مبتلایان به این 4 مشکل پوستی، آزمایش ایدز بدهند
در این مطلب دکتر عمادی، متخصص پوست و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی تهران، درباره 4 مشکل پوستی صحبت کرده است که مبتلایان به آنها بهتر است آزمایش ایدز بدهند تا از ابتلا یا عدم ابتلا به این بیماری مطمئن شوند. البته این حرف به آن معنا نیست که تمام مبتلایان به این 4 بیماری به ایدز مبتلا شده‌اند. اما این بیماری‌ها می‌توانند پیش‌درآمد ایدز باشند.

بیماری‏های پوستی در افراد دچار ایدز به چه شکل تظاهر پیدا می‏کنند؟
تظاهرات پوستی در این افراد در كشور ما بیشتر در ناحیه تناسلی و معمولا در آقایان دیده می‌شود. شایع‌ترین ضایعه بالینی در این افراد زگیل ناحیه تناسلی است. بهترین درمان زگیل تناسلی، كرایوتراپی یا فریز آنهاست اما اگر انجام این درمان موثر نباشد، بیمار باید از نظر نقص سیستم ایمنی بررسی شود. چرا که یكی از علت‌های نقص سیستم ایمنی هم مبتلا شدن به ویروس اچ‌آی‌وی و ابتلا به بیماری ایدز است.

یعنی زگیل تناسلی در افرادی كه به ویروس ایدز مبتلا شده‌اند، ویژگی خاصی دارد؟بله، پخش سریع زگیل در نواحی تناسلی و سایر قسمت‌های بدن، ایجاد ضایعات بسیار بزرگ و پاسخ‌دهی نامناسب به درمان‌ها از مهم‌ترین ویژگی‌های زگیل تناسلی در افراد مبتلا به ایدز است. در این شرایط پزشك باید حتما آزمایش‌های لازم را درخواست كند.

درمان زگیل تناسلی مبتلایان به ایدز، با دیگران متفاوت است؟
اگر بیمار همزمان با تظاهر زگیل تناسلی به ویروس ایدز مبتلا شده باشد، باید بلافاصله مصرف داروهای ضدایدز را شروع كند. این داروها سیستم ایمنی فرد را تقویت می‌كند و در نتیجه بیماری زگیل كه عامل ایجادكننده آن یك ویروس است، راحت سركوب خواهد شد و از بین می‌رود بنابراین دیگر حتی نیازی به فریز یا كرایوتراپی هم نخواهدبود زیرا زگیل‌ها خودبه‌خود محو خواهند شد.

مزیت دیگر مصرف داروهای ضدایدز این است كه از شیوع ویروس زگیل در خانواده یا جامعه پیشگیری می‌كند. اگر فرد بیمار مثلا هنگام دستشویی به زگیل‌هایش دست بزند و بعد دستش با شیرآلات دستشویی یا سایر قسمت‌ها تماس پیدا كند، به راحتی افرادی كه به این وسایل دست می‌زنند را مبتلا می‌كند و باعث ایجاد بیماری در آنها می‌شود.

اگر فردی به ویروس ایدز مبتلا شده باشد و همزمان زگیل تناسلی هم داشته باشد ولی پیگیر درمان نباشد، در معرض چه خطرهایی خواهد بود؟
ویروس هر روز فرد را ضعیف‌تر می‌کند و طول عمر وی را كوتاه‌تر خواهدكرد. ضمن اینكه تعداد ویروس‌ها در بدن بیمار افزایش می‌یابد و در جامعه و به سایر افراد منتقل خواهد شد.

دومین تظاهر پوستی؟
دومین تظاهر پوستی «مولوسكوم» نام دارد. مولوسكوم دانه‌های ریز سفیدرنگ كوچكی است كه در مركز آنها یك فرورفتگی وجود دارد و گاهی در پوست بدن كودكان هم دیده می‌شود. عامل این بیماری یك ویروس است و به این علت در پوست كودكان بیماری ایجاد می‌كند كه سیستم ایمنی بدن آ‌نها هنوز تكامل نیافته است بنابراین دیدن این تظاهر پوستی در كودكان خیلی مهم نیست. اما قاعدتا بزرگسالان نباید دچار چنین مشكلی شوند مگر اینكه دچار نقص سیستم ایمنی شده باشند. حال اگر فردی این دانه‌ها را در ناحیه تناسلی یا سایر قسمت‌های بدنش ببیند، به‌خصوص اگر اندازه آنها بیش از یك سانتی‌متر باشد و نسبت به درمان مقاومت نشان بدهد، باید از نظر آلودگی به ویروس ایدز بررسی شود.

تظاهر پوستی سوم و چهارم؟
بله، سومین تظاهر پوستی، عفونت‌های قارچی مقاوم به درمان هستند كه به‌صورت ژنرالیزه در سطح پوست به‌خصوص در ناحیه تناسلی ایجاد می‌شوند. برخی بیماران مبتلا به عفونت‌های قارچی مقاوم به درمان می‌گویند دارو استفاده كردم خوب شدم اما یك هفته بعد دوباره گرفتار شدم و این كار را تا به حال چند بار انجام داده‌ام اما نتیجه نگرفتم! در این صورت است كه بیمار باید حتما آزمایش ایدز انجام دهد. چهارمین تظاهر پوستی هم هرپس یا تبخال ناحیه تناسلی است كه در افراد اچ‌آی‌وی مثبت شیوع بالایی دارد. حتی ممكن است اولین تظاهر پوستی در بیمار مبتلا به ایدز تبخال ناحیه تناسلی باشد.

متاسفانه بسیاری از افراد با شنیدن اسم بیماری ایدز هم دچار وحشت می‌شوند و از آزمایش دادن امتناع می‌کنند. شما چه توصیه‌ای به این قبیل افراد دارید؟
من به آنها می‌گویم با فرار از واقعیت مشكلی حل نمی‏شود. ضمن اینکه همه افرادی كه آزمایش می‌دهند به ایدز مبتلا نیستند. اگر هم مشخص شود فردی به ویروس ایدز مبتلا شده، زود تحت‌درمان قرار می‌گیرد تا بیماری‌اش كنترل شود. به قول مردم آفریقا، مبتلا شدن به ویروس ایدز شروع یك زندگی جدید است، نه شروع یك بدبختی بزرگ. در این زندگی جدید فرد فقط باید نکته‌هایی را مثل مصرف داروها، تغذیه مناسب، رفتار جنسی كنترل شده و... رعایت كند تا سالم‌تر و طبیعی‌تر زندگی كند.
منبع : salamatiran.com

مسمومیت با گاز منوكسیدكربن قابل پیشگیری است

چگونه از مسموميت با گاز منوكسيدكربن پيشگيری كنيم؟
گاز منوكسیدكربن را به عنوان قاتل بی‌صدا می‌شناسند چون شما نه می‌توانید متوجه حضور آن شوید و نه می‌توانید آنرا استشمام كنید چون گاز منوكسیدكربن، یك گاز بی‌رنگ و بدون بو است.اما شما با دانستن علایم آن می‌توانید از مسمومیت با گاز منوكسیدكربن پیشگیری كرده و جان خود و خانواده خود را نجات دهید.

گاز منوكسیدكربن از سوختن ناقص مواد حاوی كربن و تركیب شدن آنها با اكسیژن ایجاد می‌شود. منوكسیدكربن در منازل بیشتر از سوختن مواد نفتی ایجاد می‌شود مانند گاز شهری، نفت، بنزین.
در بدن انسان هموگلوبین كه یك تركیب شیمیایی موجود در گلبولهای قرمز است، وظیفه انتقال دادن اكسیژن را از ریه به بافتهای بدن بر عهده دارد. مشكل از آنجا آغاز می‌شود كه مولكول اكسیژن باید برای نقل و انتقال به بافتها با مولكول هموگلوبین تركیب شود اما گاز منوكسیدكربن توانایی بسیار بالاتری از اكسیژن برای پیوند با هموگلوبین دارد. یك مولكول منوكسیدكربن 250 برابر میل بیشتری نسبت به مولكول اكسیژن برای تركیب شدن با هموگلوبین دارد.

گاز منوكسیدكربن با هموگلوبین تركیب شده و این مولكول را از بین می‌برد، بنابراین، هموگلوبین دیگر نمی‌تواند با اكسیژن تركیب شود و بافتها و اعضای بدن دچار كمبود اكسیژن می‌شوند. دستگاههایی كه در منزل می‌توانند گاز منوكسید كربن را تولید كنند شامل دستگاههای حرارت مركزی، بخاری، آب گرمكن، اجاق‌ها، گاز آشپزخانه و خودروها هستند.

نداشتن تهویه مناسب یا بسته شدن دودكش‌ها در این وسایل باعث سوختن ناقص مواد نفتی شده و انسان را در معرض خطر مسمومیت با گاز منوكسیدكربن قرار می‌دهد. به طور مثال اگر شما خودرو خود را در یك پاركینگ با فضای بسته و در بسته روشن می‌كنید، باید منتظر مسمومیت با منوكسیدكربن باشید. در مثال فوق در حدود ده دقیقه طول می‌كشد تا گاز منوكسیدكربن در جریان خون شما ظاهر شود.

علایم مسمومیت با گاز مونوکسیدکربن
علایم مسمومیت مختصر با گاز منوكسیدكربن غیر اختصاصی هستند و مانند علایم سرماخوردگی یا آنفولانزا و یا سایر مسمومیت‌ها است مانند: سردرد، تهوع، شكم درد، احساس ناخوشی، احساس زخم در گلو و سرفه خشك است.  اما در مسمومیت با گاز منوكسیدكربن برخلاف سرماخوردگی ما تب نداریم.

در خردسالان، علایم مسمومیت بیشتر مربوط به دستگاه گوارش می‌شود مانند تهوع و استفراغ.مسمومیت‌های شدیدتر با گاز منوكسیدكربن می‌تواند ضربان نامنظم قلب، افزایش تنفس، حالت گیجی و منگی، خواب آلودگی و تنفس مشكل را ایجاد كند. در برخی موارد تشنج و افت سطح هوشیاری نیز ایجاد می‌شود.
این علایم می‌تواند چند روز یا حتی چند ماه پس از تماس با منوكسیدكربن ادامه داشته باشد. بیماران در تمام این مدت می‌توانند دچار سرگیجه، كاهش توانایی حافظه و اختلالات شناختی شوند.

چگونه از مسمومیت با گاز منوكسیدكربن پیشگیری كنیم؟
مسمومیت با گاز منوكسیدكربن قابل پیشگیری است. مهم این است كه مراقب آن باشید و بدانید كه چگونه خطر مسمومیت را به كمترین حد كاهش دهید. برای كاهش خطر مسمومیت بهتر است نكات زیر را رعایت كنید.
- دودكشها و هواكشها را به صورت مرتب بررسی كنید.
- دستگاههای حرارتی منزل باید هر سال سرویس و كنترل شوند.
- می‌توانید دستگاههای اخطار دهنده منوكسید كربن را در منزل نصب كنید.
- هیچ وقت خودرو، موتور سیكلت و وسیله نقلیه خود را در گاراژ با در بسته روشن نكنید.

در موارد زیر به فكر مسمومیت با گاز منوكسید كربن باشید.
- اگر تمام افراد خانواده یا تمام همكاران شما علایم مشابهی داشتند.
- وقتی شما به جای دیگری بروید آن علایم از بین بروند (به طور مثال هنگامی كه به مسافرت می‌روید سردرد شما از بین می‌رود).
- علایم در یك فصل خاص از سال بروز پیدا می‌كنند (به طور مثال شما فقط در فصل زمستان دچار سردرد می‌شوید).

درمان مسمومیت با منوكسیدكربن
- درمان مسمومیت با گاز منوكسیدكربن بستگی به شدت مسمومیت داشته و در موارد شدید به اقدامات پیشرفته بیمارستانی نیازمند هستیم. در صورتی كه با مسمومیت با منوكسید كربن مواجه شدید ابتدا باید به جایی كه تهویه مناسب داشته باشد بروید و یا مصدوم را به محلی كه تهویه مناسب داشته باشد ببرید.

- باید ضربان قلب و تنفس مصدوم را بررسی كرده و در صورت نیاز مصدوم را احیای قلبی و ریوی كنید (لازم به ذكر است كه احیای قلبی و ریوی یك كار تخصصی بوده و برای این كار شما باید دوره مربوطه را در هلال احمر گذرانده باشید).
- با اورژانس تماس بگیرید (در صورتی كه اورژانس به موقع نیامد به آژانس خبر بدهید و مصدوم را به نزدیکترین بیمارستان انتقال دهید). 

6 باور غلط در مورد آلرژی
آلرژی باعث می‌شود فرد بیشتر از دیگران به عفونت‌های گوش و سینوس دچار شود. در ضمن سایر مشکلات و بیماری‌ها مثل سردرد، بدخوابی، کاهش سطح انرژی بدن و افزایش حساسیت و زود رنجی را نیز به دنبال دارد.

اگر خودتان از آلرژی رنج می‌برید و یا یکی از نزدیکانتان به آلرژی دچار است، حتما می‌دانید و دیده‌اید که چه علائم و نشانه‌هایی با این وضعیت همراه هستند. این روزها تعداد افرادی که در اثر آلرژی از تب یونجه رنج می‌برند، به شدت افزایش یافته است. چرا؟
مواد شیمیایی که هر روز آنها را وارد بدن خود می‌کنیم (مخصوصا از طریق مصرف غذاهای آماده) نقش مهمی را در این زمینه دارند. چیزی که در مورد آلرژی کاملا مشخص و واضح است، این است که آلرژی باعث می‌شود فرد بیشتر از دیگران به عفونت‌های گوش و سینوس دچار شود. در ضمن سایر مشکلات و بیماری‌ها مثل سردرد، بدخوابی، کاهش سطح انرژی بدن و افزایش حساسیت و زود رنجی را نیز به دنبال دارد.

1- هر چه تمیزتر، بهتر
همانطور که تقریبا همه می‌دانیم جذب مقدار کمی میکروب و آلودگی برای بدن همه ما لازم است تا سیستم دفاعی بدن‌مان ساخته شود. پس نباید تلاش کنید تا به طور کامل از آلودگی‌ها دور باشید. در هفته 1 تا 2 بار خانه را جاروبرقی بکشید. جاروبرقی حتما فیلتر HEPA داشته باشد تا اجزای ریز و گردوغبار دوباره از دستگاه در محیط خانه پخش نشود و از کیسه‌های دوتایی استفاده کنید.

حتما در آشپزخانه و بالای اجاق گاز، هود نصب کنید و فیلتر هود را هر دو ماه یکبار تعویض کنید.اگر ممکن است، پنجره‌ها را ببندید تا گرده‌های ریز گیاهان، درختان و سایر چیزها وارد خانه‌تان نشود و حتما کفش‌هایتان را نیز بیرون از خانه در آورید تا مواد آلرژی‌زا وارد خانه نشوند.
ملحفه و روبالشی‌ها را هفته‌ای یک بار با آب گرم بشویید.
بعدازظهرها دوش بگیرید تا این مواد ریز و گردوغبارها را با خود به تختخوابتان نبرید.

2- تا زمانی که علائم آلرژی در شما عود نکرده‌اند، دارو مصرف نکنید.
اغلب داروهای آلرژی معمولا بیشترین تاثیر را وقتی دارند که آنها را قبل از اوج گرفتن علائم مصرف کنید، یعنی اینکه مصرف این داروها با نخستین علائم شروع شوند. وقتی که با یک آلرژی‌زا تماس برقرار می‌کنید مثل (گردوغبار، دانه‌ها، علف)، سلول‌های دستگاه تنفسی هیستامین و سایر مواد شیمیایی را تولید می‌کنند که باعث سوزش، خارش، عطسه و سایر علائم می‌شوند. اگر در بدن‌تان دارو داشته باشید، مانع از آن می‌شوید که هیستامین، واکنش‌های آلرژیکی شدیدتری نشان دهد.

مثلا شما می‌دانید هر سال چه موقع دچار عطسه و آب ریزش بینی می‌شوید و یک هفته تا 10 روز قبل از بروز این علائم دارویی را که پزشک‌تان تجویز کرده است، مصرف می‌کنید و تا حدود زیادی علائم آلرژی را در خودتان کنترل می‌کنید. اگر با وجود تمام کارهایی که انجام می‌دهید علائم بیماری در شما بهبود نمی‌یابد، از پزشک‌تان بخواهید که آزمایشات بیشتری انجام دهد. اگر به طور مداوم دچار عفونت دستگاه تنفسی و سینوزیت می‌شوید، باید بدانید که چه محرک‌های خاصی شما را به این وضعیت دچار می‌کنند تا از آن محرک‌ها دوری کنید.

 3- واکسن‌های آلرژی فقط مخصوص کودکان است.
این واکسن‌ها برای تمام افراد در هر سنی مناسب هستند. البته تحقیقات نشان می‌دهند که واکسن‌های آلرژی فقط در 85 درصد افراد باعث کاهش علائم آلرژی می‌شوند، مخصوصا افرادی که در اثر آلرژی دچار تب می‌شوند.
واکسن‌های آلرژی ترکیبی از مقادیر اندک از برخی آلرژی‌زاها هستند و وقتی که به طور تدریجی وارد بدن فرد می‌شوند، تحمل و مقاومت بدن را افزایش داده و حساسیت فرد را به هنگام رویارویی با آلرژی‌ها به طور طبیعی کاهش می‌دهند. اگر در مرحله اول آلرژی، هفته ای 1 تا 2 بار واکسن آلرژی به فرد تزریق شود، علائم حساسیت به طرز چشمگیری در او کاهش می‌یابد. اگر نمی‌توانید واکسن را تحمل کنید، از پزشک‌تان بخواهید که به شما قطره مخصوص بدهد و آن‌را هر روز روی زبان‌تان بچکانید. احتمالا قطره آلرژی به اندازه واکسن آلرژی موثر نخواهد بود.

4- روش‌های درمانی طبیعی که پزشکان توصیه می‌کنند.
بینی شما همانند یک فیلتر عمل می‌کند و بسیاری از چیزهای ریز که در هوا پخش هستند وارد بینی می‌شوند. لذا اگر مسیر عبور هوا در بینی را تمیز کنید، می‌توانید از ورود برخی آلرژی‌زاها به بدن جلوگیری کنید. یکی از بهترین راه‌ها برای پاک کردن بینی استفاده از آب نمک است.

5- اگر در کودکی به آلرژی دچار نباشید، در بزرگسالی نیز از این وضعیت مصون خواهید بود.
این باور غلط در میان مردم بسیار رایج است تا جایی‌که اگر در کودکی به آلرژی دچار نبود‌ه‌اند، خارش گلو، عطسه و آب ریزش بینی بزرگسالی را اصلا به آلرژی ربط نمی‌دهند، چرا که فکر می‌کنند دیگر دچار آن نخواهند شد. معمولا آلرژی‌ها تا قبل از 30 سالگی بسیار شدت می‌یابند، اما در بسیاری موارد نیز افراد بعد از 30 سالگی دچار آلرژی می‌شوند. در برخی از افراد جوان، علائم آلرژی برای چند سال ناپدید می‌شوند، اما دوباره بعد از مدتی ظاهر می‌شوند.

اگر در کودکی به اگزما، آسم و یا هر نوع آلرژی دیگر دچار بوده اید و برای مدتی از آن فارغ شده‌اید، دوباره در آینده درگیر آن می‌شوید و اگر در خانواده‌تان کسی یا کسانی به آلرژی دچارند، احتمال آنکه شما نیز دچار آن شوید، زیاد است.
اگر هیچ گاه آلرژی نداشته‌اید، ولی حالا به طور ناگهانی دچار عطسه و آب ریزش بینی شده‌اید، ممکن است یا دچار آلرژی شده و یا اینکه سرماخورده باشید. اگر دچار آلرژی شده باشید علائم دیگری مثل خارش گلو، ریزش اشک از چشم‌ها و ... را نیز تجربه می‌کنید. البته این علائم در سرماخوردگی نیز می‌توانند بروز کنند، با این تفاوت که در سرماخوردگی علائم تقریبا بعد از دو هفته کاملا از بین می‌روند، ولی در حساسیت همچنان ادامه دارند.

6- حساسیت به یک چیز یعنی اینکه فقط به آن چیز خاص حساسیت دارید.
حساسیت داشتن به یک چیز شما را مستعد ابتلا به حساسیت‌های دیگر نیز می‌کند؛ مثلا افرادی که به برخی گروه‌های خاص حساسیت دارند، به برخی از غذاهای گیاهی و پروتئین‌های مشابه نیز حساسیت خواهند داشت. مثلا اگر به گرده‌های درخت توس حساسیت دارید، با خوردن سیب وحشی، هلو، گلابی، هویج، بادام و توت‌ها نیز دچار خارش دهان و گلو می‌شوید، مخصوصا در فصل گرده افشانی. بنابراین سال گذشته این تجربه را پشت سر گذاشته‌اید، امسال نزدیک فصل گرده افشانی دقت داشته باشید از میوه‌هایی که ایجاد حساسیت می‌کنند، نخورید.
در ضمن، یک راه دیگر برای کاهش حساسیت به این میوه‌ها، پوست گرفتن آنها و یا پختن آنهاست، زیرا پروتئین‌ها اغلب در پوست میوه‌ها هستند و پختن آنها نیز باعث تغییر پروتئین‌ها می‌شود.
منبع: دنیای سلامت

ماهیچه کوچک و سرخ رنگی که توانایی های بسیاری دارد و مانند یک دست، کارهایی را انجام می دهد که هیچ عضو دیگری در بدن انسان قادر به انجام آن نیست. این ماهیچه زبان نام دارد؛ عضوی که بدون آن ما نه امکان غذا خوردن داشتیم و نه می توانستیم با درک طعم های مختلف از آنچه می خوریم لذت ببریم.

گرچه ما گاهی وجود زبان را از یاد می بریم اما این عضو کوچک بدن برخلاف آنچه بسیاری از ما تصور می کنیم، به مراقبت نیاز دارد.

بزرگی زبان
بزرگی زبان یکی از مشکلاتی است که به دلایل مختلف می تواند افراد را دچار مشکل کند. شایع ترین دلیل بزرگی زبان، بزرگ شدن عضلات یا ضایعات عروقی است. بزرگ شدن زبان معمولا بدون دلیل خاصی اتفاق می افتد. هر چند گاهی تومورهای عصبی، عروق لنفاوی و تومورهایی که از غدد درون ریز منشأ می گیرند نیز می توانند موجب بزرگی زبان شوند. البته این تومورها الزاما بدخیم نیستند و معمولا درمان می شوند.

بزرگی زبان انواع مختلفی دارد؛ گاهی همه زبان بیمار بزرگ می شود و به این ترتیب کارهایی مثل عمل بلع یا صحبت کردن برای او دشوار می شود. گاهی هم تنها نیمی از زبان بزرگ می شود و در حالت سوم نیز ممکن است برجستگی های متعددی در زبان بیمار ایجاد شود.

البته باید توجه کرد که بعضی بیماری ها مانند سندرم داون و کم کاری تیرویید نیز مشکل بزرگی زبان را ایجاد می کنند. در کم کاری تیرویید با درمان بیماری مشکل بزرگی زبان از بین خواهد رفت اما در سندرم ها به دلیل وجود مشکلات ژنتیکی درمان زبان امکانپذیر نیست.

وقتی زبان شما رنگی می شود
یکی دیگر از مشکلاتی که در زبان دیده می شود تغییر رنگ زبان است. در این نوع تغییر زبان معمولا به دو رنگ سفید یا قرمز براق تغییر رنگ می دهد. این مشکل به دلیل عفونت های قارچی ایجاد می شود یا هنگام بروز بیماری مخملک نیز ممکن است دیده شود. البته گاهی ممکن است زبان بعضی افراد رنگ قهوه ای نیز به خود گیرد. این تغییر رنگ از بیماری خاصی نشأت نمی گیرد و بیشتر در افراد سیگاری و کسانی که بهداشت دهان و دندان را رعایت نمی کنند دیده می شود.

زخم زبان سرطان می آورد
زخم هایی که روی زبان ایجاد می شوند بسیار مهم هستند و باید آنها را جدی گرفت، این زخم ها معمولا نشانه بروز سرطان زبان هستند و در صورت مشاهده آنها باید به سرعت به متخصص مراجعه کرد.

البته برای آنکه بدانید زخم های سرطانی چه ویژگی هایی دارند باید به این نکات توجه کنید:
سرطانی ها چطور هستند: زخم های سرطانی معمولا فرورفته هستند. این زخم ها در واقع از یک مرکز زخمی با لبه های برجسته و به داخل برگشته تشکیل می شوند.

زخم دندان شکسته: هر زخمی به دلیل سرطان ایجاد نمی شود. بنابراین باید در صورت مشاهده چنین زخم هایی به سایر مشکلات نیز دقت کنید؛ برای مثال دندان شکسته با لبه های تیز می تواند زبان را زخم کند. حتی ممکن است هنگام خواب، حرف زدن یا جویدن زبان دچار گازگرفتگی و در نتیجه زخم شود.

سن و زخم: باید به سن بیمار نیز توجه کرد اما همیشه بالا رفتن سن دلیل ابتلا به سرطان زبان نیست؛ در واقع باید ابتدا زمینه آن ایجاد شود.

زبان و سیگار: گاهی سرطان زبان به دلیل مصرف بیش از حد سیگار در جوانان نیز دیده می شود اما این بیماری بیشتر در سنین بالا ایجاد می شود.

زخم و دلایل بیرونی: در صورتی که زخم ایجاد شده روی زبان دارای دلایل بیرونی است بهتر است ابتدا مشکل آن را برطرف کنیم و تا دو هفته نیز منتظر بهبود زخم بمانیم. اگر زخم در این مدت زمان بهبود یافت می توانیم مطمئن شویم که دلیل ایجاد شدن آن سرطان نبوده است اما اگر در زخم تغییری ایجاد نشد، پزشک شما از روش نمونه برداری برای تشخیص مشکل زبان استفاده خواهد کرد.

نمونه برداری چه می گوید؟
نمونه برداری از زبان به این دلیل دارای اهمیت است که گاه زخم ممکن است به دلیل یک بیماری قارچی ایجاد شده یا ناشی از بیماری سفلیس باشد. سرطان زبان به جز زخم علامت دیگری نیز دارد. گاهی درون زبان توده ای ایجاد می شود که انتها یا قاعدته آن سفت است. این توده نیز به اندازه زخم ها دارای اهمیت است و نباید به راحتی از کنار آن گذشت.

به طور کلی باید به هر اتفاق غیرمنتظره ایجاد شده در فضای دهانی به ویژه زبان حساس بود اما این به معنای تشویش و اضطراب و کنترل وسواسی فضای دهانی نیست. بهترین زمان معاینه فضای دهانی پس از مسواک زدن است.

چرا زخم ها مهم هستند؟

همانطور که گفتیم زخم های ایجاد شده روی زبان بسیار مهم هستند. دلیل این موضوع اهمیت سرطان زبان است زیرا این بیماری در واقع نیمی از سرطان های مربوط به دهان را تشکیل می دهد. سرطان زبان اصطلاحا SCC نامیده می شود. این عنوان مخفف عبارت «اسکواموس سل کارسینوما» است.

تشخیص زودهنگام سرطان زبان بسیار مهم است زیرا می تواند در طول عمر بیمار سرطانی تاثیر بسیاری داشته باشد.
اگر زخمی روی زبان شما وجود دارد به راحتی آن را نادیده نگیرید. سرطان زبان بیماری ساده ای نیست، بنابراین به موقع به متخصص مراجعه کنید. این زخم ها از یک نقطه کوچک تا ضایعات بزرگ را شامل شده و نباید به آن بی اهمیت بود.

زبانم مو در آورد!
رعایت بهداشت دهان و دندان و نکشیدن سیگار راهی برای درمان زبان مودار است.
حتما این ضرب المثل را شنیده اید که: «از بس حرف زدم، زبانم مو درآورد.» این شاید در نگاه اول ضرب المثل باشد اما این یک واقعیت علمی است! زبان می تواند مودار باشد اما به غیر از این اتفاق خاص، ممکن است زبان دچار مشکلات دیگری هم بشود. برای اینکه فرق زبان سالم و مشکل دار را متوجه شوید، پس از مطالعه مطلب، دقیقا به ساختار زبانتان نگاه کنید.

زبان باید ساختار یکنواخت و تقریبا صافی داشته باشد. روی زبان نباید برجستگی خاصی دیده شود. به این معنی که دانه های خاصی که روی زبان قرار دارند، نباید برجسته شده و ساختاری غیرعادی روی زبان ایجاد کنند. در وسط زبان نیز خط نامحسوسی وجود دارد. این خط نیز نباید به شکل شیار یا شکاف درآید. این مسئله نشاندهنده مشکلی در فضای دهانی است.

 
برخلاف آنچه در اصلاحات عامیانه وجود دارد زبان هیچگاه مو درنمی آورد. پس موهایی که گاه روی زبان دیده می شوند چیست؟ در واقع آنچه به شکل مو روی زبان به وجود می آید، تجمع ماده ای به نام کراتین روی پرزهای زبان است که به شکل ضایعه هایی طویل درآمده است. شایع ترین دلیل این ضایعه، سیگار کشیدن بیش از اندازه است؛ هر چند در کسانی که به دلیل ناتوانی هایی قادر به انجام امور بهداشتی دهان و دندان نیستند و میان افرادی که رادیوتراپی انجام می دهند نیز این مشکل دیده می شود.

گاهی بعضی از بیوتیک ها و دهانشویه ها نیز ممکن است باعث تجمع کراتین در زبان و در نتیجه پدید آمدن زبان مودار شوند. این ضایعه بیشتر در خط وسط و قسمت جلوی زبان ایجاد می شود. مکان ایجاد این زبان مودار از آن جهت اهمیت دارد که ضایعه دیگری با همین شکل و شمایل ممکن است در کناره زبان ایجاد شود که در واقع نوعی ضایعه پیش سرطانی است.

موهای زبان رنگ های مختلفی دارند و معمولا زرد و قهوه ای و در مواردی سیاه هستند. البته خود کراتین بی رنگ است و تجمع باکتری ها، غذا یا سیگار کشیدن موجب بروز رنگ های مختلف در آن می شوند.

زبان مودار برای بیمار درد و سوزش ایجاد نمی کند اما وجود آن در دهان بسیار ناخوشایند است و ممکن است فرد را مدام دچار تهوع کند. البته ذکر این نکته نیز حائز اهمیت است که این در واقع یک بیماری نیست و با رعایت بهداشت دهان، نکشیدن سیگار و مسواک زدن زبان رفع می شود. این کارها در حقیقت تجمع کراتین روی پرزهای زبان را کم کرده و موهای ایجاد شده را از بین می برد.

شیارهای روی زبان از کجا می آیند؟
یکی از مشکلات شایع زبان که در تقریبا 3 تا 4 درصد مردم دیده می شود، زبان شیاردار است. این مشکل در واقع عکس زبان مودار است و در آن کراتینی که به شکل معمول روی زبان وجود دارد از بین رفته و شیارهایی روی زبان پدید می آید.

زبان شیاردار معمولا به دلیل عوامل طبیعی و ارثی ایجاد می شود و البته هر چه سن افراد بیشتر شود این مشکل شایع تر می شود.

شکل این شیارها در افراد مختلف متفاوت است. در بعضی کم عمق هستند و در بعضی آنقدر زیادند که گویی زبان به جزایر کوچکی تقسیم شده است. تعداد کمی از این افراد نیز در شیارهای زبان خود احساس سوزش می کنند. زبان شیاردار درمان خاصی ندارد و ممکن است با گذشت زمان بهبود یابد.

نقشه بارداری زبان هم داریم!
گاهی برای چند روز رنگ زبان سفید است، می دانید دلیل آن چیست؟

زبان باردار اصطلاحی است که آن را بسیار شنیده ایم اما ماهیت این ضایعه شاید برای همگان روشن نباشد. این مشکل در واقع همان زبان باردار است اما در این مورد آنقدر باکتری ها زیاد شده اند که فاصله بین پرزهای زبان پر و در نتیجه یک لایه ضخیم روی تمام سطح زبان ایجاد شده است. افرادی که دچار این مشکل هستند همواره از بوی بسیار بد دهان شکایت دارند؛ هرچند مشکل آنان نیز مانند مبتلایان به زبان مودار با بهداشت دهان و مسواک زدن برطرف می شود.

نقشه جغرافی روی زبان
گاهی همراه با زبان شیاردار مشکل دیگری برای افراد پیش می آید که به آن زبان جغرافیایی گفته می شود. این مشکل هم مانند زبان شیاردار بسیار شایع است و افراد بسیاری را درگیر خود می کند.

در مشکل زبان جغرافیایی معمولا لکه های قرمز رنگی روی کناره و نوک زبان دیده می شود. دلیل وجود این لکه ها آن است که نه تنها در آن نواحی کراتین وجود ندارد بله خود پرزهای زبان نیز از بین رفته اند.

بیماران مبتلا به این مشکل گاه در زبان خود احساس سوزش می کنند و بهتر است برای کمتر شدن این سوزش از مصرف غذاهای داغ و تند خودداری کنند. البته این مسئله به درمان خاصی نیاز ندارد مگر در مواردی که سوزش بسیار زیاد می شود که در آن صورت برای بیمار ژل بتامتازون تجویز می شود.

منبع:tandorosti.hmg.ir

چند پک سیگار و این‌همه دردسر!؟
سرطان ریه یا بیماری‌های قلبی، تنها پیامدهای استعمال دخانیات نیست، بلکه مجموعه‌ای از مسائل و مشکلات حاد بهداشتی در ارتباط با مصرف دخانیات وجود دارد که می‌تواند به لحاظ شرایط جسمانی و مقاومت ایمنی در افراد سیگاری بروز نماید.

تحقیقات سازمان جهانی بهداشت، حاکی از آن است که در هر 8 ثانیه، یک نفر به علت استعمال دخانیات، جان خود را از دست می‌دهد! چنانچه افراد در سنین نوجوانی شروع به کشیدن سیگار نمایند (بیش از 70 درصد موارد سیگاری شدن در این مرحله اتفاق می‌افتد) و مدت 20 سال یا بیشتر به این عمل ادامه بدهند، بین 20 تا 25 سال زودتر از کسانی که به‌هیچ‌وجه در زندگی خود سیگار نکشیده‌اند، خواهند مرد.

سرطان ریه یا بیماری‌های قلبی، تنها پیامدهای استعمال دخانیات نیست، بلکه مجموعه‌ای از مسائل و مشکلات حاد بهداشتی در ارتباط با مصرف مواد دخانی وجود دارد که می‌تواند به لحاظ شرایط جسمانی و مقاومت ایمنی در افراد سیگاری بروز نماید. در ادامه به نمونه‌هایی از موارد مذکور اشاره می‌شود:

از دست دادن موها
با تضعیف سیستم ایمنی افراد سیگاری در اثر مصرف مواد دخانی، بدن این افراد، مستعد ابتلا به انواع بیماری‌ها از جمله لوپوس اریتماتوز می‌شود (التهاب پوست همراه با تکه‌های دیسک مانند که دارای لبه‌های برجسته قرمز رنگ و مرکز فرورفته بوده و به‌صورت فلس‌ها یا پوسته‌هایی که پوسته‌پوسته شده و جای آن به‌صورت لکه‌های سفید تیره رنگ باقی می‌ماند بروز می‌کند). این بیماری می‌تواند عامل از دست دادن موها، ایجاد زخم در دهان، جوش‌های پوستی روی صورت، سر و دست‌ها گردد.

آب مروارید
استعمال دخانیات می‌تواند عامل بروز یا تشدیدکننده بسیاری از بیماری‌های چشمی گردد. افراد سیگاری، 40 درصد بیش از افراد دیگر در معرض ابتلا به آب مروارید، کدرشدن عدسی چشم و ممانعت از عبور نور و در نهایت نابینایی هستند. دود سیگار به دو طریق باعث ایجاد آب مروارید می‌گردد: تحریک چشم‌ها و همچنین نفوذ مواد شیمیایی موجود در دود به جریان خون و رسیدن به چشم‌ها.

استعمال دخانیات بسته به سال‌های مصرف و سن فرد سیگاری می‌تواند همچنین باعث نوعی بیماری چشمی غیرقابل درمان، یعنی خرابی لکه بینایی در پرده شبکیه چشم شود. این لکه در قسمت مرکزی شبکیه قرار دارد و لکه شبکیه نامیده می‌شود. لکه شبکیه، مسئول دریافت نور متمرکز شده عبوری از عدسی است و باعث توانایی ما در خواندن، رانندگی، همچنین تشخیص رنگ‌ها، یا چهره‌ها و دیدن جزییات اجسام می‌شود.

چین و چروک
کشیدن سیگار باعث از بین بردن پروتئین‌های منعطف کننده پوست می‌شود، همچنین باعث تحلیل بردن ویتامین A و محدود کردن جریان خون در عروق پوست می‌گردد. پوست افراد سیگاری، خشک، چرمی و دارای خطوط و چین‌خوردگی‌های ریزی در اطراف لب‌ها و چشم‌ها است.

ضایعات شنوایی
از آنجایی که استعمال دخانیات باعث تشکیل پلاک و جرم در دیواره عروق خونی و در نتیجه کاهش میزان جریان خون در گوش میانی می‌گردد، افراد سیگاری زودتر از افراد غیر سیگاری با مشکل کاهش و از دست دادن شنوایی مواجه هستند. همچنین احتمال از دست دادن شنوایی افراد سیگاری در اثر ابتلا به عفونت گوش میانی یا سروصدای بلند، بسیار بیشتر از افراد غیر سیگاری است. افراد سیگاری، 3 برابر بیش از افراد غیر سیگاری به عفونت گوش میانی دچار می‌شوند. عفونت گوش میانی، عاملی برای ابتلا به عوارضی از قبیل مننژیت (التهاب پرده‌های مغز) و فلج عضلات چهره است.

سرطان پوست
کشیدن سیگار، عامل تشکیل تومور نیست، ولی شانس بروز مرگ را در کسانی که به این بیماری دچار می‌شوند، بالا می‌برد. افراد سیگاری، 2 برابر بیشتر از افراد غیر سیگاری در خطر ابتلا به‌نوعی سرطان پوست (شاخی شدن و پوسته‌پوسته شدن و بروز بثورات قرمز رنگ، برجستگی روی پوست یا هر دو حالت) قرار دارند.

فساد دندان‌ها
دخانیات باعث به وجود آوردن اختلالاتی در شیمی دهان، ایجاد جرم روی دندان‌ها، زرد شدن و فاسد شدن دندان‌ها می‌گردد. افراد سیگاری، 5/1 مرتبه بیشتر از افراد غیرسیگاری در معرض خطر از دست دادن زودرس دندان‌ها هستند.

آمفیزم
علاوه بر سرطان ریه، استعمال دخانیات می‌تواند عامل ابتلا افراد سیگاری به آمفیزم، تورم و افزایش غیرطبیعی حجم ریه و قطع جریان هوا در کیسه‌های هوایی ریه و پایین آمدن ظرفیت ریه در گرفتن اکسیژن و بیرون دادن گاز دی‌اکسید کربن باشد. در موارد حاد و شدید با روش تراکئوستومی (ایجاد سوراخ در نای از راه گردن همراه با لوله‌گذاری به‌منظور تسهیل عبور هوا) به بیمار امکان نفس کشیدن داده می‌شود. برونشیت مزمن (نشان داده نشده است) یکی دیگر از عوارض ریوی ناشی از مصرف سیگار است که با افزایش چرک در ریه، سرفه‌های دردناک و مشکل تنفس همراه است.

پوکی استخوان
منواکسید کربن، یکی از اصلی‌ترین گازهای سمی در خروجی اگزوز اتومبیل و دود سیگار است. میل ترکیبی این گاز با خون بسیار بالاتر از اکسیژن است (200 برابر) این گاز باعث کاهش قدرت حمل اکسیژن در خون افراد سیگاری حرفه‌ای تا 15 درصد می‌گردد. استخوان‌های افراد سیگاری، تراکم خود را از دست داده و به‌راحتی شکسته می‌شود؛ همین‌طور زمان التیام یافتن و جوش خوردن آن‌ها پس از شکستگی تا 80 درصد افزایش پیدا می‌کند.

بیماری‌های قلبی
یک مورد از سه مورد مرگی که در دنیا اتفاق می‌افتد، به علت بیماری‌های قلبی - عروقی است. استعمال دخانیات، یکی از بزرگ‌ترین عوامل ایجاد خطر در افزایش بیماری‌های مذکور است. این بیماری‌ها سالیانه بیش از یک میلیون نفر را در کشورهای درحال‌توسعه از بین می‌برد. همین‌طور بیماری‌های قلبی - عروقی ناشی از استعمال دخانیات، بیش از 600 هزار نفر را در سال در کشورهای توسعه یافته از بین می‌برد. استعمال دخانیات باعث افزایش ضربان قلب، بالا رفتن فشارخون، افزایش خطر ابتلا به فشارخون بالا و گرفتگی عروق و نهایتاً ایجاد حمله قلبی و سکته می‌گردد.

زخم معده
استعمال دخانیات، مقاومت معده را در برابر باکتری‌ها پایین می‌آورد. همچنین باعث تضعیف معده در خنثی‌سازی اسید معده و مقاومت در برابر آن بعد از غذا خوردن و برجای ماندن باقیمانده اسید در معده و در نتیجه تخریب دیواره آن می‌گردد. زخم معده افراد سیگاری، به‌سختی درمان می‌شود و احتمال بهبودی آن تا زمانی که فرد سیگار می‌کشد، بسیار اندک است.

تغییر رنگ دادن انگشتان
قطران موجود در دود سیگار در اثر استعمال مستمر دخانیات، روی انگشتان و ناخن‌ها جمع شده و باعث تغییر رنگ آن‌ها به قهوه‌ای مایل به زرد می‌گردد.

سرطان رحم و سقط جنین
در کنار افزایش خطر ابتلا به سرطان رحم و دستگاه تناسلی، استعمال دخانیات باعث به وجود آمدن مسائل عدیده‌ای از قبیل مشکلات باروری در زنان و بروز ضایعات در هنگام دوران بارداری و زایمان می‌گردد. استعمال دخانیات در دوران بارداری می‌تواند باعث افزایش خطر زایمان نوزاد با وزن کم و بروز مسائل بهداشتی در آینده گردد.

سقط جنین در مادران سیگاری، 2 تا 3 برابر بیشتر است؛ به همین ترتیب، زایمان نوزاد مرده به علت نرسیدن اکسیژن به جنین و همچنین وقوع ناهنجارهای جنینی در اثر وجود نیکوتین و منواکسید کربن دود سیگار حاصل می‌گردد. بروز سندرم مرگ ناگهانی نوزاد نیز با استعمال دخانیات تشدید می‌گردد. علاوه بر موارد فوق‌الذکر، استعمال دخانیات در زنان باعث کاهش سطح استروژن و یائسگی زودرس می‌گردد.

سرطان
بیش از 40 عنصر سرطان‌زا در دود سیگار وجود دارد. احتمال سرطان ریه، 22 مرتبه بیشتر از افراد غیرسیگاری است. طبق تحقیقات بی‌شماری که انجام شده است، در صورت ادامه استعمال دخانیات توسط افراد سیگاری، احتمال مبتلا گشتن آن‌ها به انواع سرطان‌های دیگر، از قبیل زبان، دهان، غدد بزاقی (6 تا 27 برابر)، سرطان بینی (2 مرتبه بیشتر) گلو (12 مرتبه)، مری (8 تا 10 برابر)، حنجره (10 تا 18 برابر)، معده (2 تا 3 برابر)، کلیه (5 برابر)، قولون راست روده (3 برابر)، مثانه (3 برابر)، لوزالمعده (2 تا 5 برابر)، مقعد (5 تا 6 مرتبه) وجود دارد.
منبع: kayhan.ir

اولین علامت نیمی از تومورهای مغزی را بدانید
وقتی می‌شنویم یکی از آشنایان یا بستگانمان به تومور مغزی دچار شده، ترس وجودمان را فرامی‌گیرد و حتی شنیدن نام این بیماری برای خیلی از ما ناخوشایند است. بسیاری از افراد وقتی متوجه ابتلا به این بیماری می‌شوند تصور می‌کنند دنیا به آخر رسیده‌است و دیگر امیدی نیست در حالی که با درمان به موقع و افزایش آگاهی درباره این بیماری می‌توان بر آن غلبه کرد.
اگر به تازگی متوجه شده‌اید خودتان یا یکی از اطرافیانتان به تومور مغزی مبتلا هستید گفت‌وگو با دکتر شیخ‌رضایی، جراح مغز و اعصاب را بخوانید تا بفهمید نباید خودتان را ببازید.

لطفا در مورد تومور مغزی و انواع آن کمی توضیح دهید.
تومور مغزی، رشد توده غیرطبیعی در مغز است و امکان بروز آن در هر سنی وجود دارد. در علم پزشکی تومورهای سیستم اعصاب مرکزی به 7 گروه تقسیم می‌شوند و در این 7 گروه 120 نوع تومور دیده می‌شود. آمارها نشان می‌دهند از هر 100هزار نفر، 15 نفر دچار این بیماری می‌شوند که نیمی از آنها تومور خوش‌خیم دارند و با عمل جراحی بهبود پیدا می‌کنند و نیم دیگر هم به انواع بدخیم مثل گلیوبلاستوما، مبتلا می‌شوند. در نوع بدخیم سلو‌ل‌های بسیار زیادی وجود دارد و توده مرز مشخصی با مغز ندارد، پس اگر 99 درصد آن خارج شود و به دلایل مختلف نتوانیم یک درصد آن را خارج کنیم یعنی یک میلیارد سلول بدخیم در مغز باقی می‌ماند و مجبور خواهیم شد درمان تکمیلی را آغاز کنیم که همان شیمی‌درمانی و پرتودرمانی است.

بیماران مبتلا چه علایمی دارند؟
50 درصد بیماران از سردرد شکایت دارند و می‌توان گفت سردرد، شاخص‌ترین و اولین‌ نشانه است ولی باید بدانید تاکنون بیش از 100 نوع سردرد شناسایی شده است که فقط یکی از آنها به تومور ربط داده می‌شود پس نباید با هر سردردی به تومور مغزی مشکوک شد زیرا بسیاری از این دردها می‌توانند ناشی از سردردهای عصبی، میگرنی و خستگی و... باشند.

دومین علامت، تشنج است. این نشانه هم به‌طور متداول گزارش می‌شود و انواع مختلفی دارد و نوع آن به محل قرارگیری توده در مغز بستگی دارد. نشانه سوم، تغییرات خلقی است به‌طوری که شخصیت بیمار کاملا عوض می‌شود یعنی اگر آدم بدخلق و عصبانی بوده است، خوش‌اخلاق می‌شود و برعکس. از دیگر نشانه‌ها می‌توان به اختلالات بینایی یا کوری (تومورهایی که روی کیاسمای بینایی قرار می‌گیرند یا فشار داخل مغز را بالا می‌برند و ادم ایجاد می‌کنند)، فلج‌پلک، فلج صورت، کاهش شنوایی، بی‌حسی دست و پا و اختلالات عصبی محیطی اشاره کرد.

علایم هشداردهنده کدامند؟
نشانه‌ها همیشه آشکار نیستند و گاهی به‌قدری مرموزند که متخصصان را به اشتباه می‌اندازند. گاهی هم بیماری بدون علامت است و به‌صورت تصادفی تشخیص داده می‌شود، مثلا کسی از نردبان سقوط کرده و پزشک برای اطمینان از ضربه مغزی نشدن او، سی‌تی‌اسکن درخواست‌می‌کند و با مشاهده جواب سی‌تی‌اسکن، متوجه تومور می‌شود. اگر سردرد غیرقابل کنترل باشد و به درمان‌های معمول پاسخ ندهد و با سرفه، عطسه و دستشویی رفتن شدت پیدا کند یا با اختلالات حسی-حرکتی همراه باشد، حتما به یک بررسی کلی نیاز دارد و این بررسی با سی‌تی‌اسکن و ام‌آر‌آی امکان‌پذیر است.

با توجه به اینکه بیماری گاهی بدون علامت است، آیا کسانی که در خانواده‌شان یک فرد مبتلا به توده مغزی وجود دارد، باید تحت نظر پزشک باشند؟
نه چون فقط در بیماری «نوروفیبروماتوزیس» امکان ارث رسیدن این بیماری وجود دارد و پیگیری اطرافیان ضروری است. بیماران دچار نوروفیبروماتوزیس لکه‌های قهوه رنگ پوستی دارند و تومورهای متعدد در پوست و سیستم عصبی مرکزی‌شان دیده می‌شود که از طریق ژنتیک به ارث می‌رسد ولی سایر تومورها علت‌های مختلفی دارند.

لطفا درباره این علت‌ها توضیح دهید.
بالا رفتن سن، مهم‌ترین علت ‌است و نوع بدخیم توده‌های مغزی بیشتر در کهنسالان شایع است. گرچه در کودکان نیز انواع گوناگون آن دیده می‌شود. بین ضربه‌های مغزی و تومور هم ارتباط دیده شده است، یعنی کسانی که در گذشته ضربه‌ای به سرشان وارد شده، ممکن است بیشتر از دیگران در معرض خطر باشند.

احتمال ابتلا به تومورهای مغزی در کسانی که پرتودرمانی می‌شوند نیز افزایش می‌یابد. در قدیم برای درمان کچلی از پرتودرمانی استفاده می‌کردند و بررسی‌هایی که بعدها انجام شد، نشان داد تعداد زیادی از افرادی که از این روش استفاده کرده بودند، به توده مننژیوما (خوش‌خیم) مبتلا شده‌اند.

دانشمندان خبرهای بدی درباره افزایش سرطان‌ها و سایر بیماری‌ها می‌دهند. آیا بیماران دچار توده‌های مغزی هم رو به افزایش هستند؟
حدود 50 سال پیش شناسایی تومورها با دستگاه‌های آن زمان کار دشواری بود ولی امروزه با استفاده از تکنولوژی پیشرفته، قادر به تشخیص آن در مراحل اولیه هستیم به‌ این ترتیب می‌توانیم بگوییم در گذشته این بیماری تشخیص داده نمی‌شد. دانشمندان آلودگی‌های محیطی، امواج و اشعه‌ها، موبایل و لایه ازن را در ایجاد چنین تومورهایی دخیل دانسته‌اند ولی هنوز مطمئن نیستیم چه چیزی باعث پیدایش چنین توده‌های غیرطبیعی‌ای در مغز می‌شود. در جواب سوال شما باید بگویم میزان تومورهای مغزی در سال‌های اخیر افزایش یافته است.

آیا باید همه بیماران تحت عمل جراحی قرار بگیرند؟
توده‌های ناحیه هیپوفیز با اختلالات هورمونی همراه هستند و نشانه‌هایی مثل افزایش هورمون رشد، چاقی بیش از حد، ریختن موی سر و قطع قاعدگی دارند ولی به‌راحتی با دارو درمان می‌شوند. البته به شرطی که علایم عصبی ایجاد نکرده باشند اما برای درمان هر نوع توموری به اطلاعاتی درباره نوع آن و محل قرارگیری‌اش نیاز داریم اما با توجه به دانش امروز، راهی غیر از جراحی وجود ندارد.

نکته دیگری هم در این مورد باقی مانده که بخواهید به آن اشاره کنید؟
ابتلا به هر نوع بیماری کشنده‌ای به معنای پایان زندگی نیست. برای غلبه بر آن باید کاری کنیم تا سطح آندورفین و ترکیب‌هایی که به‌طور معمول در مغز باعث افزایش سطح سرخوشی انسان می‌شوند، بالا برود. علم اثبات کرده است شادی و ورزش باعث افزایش سطح این هورمون‌ها می‌شوند. فرد مبتلا به تومور یا سرطان با هر بیماری صعب‌العلاج هرگز نباید امید خود را از دست بدهد. با ورزش، شرکت در مجامع عمومی، مراوده‌‌های زیاد و داشتن برنامه‌های تفریحی می‌توان بر افسردگی ناشی از بیماری غلبه کرد، طول عمر را افزایش داد و عوارض بیماری را به تعویق انداخت.
منبع : salamatiran.com

چای سفید که طعم ملایم و شیرین دارد در چین، ژاپن و منطقه دارجلینگ هند تولید می شود.چای سفید صرفا از گلبرگ های تازه گیاه تهیه می شود که هنوز پرز خود را از دست نداده است.

در آغاز فصل بهار غنچه چای را پیش از آن که باز شود می چینند و خشک می کنند. چای سفید خاصیت فوق العاده ای دارد و سه برابر چای سبز یا سیاه، حاوی پلی فنل های آنتی اکسیدان است. خواص چای سفید؛ چای سفید خواص زیادی دارد که در زیر به شرح آن می پردازیم:

▪ کاهش کلسترول

▪ کاهش فشار خون

▪ باعث تقویت دندان و لثه ها می شود.

▪ برای سلامت کلی استخوان مفید است.

▪ دارای خاصیت ضدویروسی و ضدباکتریایی است.

▪ در کاهش قند خون موثر است.

▪ از تولید سلول های سرطان زا جلوگیری می کند و در برابر سرطان هایی مانند روده، پروستات و معده مقابله می کند.

▪ در رقیق کردن خون، افزایش عملکرد، تقویت و سالم نگه داشتن رگ های خون نقش دارد.

▪ یک آرام بخش قوی و موثر برای اعصاب می باشد.

▪ افرادی که روزی ۲ بار و یا بیشتر از چای سفید مصرف می کنند ۵۰ درصد کمتر در معرض سکته قلبی قرار دارند.

▪ برای بیماران آرتریت و پوکی استخوان مفید است.

▪ چای سفید بدن را در برابر سرماخوردگی و آنفلوآنزا محافظت می کند.

▪ علائم بیماری اچ آی وی را کاهش می دهد.

▪ به طور طبیعی باکتری ها و ویروس هایی را که باعث بوی نامطبوع دهان و پوسیدگی می شود از بین می برد.

▪ بهتر است چای سفید را در آبی با دمایی کمتر از دمای جوش تهیه کنید.