلسترول خونشان بالاست و نارسایی کلیوی و بیماری های مفصلی و آرتریت روماتوئید دارند، محدودیت مصرف دارد.

* توصیه: دل و قلوه باید کاملا پخته و سفت شود و مصرف آن به صورت آبدار مناسب نیست. این دو فرآورده، باید رنگی یکنواخت داشته و بدون رنگ پریدگی و هنگام لمس فاقد هرگونه ضایعه، تومور چرکی و کیست انگلی باشد. ماندگاری دل و قلوه تازه 48 ساعت در دمای یخچال و چهار ماه در دمای فریزر است.

آیا جگر سیاه محل تجمع سموم است؟
جگر سیاه پرطرفدارترین فرآورده جانبی دام است و جگر گاو، گوسفند، بز و شتر از نظر تغذیه ای تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند، اما این که می گویند جگر سیاه محل تجمع هورمون ها، داروها و سموم بدن دام است و با خوردن آن این زواید وارد بدن انسان می شود، آیا صحت دارد و این درست است که ویتامین A جگر سیاه بالاست و مصرف زیاد آن برای زنان باردار و آهن آن برای مردان مضر است؟

جگر سیاه علاوه بر آن که محل ذخیره انواع ریز مغذی هاست، محل تجمع و دفع مواد زاید، سموم شیمیایی، هورمونی و دارویی و همچنین منبع انواع میکروب ها، ویروس ها و باکتری های بدن دام است، به همین دلیل احتمال دارد برخی از این ترکیبات در بافت چرب جگر سیاه و قلوه دام اندوخته شده و برای مصرف کننده مضر باشد. البته احتمال تجمع سموم در احشای دام های جوان تر کمتر است. پروتئین جگر سیاه همچون گوشت قرمز، ولی آهن آن دو تا سه برابر بیشتر از آهن گوشت گاو است. در واقع آهن آن به قدری زیاد است که مازاد آن می تواند در بافت کبد و کلیه تجمع و موجب ناکارایی این دو عضو شود و بخصوص در بدن آقایان زمینه افزایش «هموسیستئین» را فراهم کرده و به بروز بیماری های قلبی ـ عروقی منجر شود، اما مصرف متعادل آن به خانم هایی که از کم خونی ناشی از فقر آهن رنج می برند بویژه طی دوران عادت ماهانه توصیه می شود.

جگر سیاه علاوه بر آهن، سرشار از ویتامین های گروه B، A و منبع اسید فولیک و روی است. به دلیل آن که ویتامین A جگر بیش از حد نیاز بدن است، مصرف زیاد آن بویژه در زنان باردار می تواند با انباشت ویتامین  A در کبد موجب بروز نقایص مادرزادی در جنین شود و مادر را دچار نوعی مسمومیت کند. مقدار کلسترول جگر سیاه تقریبا دو برابر گوشت قرمز کم چرب است و صد گرم آن تقریبا 1.5 برابر بیشتر از حد مجاز، کلسترول وارد بدن می کند. در واقع هر صد گرم جگر، حدود 400 میلی گرم کلسترول دارد و هر فرد سالم و بالغ، مجاز به مصرف حدود 300 ـ 250 میلی گرم کلسترول در طول روز است. یک سیخ جگر کبابی حدود 80 کالری انرژی داشته و در صد گرم جگر سرخ شده 330 کالری انرژی همراه مقدار بیشتر کلسترول نهفته است.

* توصیه: لازم است بدانید سموم، داروهای هورمونی و زواید موجود در جگر طی پخت از بین نمی رود، اما انواع میکروب های بیماریزا و انگل ها در اثر حرارت نابود می شود. به همین دلیل جگر باید به خوبی پخته، سفت و بدون آب شود. هنگام خرید جگر سیاه، رنگ و دانه های سفید روی آن را بررسی کنید. اگر آبسه یا کیست انگلی روی آن دیدید از اطراف آن را ببرید و دور بیندازید و از پاره شدن آن جلوگیری کنید. اگر تعداد این کیست ها زیاد بود جگر غیرقابل مصرف است. بهتر است وسط جگر را با چاقو برش داده و با دو دست دو طرف جگر را به آرامی فشار دهید اگر جگر آلوده به انگل باشد به این طریق از جگر خارج می شود. انگل یا کرم زبانی شکل موجود در برخی جگرهایی که حرارت لازم را نگرفته اند می تواند در ناحیه حلق انسان مستقر یا به چشم، مهاجرت و موجب اختلالات بینایی شود.

جگر سفید بخوریم یا نخوریم؟
معمولا جگر سفید را بیشتر همراه سیرابی و شیردان می خورند، اما در جغور بغور هم از آن استفاده می شود. بیشترین کاربرد جگر سفید در صنعت فرآورده های گوشتی است، اما چرا بسیاری از خانواده ها جگر سفید را کم ارزش دانسته و کمتر از آن استفاده می کنند؟

به ریه دام جگر سفید گفته می شود و اگرچه برخلاف کبد دام آلودگی ندارد، اما موادمغذی آن به اندازه جگر سیاه نیست. پروتئین آن کمتر از جگر سیاه و گوشت قرمز است و از نظر ویتامین A فقیر و آهن کمتری دارد و کلسترول آن بیشتر از گوشت گاو کم چرب و برابر جگر سیاه است. به همین دلیل اگر قرار باشد هر دو جگر کلسترول یکسانی وارد بدن کند بهتر است جگر سیاه را که ارزش تغذیه ای
بیشتری دارد، برای خوردن انتخاب کنیم.

* توصیه: جگر سفید به دلیل آن که نایژه ها و کیسه های هوایی زیادی دارد باید حداقل دو ساعت داخل آب بجوشد تا بافت داخلی آن کاملا پخته شود. تازگی جگر را از روی رنگ و تیزی لبه جگر می توان فهمید.

خوئک یا خوش گوشت مناسب مصرف نیست
برخی افراد وقتی به جگرکی می روند همراه چند سیخ دل و جگر،  دو سه سیخ خوئک یا خوش گوشت هم سفارش می دهند. همان تکه های به ظاهر گوشتی سفیدرنگ به سیخ کشیده شده ای که از پشت ویترین جگرکی جلوه نمایی می کند. این فرآورده به دلیل لذیذ بودن طرفداران زیادی دارد، اما پرسش این است که خوئک و خوش گوشت چیست و چه مزایایی دارد؟
خوش گوشت یا خوئک بافتی شبیه چربی است و به لوزالمعده حیوان گفته می شود. غده ای که کار ترشح انسولین و تنظیم قند خون را به عهده دارد. البته گاهی ابتدای روده، تیموس و تیروئید دام را هم با نام خوئک به فروش می رسانند. معمولا غده ها باید از گوشت جدا و معدوم شود و عموما غده های تولیدکننده هورمون ها نقش چندانی در تغذیه انسان ندارند و در برخی گزارش های دانشگاه های علوم پزشکی خوردن خوش گوشت نهی شده است، اما در مورد بیماری احتمالی آن سخنی به میان نیامده است. خوئک به دلیل آن که پرچرب است بسیار لذیذ بوده و آقایان از طرفداران آن هستند. این فرآورده علاوه بر دارا بودن چربی ترانس و کالری زیاد، بشدت کلسترول را بالا برده و حاوی مقداری پتاسیم است و متخصصان مصرف زیاد خوئک را توصیه نمی کنند.

میوه‌های زمستانی کم‌کم از فروشگاه‌ها جمع می‌شوند و باید تا قبل از خداحافظی یک ساله با آن‌ها تا حد امکان از این میوه‌های خوشمزه مصرف کنید.

معمولاً با اولین عطسه‌ای که یکی از اعضای خانواده از روی سرماخوردگی می‌زند پدر با یک کیسه لیموشیرین وارد خانه می‌شود تا به جنگ این بیماری بزرگ برود.

لیموشیرین را حتماً به همراه یک برش چهار قسمتی به خاطر دارید و می‌دانید که یکی از بهترین خوراکی‌های فصل زمستان و برای برخورد با بیماری سرماخوردگی است. البته از لیموشیرین می‌توانیم خواص بی‌شمار دیگری نیز یاد کنیم که بخشی از آن را در ادامه خواهید خواند:

لیموشیرین میوه‌ای با 28 کالری انرژی است که در مقایسه با دیگر میوه‌ها از انرژی کمتری برخوردار است اما این میوه سرشار از اسید سیتریک و ویتامین C است.

لیموشیرین سرشار از پتاسیم و مواد معدنی است که برای قلب بسیار مفید هستند. این میوه می‌تواند از بروز مشکلاتی مانند گرفتگی عروق و سکته قلبی به خوبی جلوگیری کند.

این میوه به افرادی که کم‌خونی دارند پیشنهاد می‌شود چرا که حاوی مقدار زیادی اسیدفولیک است. این ماده معدنی می‌تواند به بدن کمک کند تا خون بیشتری تولید شود و کم خونی بهبود یابد.

وجود مقدار بسیار زیادی آنتی‌اکسیدان در لیموشیرین باعث می‌شود تا میزان زیادی از رادیکال‌های آزاد موجود در بدن شما از بین بروند و بسیاری از بیماری‌ها نیز در کنار آن‌ها از بین می‌رود.

لیمو شیرین همچنین کلسیم بسیار زیادی دارد که می‌تواند بهترین میوه استخوان‌ساز باشد. میزان بالای کلسیم در این میوه خوشمزه از پوکی استخوان‌ها جلوگیری می‌کند. البته این به شرطی است که روزانه حداقل یک لیموشیرین مصرف کنید.

این میوه زمستانی همچنین می‌تواند در هضم مواد غذایی و همچنین تنظیم مقدار اسید معده بسیار مفید باشد و از نفخ پیشگیری می‌کند. بسیاری از پزشکان برای نتیجه‌گیری بهتر توصیه می‌کنند تا بیش‌تر از آب این میوه مصرف کنید.

لیموشیرین در درمان سرماخوردگی موثر است زیرا باعث از بین رفتن سموم بدن می‌شود. لیمو شیرین غنی از عناصر قلیایی است و حالت تازه کننده دارد. این میوه در درمان سرماخوردگی و تب ناشی از بیماری موثر است و بدن را سم زدایی می‌کند.
این میوه زمستانی همچنین می‌تواند در هضم مواد غذایی و همچنین تنظیم مقدار اسید معده بسیار مفید باشد و از نفخ پیشگیری می‌کند. بسیاری از پزشکان برای نتیجه‌گیری بهتر توصیه می‌کنند تا بیش‌تر از آب این میوه مصرف کنید.

در طب سنتی از لیمو شیرین به عنوان میوه ای خنک و مفید در رفع التهاب و تشنگی نام برده می‌شود. مزیت لیموشیرین در مقایسه با پرتقال این است که با کالری کمتری نسبت به پرتقال، همان مقدار ویتامین c را به بدن می‌رساند. ویتامین c موجود در لیموشیرین نقش پیشگیری کننده از بروز سرماخوردگی و سرطان‌ها را دارد.

علت تلخی لیموشیرین، وجود موادی به نام نارنجین و لیمونین است. هر چه مواد قلیایی در یک ماده طبیعی مانند میوه بیشتر باشد، میوه اگر برش بخورد و در معرض هوا قرار گیرد، طعم آن تلخ‌تر می‌شود. لیمونین و نارنجین موجود در لیموشیرین با اکسیژن هوا ترکیب شده و تلخ می‌شود.

به طور خلاصه

* مصرف روزی یک عدد لیموشیرین 100 درصد ویتامین C مورد نیاز بدن را تأمین می‌کند.

* در کاهش وزن موثر است و تشنگی را رفع می‌کند.

* خاصیت سم زدایی دارد.

* ویتامین C موجود در آن از بروز سرطان پیشگیری می‌کند.

* ناراحتی معده را برطرف می‌کند.

* منبع عالی پتاسیم است، بنابراین اسهال و اسهال خونی را درمان می‌کند.

* فیبر موجود در آن از بروز یبوست پیشگیری می‌کند.

* ویتامین C لیموشیرین مانع از بروز بیماری لثه می‌شود.

* اسیدفولیک موجود در لیموشیرین، در پیشگیری از کم خونی نقش موثری دارد.

* پتاسیم آن از بروز بیماری قلبی عروقی پیشگیری می‌کند.

* از آن جا که حجم زیادی از لیموشیرین را آب تشکیل می‌دهد، خاصیت ملین و ادرارآور دارد.

* مصرف این میوه برای رفع سرماخوردگی، گلودرد و آنفلوانزا مفید است.

* عضله بدن را تقویت می‌کند و ضدعفونی کننده بدن است.

* به علت دارا بودن کلسیم بالا در جلوگیری از پوکی استخوان به ویژه در زنان نقش موثری دارد.

 هویج می‌تواند در کاهش مشکلات بینایی، کم‌خونی، اسهال و غیره مؤثر باشد. گلچینی از خواص فوق‌العادهٔ هویج را در ادامه بخوانید:

هویج دوست روده‌ها

دل درد، بیرون‌روی، حالت تهوع و غیره. زمانی که روده‌ها نمی‌توانند به درستی آب را جذب کنند بیرون‌روی اتفاق می‌افتد. یکی از روش‌های موثر برای مقابله با این مشکل استفاده از هویج است. این مادهٔ غذایی سرشار از فیبر است و فیبر پکتین موجود در آن آب را جذب می‌کند و به این ترتیب از شدت اسهال کاسته می‌شود.
روش استفاده: استفاده از هویج به صورت پوره، آب هویج و یا هویج خردشده برای برطرف کردن بیرون‌روی موثر است.هویج؛ جام جم سرا

هویج دوست همیشگی چشم‌ها

کاهش قدرت بینایی، اشک‌ریزی چشم‌ها، مشکل دید و غیره. با گذشت زمان چشم‌ها ضعیف‌تر شده و گاهی دچار بیماری‌های داخلی می‌شوند. خوشبختانه هویج دوست سلامت چشم‌هاست. این سبزی نارنجی حاوی لوتئین‌‌ همان آنتی‌اکسیدان قوی می‌باشد که قادر است از شبکیهٔ چشم‌ها مراقبت کرده و از مشکل دژنراسیون ماکولای مربوط به پیری پیشگیری می‌کند.
برای تقویت دید: روزانه ۳۰۰ میلی‌گرم عصارهٔ هویج را با عصارهٔ مورد صحرایی مخلوط کرده و میل کنید.

هویج برای به تاخیر انداختن پیری پوست

جوانی و شادابی پوست با هویج امکان‌پذیر است. این مادهٔ غذایی نه تنها برای اعضای داخلی بدن مفید است بلکه برای بهبود وضعیت پوستمان نیز موثر است. به خاطر اینکه سرشار از بتاکاروتن یا‌‌ همان پیش‌ساز ویتامین A می‌باشد. این آنتی‌اکسیدان از پیری سلول‌های پوستی پیشگیری می‌کند. اگر در برنامهٔ غذاییتان به طور مرتب هویج میل کنید خدمت بزرگی به سلامت و شادابی پوستتان خواهید کرد.
روش مصرف: از هر فرصتی برای مصرف هویج استفاده کنید. در سالاد‌هایتان هویج رنده کنید. آب هویج میل کنید. خلاصه اینکه با مصرف هویج از درون به سلامت پوستتان یاری برسانید.
ماسک هویج: علاوه بر مصرف هویج می‌توانید با آن ماسک نیز تهیه کنید. برای این کار نصف یک عدد هویج را پوست گرفته و پوره کنید. همین کار را با نصف خیار هم انجام دهید. هر دو را با هم مخلوط کنید و روی پوستتان قرار دهید و بعد از ۱۵ دقیقه شستشو دهید.
مصرف هویج برای رفع کم‌خونی جزئی مفید است. هویج خواصی دارد که با کم‌خونی جزئی مقابله می‌کند به خاطر اینکه به تولید بیشتر گلبول‌های قرمز خون کمک می‌کند

هویج سدی در برابر آفتاب‌سوختگی

هویج موثر‌ترین مادهٔ غذایی برای جلوگیری از آفتاب‌سوختگی است. اشعه‌های ماورای بنفش خورشید به «اپیدرم» آسیب‌ زده و گاهی التهاب ایجاد می‌کنند که شناخته‌ترین آن آفتاب‌سوختگی است. بتاکاروتن موجود در هویج از پوست محافظت کرده و باعث تقویت آن می‌شود. در واقع این آنتی‌اکسیدان از پوست در برابر اشعه‌های ماورای بنفش محافظت می‌کند. مصرف آب هویج باعث آماده سازی پوست برای قرار گرفتن در معرض نور خورشید می‌شود.
روش استفاده: برای اینکه پوستتان را برای قرار گرفتن در معرض آفتاب آماده کنید از چند هفته قبل به طور مرتب آب هویج میل کنید. البته کرم ضد آفتابتان را هیچ‌وقت فراموش نکنید چون هیچ مادهٔ غذایی به تنهایی نمی‌تواند جای کرم را بگیرد.

هویج برای مقابله با کم‌خونی‌های جزئی

مصرف هویج برای رفع کم‌خونی جزئی مفید است. هویج خواصی دارد که با کم‌خونی جزئی مقابله می‌کند به خاطر اینکه به تولید بیشتر گلبول‌های قرمز خون کمک می‌کند.هویج؛ جام جم سرا
روش استفاده: هویج را وارد برنامهٔ غذایی روزانه‌تان کنید. فرقی نمی‌کند به صورت خام، پخته، پوره یا آب هویج باشد. در هر حال هویج میل کنید.

هویج دوست خانم‌های یائسه

گرگرفتگی، چاقی، پوکی استخوان و غیره. در دورهٔ یائسگی این قبیل مشکلات یکی پس از دیگری خود را نشان می‌دهد. اما با مصرف هویج می‌توان این علائم را به تاخیر انداخت. به خاطر اینکه هویج سرشار از آنتی‌اکسیدان‌هایی است که به بدن کمک می‌کنند تا با اکسایش سلول‌ها و پیری بدن مقابله کنند.
روش مصرف: به صورت پوره، خام، آب هویج و غیره. توصیه می‌کنیم به طور مرتب هویج میل کنید.

دیابتی‌ها: مصرف پورهٔ هویج ممنوع

توجه داشته باشید که در برخی موارد باید در مصرف هویج احتیاط کرد. به خاطر اینکه میزان قند موجود در این سبزی نسبتا زیاد است. برای همین افرادی که از دیابت رنج می‌برند و یا افرادی که باید مواد غذایی با شاخص گلیسمی پایین مصرف کنند باید از مصرف هویج به صورت پخته و پوره شده اجتناب کنند.

برای خرید دوغ رفته بودم که فروشنده بطری‌ای را روی پیشخوان گذاشت و گفت دوغ کفیر را امتحان کنید طعم فوق‌العاده‌ای دارد. نگاهی به برچسب پشت بطری انداختم و از خواصی که برای آن قید شده بود، ذوق‌زده شدم. چطور چنین داروی جوانی‌ای وجود داشت و تا به حال آن را امتحان نکرده بودم؟! شنیده بودم که قبل از انقلاب این نوشیدنی در ایران هم تولید می‌شد اما چطور جای آن، این همه سال خالی مانده بود؛ آن هم چنین نوشیدنی‌ای با این همه خواص؟! این موضوع بهانه‌ای شد تا با دکتر سیدامیرمحمد مرتضویان، متخصص صنایع غذایی و استادیار انستیتو تحقیقات تغذیه کشور و صنایع غذایی (دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی) در مورد آن صحبت کنم.

آقای دکتر، کفیر چیست؟

«کفیر» نوشیدنی تخمیری است که از شیر به دست می‌آید مانند فرآورده‌های محلی مثل دوغ. این محصول دارای مجموعه میکروبی بسیار پیچیده‎‌ای است و ممکن است در بردارنده بیش از 30 گونه میکروبی باشد.

کفیر ابتدا در کدام کشور تولید شد؟

«کفیر» از «قفقاز» به دنیا معرفی شد و سپس به اروپا راه پیدا کرد و در روسیه به تولید صنعتی انبوه رسید. «کفیر» از کلمه ترکی «کیف» (kief) به معنای «لذت بردن» و «سرشوق آمدن» گرفته شده است. مردم ترکستان و قفقاز از زمان‌های قدیم این نوشیدنی را مصرف می‌کرده‌اند و برای آن خواص درمانی فراونی قائل هستند. آنها راز سلامت و عمر زیاد خود را به مصرف کفیر نسبت می‌دهند.

کفیر چگونه تهیه می‌شود؟

در گذشته «کفیر» فقط سنتی تهیه می‌شد. برای این کار دانه‌های گل‌کلم شکلی به نام «کفیر» را در شیر می‌ریختند و پس از مرحله تخمیر، بر تعداد دانه‌‌ها افزوده می‌شد. سپس دانه‌ها را از روی شیر جمع و آنها را در محیطی مناسب نگهداری می‌کردند تا دوباره از آن در تخمیر استفاده شود اما امروزه برای تولید انبوه آن در صنعت، استارترهای صنعتی را به شیر اضافه می‌کنند. البته مهم‌ترین کشوری که این فرآورده را تولید می‌کند، روسیه است و درواقع بیشترین تولید صنعتی «کفیر» را دارد.

 چرا به این نوشیدنی «دوغ» می‌گوییم؟

آنچه در کشور ما تولید می‌شود «کفیر» نیست بلکه نوعی دوغ‌ است که متاسفانه برخی کارخانه‌ها شاید از روی ناآگاهی، روی برچسب‌های‌ این محصولات، واژه «کفیر» را درج می‌کنند. به کار بردن واژه «کفیر» به تنهایی در این محصولات اشتباه است و فعلا بر اساس استاندارد ملی ایران، کلمه «نوشیدنی کفیر» مجاز است. همچنین قیدکردن کلمه هایی مانند «پروبیوتیک» یا نشاط‌آور، ضدسرطان و جلوگیری‌کننده از نفخ و نشانگان خستگی و موثر در زیبایی پوست ادعاهایی کذب است. در ایران ده‌ها نوع دوغ با طعم‌های مختلف تولید می‌شود، این نوشیدنی نیز مانند همان دوغ‌هاست و تنها استارتر خاصی در آن استفاده می‌شود بنابراین نباید فریب نوشته‌های درج‌شده روی بسته‌بندی آنها را خورد.

 کفیر چه تفاوتی با دوغ دارد؟

طعم کفیر با دوغ متفاوت است؛ غلظت آن دست‌کم دو برابر دوغ است و حدود 3-2 درصد الکل دارد و نمک و اسانس هم به آن اضافه نمی‌شود. بنابراین نمی‌توان در کشورهای اسلامی «کفیر» تولید کرد. نوشیدنی‌های کفیر موجود در ایران، از نظر ظاهر، خواص، بافت و طعم شباهتی با «کفیر» ندارند و در واقع نوعی دوغ هستند.

آیا مصرف نوشیدنی کفیر از سایر دوغ‌ها بهتر است؟

نه، هیچ ارجحیت سلامت‌بخشی نسبت به دوغ‌های معمولی ندارد و فقط ممکن است طعم آن متفاوت باشد.

آیا مصرف نوشیدنی کفیر را توصیه می‌کنید؟

همه اقشار جامعه کودکان، نوجوانان، سالمندان، زنان باردار، شیرده و... می‌توانند از انواع دوغ در حد متعادل (یکی‌، دو لیوان) استفاده کنند. افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز که نمی‌توانند شیر را هضم کنند هم می‌توانند این نوشیدنی را جایگزین شیر کنند.

وقتی نوشیدنی‌ کفیر بیرون از یخچال می‌ماند، گاز زیادی پیدا می‌کند. این مساله طبیعی است؟

بسیاری از دوغ‌های تولیدی آلوده هستند و دچار گازدارشدن و تورم بسته‌بندی (در دوغ‌هایی که روی بسته‌بندی آنها واژه «بدون گاز» نوشته‌شده‌است) می‌شوند. متاسفانه گاهی افزودنی‌های غیرمجازی برای جلوگیری از گازدارشدن به آنها اضافه می‌شود. براساس استاندارد ملی ایران در خصوص دوغ‌های گازدار نه دوغ‌های بدون گاز که اکثر دوغ‌های بازار را تشکیل می‌دهد، ‌گاز موجود در دوغ‌ها گاز تخمیری یا تزریقی است و نه طبیعی. گاز تخمیری از تخمیر میکروب‌ها به دست می‌آید و گاز تزریقی با دستگاه تزریق می‌شود. گفتن اینکه گاز موجود در آنها طبیعی است کاملا اشتباه است. بنابراین بهتر است بدانید گازداربودن نوشیدنی‌هایی که باید بدون گاز باشند، به معنای کیفیت و مزیت آنها نیست بلکه نشان از فساد آنها دارد. البته نوشیدنی‌های کفیر نیز مانند دوغ باید تا زمان مصرف در یخچال نگهداری شوند.

در کشور ما ایران، از زمان های قدیم تا به امروز از قسمت های مختلف گیاه کاسنی و عرق آن به عنوان تصفیه کننده خون و شستشودهنده کبد بسیار استفاده می شود. کاسنی صحرایی یا وحشی در اوایل بهار در کنار جویبار یا در میان سبزه زار می روید. در گذشته مقداری عرق کاسنی را درون شربت سکنجبین می ریختند و به همراه کاهو میل می کردند. این عرق بسیار خنک کننده، صفرابر، جلادهنده کبد و مسکن حرارت بدن است. اگرچه طعم تلخ و خوشایندی ندارد اما دوست خوب کبد است. کبد عضو سم زدای بدن بوده و بیش از ۵۰۰ کارکرد حیاتی دارد. تفکیک مواد مغذی از مواد زاید، سم زدایی، تجزیه مواد شیمیایی، انهدام میکروب ها، تنظیم هورمون ها، سوخت و ساز چربی ها، پروتئین ها و قندها، دفع اوره و ... از وظایف کبد است. در واقع هر چیزی که می خوریم، می آشامیم، تنفس می کنیم یا با پوستمان تماس می یابد سرانجام به کبدمان می رسد.

 
حال اگر این عضو دچار مشکل شود، علائمی چون زردی پوست، خستگی مفرط، التهاب بدن، عطش، چربی خون بالا و... عارض می شود. بنابراین اگر می خواهید کبدتان را از تنبلی نجات دهید عرق کاسنی بنوشید.

این عرق در نوسازی سلول های کبد نقش برجسته ای دارد. چربی های مازاد کبد و رادیکال های آزاد مضر را خنثی و خون را تصفیه می کند. عرق کاسنی ملین و ادرارآور خوبی بوده و با خروج سموم از بدن التهاب بدن، تب های صفراوی، یرقان و زردی ناشی از گرمی را رفع، کیسه صفرا، کلیه و مثانه را از سنگ پاک، التهاب معده را برطرف، اسید کلریدریک معده را تحریک و اشتها را زیاد می کند. هر چه این عرق تلخ تر باشد خواص بیشتری داشته و در التیام امراض کبدی موثرتر است.

 
برای مبتلایان به نقرس و هپاتیت مفید و بدن را در برابر بیماری های عفونی ایمن می سازد. این عرق سرشار از ویتامین C بوده و نوع وحشی آن فسفر و آهن گیاهی دارد. عرق کاسنی با تقویت کبد، رنگ پوست را روشن، بیماری های مزمن پوستی بخصوص اگزما را التیام، رسوبات ادراری و جوش های ناشی از گرمی غذاها را رفع کرده و بهترین دارو برای افزایش نیروی جنسی است. به دلیل آنکه این عرق روی کبد اثری نیکو دارد این عضو می تواند به تنظیم هورمون ها پرداخته و در افزایش قدرت باروری نطفه و تنظیم و تقسیم کروموزوم های نر و ماده تاثیرگذار باشد.

 عرق کاسنی زمانی بهترین اثر درمانی را دارد که به اصطلاح دوآتشه و استاندارد باشد. هر چقدر آب به کاررفته در تهیه این عرق بیشتر باشد اثر گذاری آن ضعیف تر خواهد بود. در مورد میزان و نحوه مصرف عرقیات از متخصصان این امر کمک بگیرید. برای برخورداری از حداکثر اثر درمانی عرقیات آنها را به طور مرتب استفاده کنید.

به گزارش باشگاه خبرنگاران؛ شکر همراه با چای می تواند سلامت دندان ها و کبد را به خطر بیاندازد و وزن را بالا ببرد.

بررسی ها نشان می دهند مصرف مداوم شکر در وعده صبحانه روی عملکرد مغز هم تاثیر گذاشته و کارایی آن را کاهش می دهد و دانشمندان در این زمینه پژوهش های مختلفی را انجام داده اند.

گفتنی است آن دسته از رژیم های غذایی که فقط شامل قند و "فروکتوز" هستند فعالیت های مغز را تحت تاثیر قرار می دهند چون توانایی انسولین را برای کمک به سلول های مغز مختل می کند.

قند فروکتوز در میوه ها نیز یافت می شود اما قند آن برای بدن مشکل زا نیست و مشکل زمانی ایجاد می شود که شکر همراه با نوشیدنی های داغ به ویژه در وعده صبحانه مصرف شود و متخصصان توصیه می کنند برای سلامت تان مصرف شکر را محدود کنید و به جای آن از "اسید های چرب امگا 3" در وعده صبحانه استفاده کنید زیرا مصرفشان باعث افزایش هوش و حواس می شود.

تابناک

خرمای هندی را می‌شناسید؟ همان خرمایی که هر سه تا 10 عدد آن همچون دانه‌های باقلا در غلافی قرار گرفته و بر خلاف خرمای معمولی طعم ترش و ملسی داشته و کم‌کالری‌تر است. همانی که طبع سردی دارد و مصرف آن در این روزهای داغ به رفع تشنگی و کاهش حرارت درونی بدن کمک می‌کند. نشناختیدش؟ تمر هندی را می‌گوییم! هندی‌ها به این تمر، خرمای خشک هم می‌گویند.

گرچه در ایران تمر هندی کاربرد درمانی سنتی خود را تقریباً از دست داده است. اما رب و شیره آن هنوز چاشنی قلیه ماهی جنوبی‌ها بوده و آبادانی‌ها و خرمشهری‌ها از آن در معروف‌ترین خورش‌هایشان استفاده کرده و پوست ماهی را قبل از تنوری کردن به شیره این میوه آغشته یا از آن آش لذیذ و بی‌مثالی تهیه می‌کنند که اگر یک بار امتحانش کنید، مشتری دائم آش تمر هندی می‌شوید. اما این میوه چه مزایایی دارد؟

 
میوه‌ای سرد برای مزاج‌های گرم
تمر هندی انواع ترش، ملس و شیرین دارد. غنی از ویتامین C، کلسیم و پتاسیم است، اما ویتامین A و سدیم ندارد. به دلیل ترکیبات اسیدی طبع سردی داشته و با تقلیل اخلاط گرم، دمای بدن را سریع پایین آورده و رفع کننده گرمازدگی، خارش، کهیر، التهابات پوستی، جوش صورت، تنگی نفس ناشی از گرما و تهوع است. صفرابر خوبی است و از این رو یار مهربان کبد و تنظیم‌کننده چربی و تا حدودی کنترل‌کننده کلسترول خون است.

مصرف بیش از حد تمر هندی سبب زخم روده، سنگینی معده و سرفه می‌شود.

پتاسیم، بیش‌ترین چیزی است که در آن وجود دارد و در نتیجه میوه‌ای مفید برای مبتلایان به پرفشاری خون است.

این میوه برای افراد سیگاری که ویتامین C بدن آن‌ها به شدت تحلیل می‌رود، موثر است و باعث تقویت قدرت ارتجاعی عروق خونی می‌شود و دوست صمیمی قلب است.

مصرف این میوه پس از صرف غذا به هضم و جذب مواد غذایی کمک کرده و رگه‌های فیبری یا آوندهای چوبی آن ملین بوده و رفع کننده یبوست و التیام دهنده همورویید (بواسیر) است اما نکته مهم آن که تمر شیرین برای مبتلایان به دیابت و افراد چاق محدودیت مصرف دارد.

 مصرف بیش از حد تمر هندی سبب زخم روده، سنگینی معده و سرفه می‌شود. برای ریه و طحال خوب نیست و در افراد سردمزاج و سالمندان باعث سستی و ضعف اعصاب شده و اگر از انواع فرآوری شده آن استفاده کنید به دلیل نمک بالایی که به آن می‌افزایند، قاتل فشارخونی‌ها می‌شود.

اگر هم محصول غیربهداشتی و از انواع وارداتی و بدون برچسب فارسی‌نویس وزارت بهداشت باشد حاوی مهمانان ناخوانده از جمله حشرات زنده، لاروها یا اجساد آن است که با چشم غیرمسلح هم می‌توان آن‌ها را رویت کرد. اما تنیده‌ها، فضولات یا پوسته‌های تخم و شفیره یا کپک‌زدگی محصول چیزی نیست که بتوان آن را به راحتی دید و با عرض پوزش به همراه طعم ترش و دل چسب تمر هندی خورده می‌شود که اگر مسمومتان کند دل پیچه، تهوع، تب و سرانجام اسهال خونی چنان گریبانتان را می‌گیرد که حداقل چهار تا پنج روز خانه‌نشین‌تان می‌کند بنابراین اگر می‌خواهید از این بلای هندی جان سالم به در ببرید، انواع تازه آن را که در بسته‌بندی‌های مقوایی و دارای پروانه بهداشت و تاریخ مصرف است، انتخاب کنید.