عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1272
نویسنده : sina95

 یکی از دانشمندان می گوید: برای گرفتن نتیجه بهتر و مؤثرتر، اوّل فکر کنید. این دانشمند معتقد است اندیشیدن دشوارترین کار زندگی است و شاید به همین علت است که عده قلیلی چنانکه شایسته است می اندیشند![1]

درست و صحیح اندیشیدن یکی از موفقیت های بزرگ بشر به شمار می آید و به همین جهت پیوسته تأکید می شود که وجه امتیاز انسان از حیوان قدرت اندیشیدن اوست.

در حقیقت بسیاری از حیوانات به استثنای نیروی اندیشه، امتیازات زیادی بر انسان دارند، به طوری که در مقابل حوادث طبیعی دارای قدرت مقاومت بیشتری هستند، خیلی سهل تر از ما در زمین و دریا و هوا نقل وانتقال می کنند، طول عمرشان به مراتب بیش از انسان است و از لحاظ نیروی جسمانی بر انسان برتری دارند. بنابراین صحیح است که بگوییم امتیاز انسان از حیوانات همان قدرت اندیشیدن است، و درست فکر کردن مانند هر هنری نیاز به تمرین و عمل مستمر دارد.

ثورندایک[2] طرفدار نظریه آزمایش و خطا بود و عقیده داشت که یادگیری انسان مانند حیوان براساس آزمایش و خطا انجام می گیرد. او گربه ای را که احتیاج شدیدی به غذا داشت در قفسی انداخت و در جلوی در قفس مقداری گوشت قرار داد. حیوان در دفعات اولیه خود را به این طرف و آن طرف می زد، تا بالاخره پس از چهل و هشت بار تلاش به گشودن در قفس موفق شد، ولی در آزمایش های بعدی از فعالیت های زاید خودداری می کرد و در همان مراحل ابتدایی به گشودن در قفس موفق می شد. او اعتقاد داشت که انسانها هم با روش آزمایش و خطا می آموزند و خود را به هدف می رسانند، اما دانشمندان روان شناس امروزی نظریه او را ابطال کرده، عقیده دارند که یادگیری در انسان براساس روش بینش و بصیرت که یک نوع بلوغ فکری است انجام می گیرد.

جان دیوئیمی گوید: تفکر کوششی است عمدی برای کشف روابط خاص. به عبارت دیگر تفکّر عبارت است از رهبری و توجیه فعالیتهای عقل برای حل مشکلی از مشکلات که انسان با آن برخورد می کند.

پروفسور ادوارد می گوید:[3] زحمت فهمیدن برای چیست؟ او مدعی است برای اینکه به نتایج خوبی از عملکردهای خود برسیم باید به تفکر و اندیشیدن بپردازیم.

بررسیها و مطالعات در مسائل خانوادگی همه حاکی از این است که نوع ازدواجها از پشتوانه فکر و تعقل برکنار است و دختران و پسران براساس نیازهای طبیعی و تصورات خام و نپخته و رؤیایی به ازدواج اقدام می کنند و بدیهی است پس از گذشت زمان کوتاهی از خواب و رویا بیدار می شوند و می فهمند که بر اساس عقل و بینش به ازدواج نپرداخته اند.

یکی از دانشمندان غربی[4] در کتاب عشق کافی نیستاین طور می نویسد: دختر و پسر وقتی با دید رؤیایی به زندگی خانوادگی نگاه می کنند، پس از گذشت مدت زمانی کوتاه و از بین رفتن سوزها و عشق ها تازه درمی یابند که در زندگی خارجی و عینی آن دو دشواری ها و مشکلات فراوانی وجود داشته است و گناه دختر و پسر این بوده که با دید عقلی زندگی خانوادگی را مورد مطالعه و موشکافی قرار نداده و امر ازدواج را از دیدگاه رؤیایی نگریسته اند.

به اعتقاد ما همان طور که ارزشمندی افراد وابسته به میزان عقل و خرد آنان است، اصالت و ارزشمندی کارهایی که انجام می دهند نیز وابسته به مقدار فکر و اندیشه ای است که در ارزیابی ها به کار می گیرند.

متأسفانه باید اقرار و اعتراف کنیم که بسیاری از ازدواجهایی که انجام می گیرد از پشتوانه فکری و عقلی برخوردار نیستند، لذا پس از گذشت مدتی کوتاه پیوندهای ازدواج به جدایی و طلاق می انجامد. عده زیادی از دختران و پسران وقتی دچار مشکلات خانوادگی می گردند آرزو می کنند که ای کاش ازدواج نکرده بودند.

برای اینکه جوانان ما در امر ازدواج موفق باشند توصیه می کنیم:

1-پدران و مادران و معلمان توجه داشته باشند که همه دختران و پسران قبل از ازدواج در رؤیا و تخیل به سر می برند و این رسالت سنگین در درجه اوّل متوجه پدران و مادران و مربیان اجتماعی است که آرام آرام جوانان را از دنیای خیال و وهم به در آورند و به آنان تفهیم کنند که زندگی واقعی علاوه بر خوشی ها و لذّت ها، دشواری ها و سختی هایی را نیز به همراه دارد، تا آنان در پرتو احساس و خیال تنها ازدواج نمایند، بلکه علاوه بر احساس از فکر و عقل کمک و یاری بگیرند و همه ابعاد ازدواج را مورد مطالعه و امعان نظر قرار بدهند.

2-دختران و پسران جوان در انتخاب همسر تنها بر محور ذوق و احساس تکیه ننمایند، بلکه به معیارهای منطقی و عقلی اعتماد کنند و اگر نتوانستند شرایط کفویت و همانندی را در حد عالی به دست آورند، لااقل سعی کنند بطور نسبی عوامل همانندی را مدّ نظر قرار دهند.

به عنوان مثال دختر یا پسری که به عقاید دینی و مذهبی پای بند است سعی می کند با خانواده ای متدین وصلت نماید. همین طور فرد تحصیل کرده با کسی پیمان ازدواج ببندد که او هم همطراز یا در حدود او قرار گرفته باشد. به نظر ما وقتی دختران و پسران معیارهای همانندی را در نظر بگیرند، بخش مهمی از اختلافات و درگیری ها خودبخود حل و فصل می گردد و تنها بخش کوچکی از اختلاف سلیقه ها باقی می ماند، مثل اینکه زن و شوهر یکی کم حرف و دیگری پرحرف، یکی دقیق و دیگری سهل انگار، یکی اجتماعی و دیگری منزوی است. در این قسمت هم عقیده ما بر این است که اگر زن و شوهر حدود تکریم و احترام یکدیگر را رعایت بنمایند، به مرور زمان روحیات و کمالات ارزنده هریک در دیگری اثر گذاشته، با گذشت زمان به او انتقال داده خواهدشد و در غیر این صورت از شدت و غلظت آن کاسته خواهدگردید.

از این دو قسمت اگر بگذریم به بخش بسیار ناچیزی از روحیات برخورد می کنیم که آنها به مرور زمان جزو لاینفک زن و مرد شده است. بدیهی است شرط عقل و خرد آن است که به خاطر اهمیت استحکام خانواده باید با روحیه سازش و سازگاری به زندگی ادامه داد و متعرض روحیات ویژه یکدیگر نشد و از هر گونه برخوردی که به درگیری و مناقشه می انجامد، جدا خودداری کرد.

به نظر چنین می رسد که زنان و مردان نباید تلاش کنند همسران خود را همانند خود متحول سازند، زیرا این خود یک واقعیت طبیعی است. آیا منطقی است دو نفری که در دو محیط و با ژنهای متفاوت و با دو نوع تربیت و تغذیه پرورده شده اند یکسان و همگون یکدیگر باشند؟مهم این است که زن و شوهر یکریگر را درک کنند و با الهام از روحیه گذشت و سازگاری با یکدیگر زندگی کنند.

از رسول خدا نقل شده است که فرمود: سازگاری با مردم نیمی از ایمان، و انس و الفت با آنان نیمی از زندگی است. خداوند متعال در قرآن می فرماید: ولیعفوا ولیصفحوا الا تحبون ان یغفر الله لکم والله غفور رحیم.[5]

مؤمنان باید از خطاها و لغزش های یکدیگر درگذرند. آیا مؤمنان دوست ندارند که پروردگارمتعال آنان را مورد بخشش و عفو خود قرار دهد؟همانا خداوند بخشنده و مهربان است.

از امام صادق علیه السلام نقل شده است که فرمودند: من کظم غیظا و لوشاءان یمضیه امضاء املاء الله قلبه یوم القیمه رضاه.[6]

هرکه خشمگین شود و بتواند خشم خود را اعمال کند، ولی از بروز آن جلوگیری نماید، در روز رستاخیز پروردگار متعال دل او را از رضای خود سرشار می سازد.

خلاصه اینکه سعی کنیم با عقل و اندیشه قوی زندگی خانوادگی را بنیان بنهیم و در هنگام برخورد با اختلافات، با الهام از عقل و منطق آنها را حل و فصل کنیم.

پی نوشت ها

[1] لورین، هاری، حافظه در روان شناسی، ترجمه مشفق همدانی، صفحه 55

[2] روان شناسی مان، ترجمه محمود صناعی

[3] پروفسور ادوارد، فکر در قلمرو عمل، ترجمه پرویز امیدوار، صفحه 150

[4] آرونتی، بک، عشق کافی نیست، ترجمه، مهدی قراچه داغی، صفحه 300

[5] سوره نور، آیه 22

[6] سفینة البحار، باب مدارا کردن

 

تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1350
نویسنده : sina95

 میوه ها و سبزیجات

خداوند متعال در قرآن کریم، درباره بهشتیان می فرماید:

وامددنا هم بفاکهة و لحم مما یشتهون [1]

با (هر نوع ) میوه و گوشتی که دلخواه آنهاست، آنان را مدد و (تقویت ) می کنیم.

چنانکه ملاحظه می شود، در این آیه، ((فاکهه )) (میوه ) بر ((لحم )) (گوشت ) مقدم شده است. مقدم داشتن ((فاکهه )) بر ((لحم )) اشاره ای است به برتری ((میوه ها)) بر ((گوشتها)).

روایات فراوانی درباره میوه ها، سبزیها و خواص آنها در اسلام وجود دارد. از جمله این میوه ها و سبزیها، می توان از پیاز، سیر، بادنجان، ترب، هویج، کدو، کاهو، کاسنی، سیب، گلابی، انار، انجیر، خرما و انگور نام برد. [2]

پی نوشت:

 

[1] طور (52) آیه 22-

[2] جهت اطلاع بیشتر، به کتاب طب الصادق (ع ) و کتب دیگری که در این زمینه اند، مراجعه فرمایید.


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1192
نویسنده : sina95

 نقطه مقابل ((شجاعت ))، ((جبن )) و ترسو بودن است. برای شناخت شجاعت و اهمیت آن، لازم است به بررسی ((جبن )) پرداخت.

از آن جا که در نظر مردم و نیز دیدگاه احادیث، ترسو بودن، امری ناپسند تلقی می شود، معلوم می شود که شجاعت امری پسندیده و نیکوست. گرچه به طور معمول، انسان هر چه قوی تر و نیرومندتر باشد، شجاع تر نیز خواهد بود، ولی گاه ممکن است شخص قوی باشد، اما شجاع نباشد، و یا این که شجاع باشد، ولی قوی و نیرومند نباشد. حضرت علی علیه السلام درباره جبن و ترسو بودن، چنین می فرماید:

((الجبن منقصة [1]

ترسو بودن، نقص و کاستی است. ))

الجبن افة، العجز سخاف [2]

ترسو بودن، آفت و بیچارگی است، ناتوانی، سفاهت و کم عقلی (یا ضعف ) است.

احذروا الجبن فانه عار و منقصة [3]

از ترسو بودن بپرهیزید! زیرا ننگ و نقص است.

آن حضرت ما را از مشورت کردن با انسان ترسو، باز داشته و می فرماید:

لا تشرکن فی راءیک جبانا یضعفک عن الامر، و یعظم علیک ما لیس بعظیم [1]

ترسو را در راءی و نظر خویش شریک مساز! او تو را در مقابل آن کار (مورد مشورت )، ضعیف ساخته و کاری را که بزرگ (و دشوار) نیست، بر تو بزرگ (و دشوار) می نماید.

آن حضرت، غیبت رزمنده ترسو را از حضورش در میدان رزم و مبارزه، بهتر دانسته و می فرماید:

لا یحل للجبان ان یغزو لانه ینهزم سریعا[2]

برای ترسو حلال (و جایز) نیست که بجنگد، زیرا زود فرار می کند (و با تضعیف روحیه سایر رزمندگان، موجب شکست می شود).

آن حضرت همین مطلب را از قول پیامبر اکرم (ص ) نیز نقل می کند، که آن حضرت (ص ) فرمود:

((من احس من نفسه جبنا فلا یغز[4]؛

هر کس در خودش احساس ترس نمود (به جنگ نرود و) نجنگد. ))

پی نوشت:

 

[1] همانجا.

[2] بحارالانوار، ج 100، ص 49-

 

[1] همان، حکمت 3-

[2] میزان الحکمه، ج 2، ص 16 (نقل از: غررالحکم ).

[3] همان جا.

[4] بحارالانوار، ج 100، ص 49-


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 2148
نویسنده : sina95

 در این جا به برخی از آداب تغذیه از نظر اسلام، به نحو اختصار، اشاره می نماییم:

با نمک شروع و ختم کردن: در احادیث فراوانی تاءکید شده که غذا را با نمک شروع و ختم نمایید. پرواضح است، این دستور العمل برای کسانی است که نمک برای آنها زیان آور نباشد. به برخی از این احادیث که از قول پیامبر اکرم (ص ) روایت شده اند، توجه فرمایید:

افتتحوا بالملح، فانه دواء من سبعین داء؛ [1]

(تغذیه را) با نمک آغاز کنید! زیرا دوای هفتاد درد است.

من اکل الملح قبل کل شی ء و بعد کل شی ء دفع الله ثلاثماة و ستین نوعا من البلاء اهونها الجذام؛ [2]

هر کس قبل و بعد از هر چیز (خوردنی ) نمک بخورد، خداوند 360 نوع بلا را از او دور می کند، که سبک ترین (و ساده ترین ) آنها جذام است.

ثلاث لقمات بالملح قبل الطعام تصرف عن ابن آدم اثنین و سبعین نوعا من البلاء، منه الجنون و الجذام و البرص؛[3]

سه لقمه با نمک قبل از غذا، 72 نوع بلا را که دیوانگی و جذام و پیسی از جمله آن هاست، از فرزند آدم بر می گرداند.

خلال کردن دندان و مضمضه نمودن: پس از میل غذا، لازم است انسان برای حفظ سلامت دهان و دندان، با خلال کردن، قطعات باقی مانده غذا در بین دندانها را خارج نموده و سپس با آب در دهان گردانیدن، دهان را به طور کامل تمیز نماید. این کار در ضمن، از بو گرفتن دهان نیز جلوگیری می کند.

پیامبر اکرم (ص ) در این خصوص می فرماید:

تخللوا علی اثر الطعام و تمضمضوا، فانهما مصحه الناب و النواجذ؛ [4]

پس از غذا دندان هایتان را خلال نموده و آب در دهان بگردانید، زیرا این دو (کار) بهداشت دندان های نیش و کرسی می باشند.

امام صادق علیه السلام نیز در حالی که خود خلال می نمود، به ((وهب بن عبدربه )) فرمود:

ان رسول الله (ص ) کان یتخلل و هو یطیب الفم؛ [5]

رسول خدا (ص ) دندان هایش را خلال می نمود، و خلال کردن دهان را خوش بو می سازد.

سرد کردن غذا: گروهی از مردم علاقه مندند غذا را داغ مصرف نمایند.

پزشکان این کار را برای سلامتی زیان آور می دانند. پیامبر گرامی اسلام نیز از مصرف غذای داغ منع کرده و فرمودند:

برد الطعام، فان الحار لابرکه فیه؛ [6]

غذا را سرد کن! زیرا در غذای داغ برکت نیست.

خاک خوری: بعضی از مردم، به ویژه گروهی از زنان باردار، عادت دارند خاک بخوردند. این کار از بهداشتی ممنوع و از نظر اسلام، حرام است. گر چه از نظر اسلام، خوردن هر چیزی که برای سلامتی انسان ضرر قابل توجهی داشته باشد حرام است، ولی در این خصوص، احادیث فراوانی رسیده که در این جا به چند حدیث نبوی اشاره می نماییم:

اکل الطین حرام علی کل مسلم؛ [7]

خاک خوری بر هر مسلمان حرام است.

پی نوشت:

 

[1] بحار الانوار، ج 62، ص 293-

[2] بحار الانوار، ج 62، ص 293-

[3] همان جا.

[4] همان، ص 291-

[5] محمد باقر بهبودی، صحیح الکافی، ج 3، ص 191-

[6] بحار الانوار، ج 62، ص 291-

[7] همان، ص 300.


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1212
نویسنده : sina95

 رسیدگی به جسم

اهمیت سلامتی و تربیت بدن، از نظر فقه و سنّت

در آیین مقدس اسلام، برخلاف بسیاری از آیین های دیگر، بدن آدمی مورد تحقیر نیست. اسلام بدن انسان را چیزی بی ارزش نمی شمارد، زیرا بدن انسان ابزار تکامل روح است. تحقیر بدن، در حکم تحقیر شخصیت آدمی است و هر کسی که مرتکب این عمل می شود، مستوجب کیفر و قصاص است. [1]

اسلام برای صحت و سلامتی، ارزش و اهمیت ویژه ای قایل بوده و از این رو فقه و سنت اسلامی از مطالب و دستورالعمل هایی در این زمینه مملوّ است. از طرفی، رابطه تنگاتنگی بین ورزش و سلامتی وجود دارد، به گونه ای که به طور معمول کلمه ((ورزش )) به کلمه ((تربیت بدنی )) عطف شده و گفته می شود: ((ورزش و تربیت بدنی. ))

یکی از مهمترین عوامل اهمیت ورزش در این است که موجب ((ایجاد، تقویت و یا حفظ سلامتی )) می شود؛ بنابراین، چنان چه ورزش به گونه ای باشد که برای سلامتی انسان زیان آور باشد و یا ورزشکار آن قدر در راه ورزش به خود فشار آورد که سلامتی اش در مخاطره قرار گیرد، از نظر اسلام و همچنین عقلای عالم، مردود خواهد بود.

در اسلام، احادیث و رهنمودهای فراوانی از بزرگان دین، جهت حفظ صحت و تقویت بدن و پرداختن به آن، وارد شده است؛ از جمله می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

الصحة افضل النعم [2]

صحت و سلامتی از هر نعمت دیگری بهتر و ارزشمندتر است.

العجب لغفلة الحساد عن سلامة الاجساد[3]

از این که حسودان در فکر سلامتی خویش نیستند، سخت در شگفتیم. [4]

و ان لبدنک علیک حقّا[5]

بی شک بدن تو بر تو حقوقی دارد (که باید آنها را ادا کنی و به آن رسیدگی نمایی ).

المؤ من القوی خیر و احب من المؤ من الضعیف [6]

مؤ منی که قوی و نیرومند باشد، در نظر من از مؤ منی که ضعیف باشد، بهتر و دوست داشتنی تر است.

در این روایت، ارزش اصیل و واقعی، به ایمان اختصاص یافته و در مرحله بعد، قوت مد نظر قرار گرفته است؛ یعنی آن چه باعث ارزش انسان می شود، همانا ایمان اوست. ضعیف ترین فرد باایمان، از نیرومندترین شخص بی ایمان، به مراتب باارزش تر بوده، بلکه با او قابل قیاس نیست. این همان مطلبی است که خداوند متعال آن را در قرآن مطرح نموده و می فرماید:

ان اکرمکم عندالله اتقیکم [7]

گرامی ترین شما در نزد خدا، آن کسی است که باتقواتر باشد.

اما با این فرض که دو نفر باایمان وجود داشته باشند و از نظر درجه ایمان و تقوا نیز یکسان باشند، شخص باایمانی که قوی است، یک نوع فضیلت نسبت به دیگری دارد، به خصوص اگر این قوت را با زحمت و تلاش و ورزش کسب کرده باشد. همچنین اگر یک نفر باایمان را در دو حالت ((قوی )) و ((ضعیف )) فرض کنیم، بدون تردید، همه حکم خواهند کرد که چنان چه قوی باشد، بهتر است تا این که ضعیف باشد. انسان قوی و سالم بهتر می تواند به بندگان خدا رسیدگی کند، بهتر می تواند در مقابل ظالمان بایستد، بهتر می تواند فکر کند، بهتر می تواند کار کند و حتی بهتر و بیشتر می تواند عبادت کند.

در اسلام، احادیث فراوانی درباره استحمام و نظافت، مسواک زدن، (تشویق به ) کم خوری، (نهی از) پرخوری، خوردنی های حلال و حرام، خواص گیاهان، میوه ها و سایر خوراکی ها و همچنین سایر دستورات بهداشتی، وارد شده است. [8]

در اسلام، حفظ صحت و سلامت واجب شمرده شده است. حتی اگر عباداتی، مانند نماز و روزه واجب، برای انسان مضر باشد، نه تنها جایز است ترک شود، بلکه واجب است که ترک شود، و در چنین مواردی، کار واجب به کار حرام مبدل می گردد.

از نظر اسلام، چنان چه سلامتی انسان به واسطه عدم دسترسی به غذای پاک و حلال به مخاطره بیفتد، وی می تواند از خوردنی ها و نوشیدنی هایی که پیش از آن بر او حرام بوده، استفاده نماید؛ و چنان چه مریض شود و بیماری اش جز با خوراکی هایی که حرام است (همچون مشروبات الکلی ) مداوا نشود، می تواند با تجویز پزشک از آن خوراکی ها جهت مداوا استفاده نماید.

از نظر اسلام، چنان چه کسی به سلامتی دیگران لطمه وارد کند، چنان چه عمدی باشد، باید به سختی مجازات شود، و چنان چه عمدی نباشد نیز، باید مجازات مالی شده و دیه آن عضوی را که آسیب دیده، به صاحبش بپردازد.

در اسلام، دستورات فراوانی در خصوص انتخاب همسر، زمان و مکان و نحوه آمیزش، تغذیه مادر در دوران بارداری وجود دارد، که از ناقص الخلقه بودن نوزاد جلوگیری نموده و باعث می شود که کودک، قوی، زیبا و باهوش باشد. [9]

همچنین شیر مادر به عنوان بهترین غذا برای نوزاد و کودک شیرخوار معرفی شده، تا کودک بهتر رشد نموده، هوشش بیشتر شده و در مقابل بیماری ها مصون تر باشد.

همچنین در اسلام، هر چیز زیان آوری که به جسم انسان لطمه وارد آورد، تحریم شده، و این یک قاعده فقهی است که:

کل مضر حرام؛

هر چیزی که ضرر دارد، حرام است. [10]

شهید مطهری در این مورد می نویسد:

((جای شک و تردید نیست که تعلیمات اسلام بر اساس حفظ و رشد و سلامت جسم است. علت حرمت بسیاری از این امور، مضر بودن آنها به حال بدن است. یکی از مسلّمات فقه، این است که بسیاری از این امور به این دلیل تحریم شده اند که برای جسم انسان ضرر دارند.

و یک اصل کلی برای فقها مطرح است که هر چیزی که محرز بشود که برای جسم انسان مضر است - ولو هیچ دلیلی از قرآن و سنت نداشته باشد - قطعا حرام است. البته این را هم می گویند که زیان ها بعضی معتدبه هستند و بعضی غیرمعتدبه؛ یعنی زیان آن قدر کم است که قابل اعتنا نیست. اسلام در تکالیف خود حرج ایجاد نمی کند؛ یعنی این مقدارها را از نظر اسلام تحریم نمی کنند، به صورت مکروه ذکر می شود، یا می گویند: ترکش مستحب است، ولی اگر یک چیزی زیانش قطعی باشد و مسلم بشود که زیان دارد، از نظر اسلام قطعا حرام است. . . ))[11]

((اسلام آن جا که یک امر واجب (مانند روزه ) احیانا برای بدن مضر تشخیص داده شود، تکلیف آن را ساقط می کند، بلکه چنین روزه ای را حرام می داند. هر اعتیادی که برای بدن مضر باشد، از نظر اسلام حرام است. آداب و سنن بسیاری، در اسلام به خاطر بهداشت و سلامت بدن وضع شده است. ))[12]

((در سنت، زیاد می بینیم که خوردن فلان میوه یا فلان سبزی، مثلا مستحب است، چون دندان ها را محکم می کند؛ دیگری فلان بیماری را از بدن بیرون می برد، و این موارد در سنت زیاد است که ملاک یک حرام یا یک مستحب و یا یک مکروه، زیاد رساندن یا مفید بودن و یا مفید نبودن است. فلان چیز برای معده خوب است، مستحب است. ))[13]

در خواست سلامت و قوه بدن از خداوند، جزء دعای مسلمانان است، چنان چه در دعای ابوحمزه ثمالی می خوانیم:

اللّهم اعطنی السعة فی الرزق. . . و الصحة فی الجسم و القوه فی البدن [14]

خداوند! وسعت در روزی. . . و سلامتی در جسم و قوت و توانایی در بدن را به من ارزانی فرما!

و به طور خلاصه، ارزش بدن و سلامت آن در اسلام به حدی است که بعضی از دانشمندان اسلامی گفته اند: پیامبران الهی در آغاز نبوت و رسالت خود باید سالم و از نقص بدنی، دور و کنار باشند. [15]

آقای دکتر سیدمحمدباقر حجتی، در این خصوص چنین می نگارد:

((سلامتی تن و بدن، یکی از شرایط قابلیت شخص برای تصدی مقام نبوت امامت و جانشینی پیامبر اکرم (ص ) به شمار می آید که باید پیامبر و یا امامی که دارای منصب الهی هستند، از نظر جسم و بدن کامل تر و معتدل ترین مردم عصر خود باشند، چنان چه باید باهوش ترین و زیباترین آنها باشند. ))[16]

با توجه به مطالب فوق، روشن می شود که هیچ مکتب و آیینی در جهان وجود ندارد، که به اندازه اسلام، به صحت، سلامتی و شادابی انسان ها اهمیت داده باشد. در اینجا به منظور روشن تر شدن مطلب و آشنایی با سیره علمای اسلام و حسن ختام مبحث، به فرمایش و سیره امام خمینی (ره )، بنیان گذار نظام جمهوری اسلامی، اشاره می نمایم.

آن حضرت در دیدار با گروهی از ورزشکاران فرمودند: ((من ورزشکار نیستم، ولی ورزشکاران را دوست دارم )). این دوست داشتن از ناحیه یک رهبر بزرگ و کم نظیر دینی، مربوط به میل شخصی نبوده، بلکه حاکی از نظر اسلام در مورد ورزش و ورزشکار بوده و تاءییدی است بر پسندیده بودن ورزش از نظر اسلام؛ ولی این که فرمودند: ((من ورزشکار نیستم ))، بدین معناست که ورزشکار حرفه ای و رسمی نیستم، زیرا همه می دانند که ایشان تا سن 88 سالگی، همه روزه مقادیر زیادی پیاده روی می کرده و این سیره را تا روز قبل از انتقال به بیمارستان واقع شدن تحت عمل جراحی (که به رحلت ایشان منجر شد) ادامه دادند.

در این جا به نحو اختصار، مطالبی را درباره تغذیه و بهداشت از نظر اسلام مطرح می نماییم:

پی نوشت:

 

[1] مهدی نمازی خواه و بهمن سلحشور، تربیت بدنی عمومی، ص 3-

[2] جواد کریمی، نگاهی به تاریخ تربیت بدنی جهان، ص 235-

[3] جواد کریمی، نگاهی به تاریخ تربیت بدنی جهان، ص 235-

[4] انسان حسود همیشه در حال ناراحتی اعصاب به سر می برد، زیرا هرگاه نعمتی را در اختیار کسی می بیند، سخت ناراحت شده و آرزوی زوال آن را می نماید و بدین ترتیب سلامتی خویش را به خطر می اندازد، پس او اولین کسی است که ضرر حسادت خود را می بیند.

[5] جواد کریمی، نگاهی به تاریخ تربیت بدنی جهان، ص 235؛ مسائل تربتی اسلام، ص 139-

[6] همان، ص 141-

[7] حجرات (49) آیه 13-

[8] در این مورد، در آینده بیشتر صحبت خواهیم کرد، ان شاء الله.

[9] ر. ک: بحارالانوار، ج 103، ص 280 - 283-

[10] البته باید این ضرر به حدی باشد که عقلا به آن اعتنا کنند، زیرا اسلام نمی خواهد مردم به خاطر امور کم اهمیت به زحمت اندازد.

[11] تعلیم و تربیت در اسلام، ص 267 و 268-

[12] شهید مطهری، انسان در قرآن، ص 35-

[13] تعلیم و تربیت در اسلام، ص 296-

[14] تربیت بدنی عمومی، ص 4-

[15] همان، ص 3-

[16] مسائل تربیتی اسلام، ص 141-


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1402
نویسنده : sina95

 از پیامبر گرامی اسلام (ص ) نقل شده که فرمود:

کلوا الثوم فانه شفاء من سبعین داء[1]

((سیر بخورید که سیر شفای هفتاد درد و بیماری است. ))

البته کسی که سیر می خورد، باید در مجامع عمومی حاضر نشود، زیرا بوی بد آن سبب آزار دیگران خواهد شد. امام صادق علیه السلام در این مورد فرمود:

تداووا بالثوم و لکن لا تخرجوا الی المسجد[2]

با سیر مداوا کنید، ولی به سوی مسجد نروید.

اکنون به برخی از خواص سیر که دانشمندان به آن پی برده اند اشاره می کنیم:

سیر، مدرّ و محرک قوه باه می باشد و برای معالجه اسهال و برنشیت و سل ریوی بسیار نافع است، و برای معالجه سردرد و زکام مزمن و ضعف حافظه و سرگیجه سودمند است.

تجربه های طبیبان مشهور، مانند: ((سالین )) و ((سیروت )) و ((لوشر)) و ((دوبریه )) و غیر ایشان، ثابت کرده است که سیر حبابهای محجری را که در بدن جمع شده و باعث تصلب شرایین می گردد آب می کند و فشار خون را پایین می آورد؛ بنابراین، درمان تصلب شرایین و فشار خون، خوردن سیر است.

در آزمایش قلبی جدید، از جمله، مسلم شده که خوردن سیر عضلات قلب را به نشاط می آورد و به این وسیله دوران خون منظم می گردد.

سیر، خون را پاک می کند و با این خدمت بدن را در مبارزه با بیماری هایی که ناشی از فشار خون می شود پیروز می نماید، مانند: ناراحتی های دوران حیض بعضی از زنها، پیری و شکستگی غیرعادی، بواسیر و روماتیسم.

خوردن سیر، مجاری تنفس و خون را پاک می کند و با این کار، از شدت و زحمت تنگ نفس کاسته و گاهی موجب درمان کلی آن می شود.

سیر بعضی از انواع سل ریوی را معالجه می کند، خصوصا وقتی که با شیر ممزوج شود، زیرا در این صورت، اثر قابل توجهی در کشتن میکرب کوخ (میکرب سل ) دارد. سیر، مبارز توانایی است در برابر بسیاری از امراض، مانند: تب و آنفلوآنزا.

سیر، پوست بدن را خوش رنگ و گونه ها را سرخ و روده ها را از عفونات پاک می کند، به خصوص در اطفال، و با این خاصیت، سپری مقابل بیماری تیفوئید و دیفتری است و مسکن سیاه سرفه و خروسک است.

می گویند: شهرهایی که سیر، زیاد در آن مصرف می شود، عمر اهالی آن طولانی و زندگانی شان تواءم با صحت و سلامتی است، زیرا سیر، عفونات داخلی را برطرف و التهابات روده را خاموش و قرحه های معدی را آب می کند، اعمّ از این که مزمنه باشد یا حاده. سیر موجب سهولت جریان خون حیض و ادرار می شود، سنگ کلیه را از بین می برد، کرم های نازک شکم اطفال را نابود می سازد.

سیر برای تحلیل ریاح و ورم ها بسیار سودمند و در مورد مالاریا و رماتیسم و بی خوابی خیلی مفید است. فلج و رعشه را معالجه می کند، ترشحات معده را زیاد و کلیه را به کار می اندازد.[3]


پی نوشت:

 

[1] طب الصادق علیه السلام، ص 120 (نقل از: بحارالاءنوار).

[2] همان جا.

[3] طب الصادق علیه السلام، ص 120 - 122-


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1573
نویسنده : sina95

 شیر در میان غذاها، غذای کامل تری است و برای هر کس مفید است. جز این که برای اشخاص سردمزاج، شیر گاو بهتر از شیر گوسفند است.

شیر، بدن را فربه، خون را زیاد، قلب و دماغ و نخاع و باه را تقویت می کند و برای سینه و سرفه، بسیار نافع است.

شیر گوسفند یک نوع ضد عفونی و دفع سم است، چنان چه بار روغن بادام و صمغ عربی خورده شود، سرفه را بر طرف می کند.

شیر بهترین دوا و غذایی است که برای تقویت و جبران لاغری به کار می رود. خصوصا لاغری هایی که بر اثر مسمومیت غذایی یا سابقه بیماری باشد.[i]

مواد معدنی شیر عبارت است از: سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، روی، مس و کمی آهن و همچنین فسفر و کلر، ید و گوگرد.

در شیر، گازهای اکسیژن و ازت و اسیدکربنیک نیز وجود دارد. مواد قندی شیر به قدر کافی و به صورت ((لاکتوز)) می باشد.

ویتامین های محلول در شیر، ویتامین ((ب )) و ((پ )) و ((آ)) و ((د)) می باشد.

امروز ثابت شده که اگر حیوان خوب چرا شده باشد، تمام اقسام ویتامین ها در شیر آن وجود دارد. [ii]

پیامبر اکرم (ص )، شیر را بهترین غذا می داند، امام باقر علیه السلام در این مورد می فرماید:

لم یکن رسول الله (ص ) یاءکل طعاما و لایشرب شرابا الا قال: اللهم بارک لنا فیه و ابدلنا به خیرا منه الا اللبن فانه کان یقول: اللهم بارک لنا فیه و زدنا منه؛ [iii]

هرگز رسول خدا (ص ) غذایی نمی خورد و نوشیدنی ای نمی نوشید، مگر این که می گفت: خدایا! برای ما در آن برکت قرار ده و بهتر از آن را برای ما به جای آن مرحمت فرما، جز (در مورد) شیر، که آن حضرت عرض می کرد: ((خدایا! برای ما در آن برکت قرار ده و روزی ما را از آن بیش تر فرما!))

پیغمبر اکرم (ص ) همچنین می فرمود:

ثلاث یزدن فی الحفظ و یذهبن السقم: اللبان و السواک و قرائه القرآن؛ [iv]

سه چیز قوه حافظه را افزایش داده و بیماری را از بین می برند: شیر، مسواک و قرائت قرآن.

اطعموا حبالاکم اللبان؛ [v]

به زنان باردارتان شیر بخورانید.

علی علیه السلام نیز فرموده است:

البان البقره دواء؛ [vi]

شیرهای گاو، دوا و داروست.

پی نوشت:

 

[i] محمد خلیلی، طب الصادق علیه السلام، ترجمه امیر صادقی، ص 111-

[ii] تفسیر نمونه، ج 11، ص 293 (با استفاده از اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ج 6).

[iii] الحیاة، ج 6، ص 124 (نقل از: ملامحسن فیض کاشانی، الوافی ).

[iv] سفینه البحار، ج 2، ص 505-

[v] سفینه البحار، ج 2، ص 505-

[vi] سفینه البحار، ج 2، ص 505-


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1530
نویسنده : sina95

 در این جا به برخی از آداب تغذیه از نظر اسلام، به نحو اختصار، اشاره می نماییم:

با نمک شروع و ختم کردن: در احادیث فراوانی تاءکید شده که غذا را با نمک شروع و ختم نمایید. پرواضح است، این دستور العمل برای کسانی است که نمک برای آنها زیان آور نباشد. به برخی از این احادیث که از قول پیامبر اکرم (ص ) روایت شده اند، توجه فرمایید:

افتتحوا بالملح، فانه دواء من سبعین داء؛ [1]

(تغذیه را) با نمک آغاز کنید! زیرا دوای هفتاد درد است.

من اکل الملح قبل کل شی ء و بعد کل شی ء دفع الله ثلاثماة و ستین نوعا من البلاء اهونها الجذام؛ [2]

هر کس قبل و بعد از هر چیز (خوردنی ) نمک بخورد، خداوند 360 نوع بلا را از او دور می کند، که سبک ترین (و ساده ترین ) آنها جذام است.

ثلاث لقمات بالملح قبل الطعام تصرف عن ابن آدم اثنین و سبعین نوعا من البلاء، منه الجنون و الجذام و البرص؛[3]

سه لقمه با نمک قبل از غذا، 72 نوع بلا را که دیوانگی و جذام و پیسی از جمله آن هاست، از فرزند آدم بر می گرداند.

خلال کردن دندان و مضمضه نمودن: پس از میل غذا، لازم است انسان برای حفظ سلامت دهان و دندان، با خلال کردن، قطعات باقی مانده غذا در بین دندانها را خارج نموده و سپس با آب در دهان گردانیدن، دهان را به طور کامل تمیز نماید. این کار در ضمن، از بو گرفتن دهان نیز جلوگیری می کند.

پیامبر اکرم (ص ) در این خصوص می فرماید:

تخللوا علی اثر الطعام و تمضمضوا، فانهما مصحه الناب و النواجذ؛ [4]

پس از غذا دندان هایتان را خلال نموده و آب در دهان بگردانید، زیرا این دو (کار) بهداشت دندان های نیش و کرسی می باشند.

امام صادق علیه السلام نیز در حالی که خود خلال می نمود، به ((وهب بن عبدربه )) فرمود:

ان رسول الله (ص ) کان یتخلل و هو یطیب الفم؛ [5]

رسول خدا (ص ) دندان هایش را خلال می نمود، و خلال کردن دهان را خوش بو می سازد.

سرد کردن غذا: گروهی از مردم علاقه مندند غذا را داغ مصرف نمایند.

پزشکان این کار را برای سلامتی زیان آور می دانند. پیامبر گرامی اسلام نیز از مصرف غذای داغ منع کرده و فرمودند:

برد الطعام، فان الحار لابرکه فیه؛ [6]

غذا را سرد کن! زیرا در غذای داغ برکت نیست.

خاک خوری: بعضی از مردم، به ویژه گروهی از زنان باردار، عادت دارند خاک بخوردند. این کار از بهداشتی ممنوع و از نظر اسلام، حرام است. گر چه از نظر اسلام، خوردن هر چیزی که برای سلامتی انسان ضرر قابل توجهی داشته باشد حرام است، ولی در این خصوص، احادیث فراوانی رسیده که در این جا به چند حدیث نبوی اشاره می نماییم:

اکل الطین حرام علی کل مسلم؛ [7]

خاک خوری بر هر مسلمان حرام است.

پی نوشت:

 

[1] بحار الانوار، ج 62، ص 293-

[2] بحار الانوار، ج 62، ص 293-

[3] همان جا.

[4] همان، ص 291-

[5] محمد باقر بهبودی، صحیح الکافی، ج 3، ص 191-

[6] بحار الانوار، ج 62، ص 291-

[7] همان، ص 300.


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 1040
نویسنده : sina95

 رابطه ورزش با بهداشت بر کسی پوشیده نیست. اگر ورزش می خواهد برای فرد و جامعه سلامتی و شادابی را به ارمغان آورد، باید با بهداشت قرین بوده و از آن بیگانه نباشد. ورزش بدون رعایت موازین بهداشتی - تا حدود زیادی - نقض غرض خواهد بود. کتبی که امروزه در زمینه ورزش تاءلیف و منتشر می شوند، به طور معمول از یک سری مباحث بهداشتی خالی نمی باشد. ورزش کاران باید بیش از دیگران به بهداشت و نظافت اهمیت دهند. آنها بیش از دیگران عرق می کنند، با ورزش کاران دیگر و گاه زمین و یا تشک ورزشی در تماس نزدیکند و. . . .

در مکتب اسلام، بیش از هر مکتب دیگری به امر بهداشت توجه شده است، به فرموده پیامبر گرامی اسلام (ص )، اسلام بر نظافت بنا شده و جز افراد نظیف، کسی به بهشت وارد نمی شود. توجه شما را به احادیثی در این زمینه جلب می کنم:

رسول خدا (ص ) می فرماید:

تنظفوا بکل ما استطعتم فان الله تعالی بنی الاسلام علی النظافة و لن یدخل الجنة الا کل نظیف؛ [1]

((با هر وسیله ای که می توانید نظافت کنید، زیرا خدای تعالی اسلام را بر مبنای نظافت بنا کرده است، و هرگز کسی جز افراد نظیف و پاکیزه، وارد بهشت نمی شود (تنها پاکیزگان به بهشت وارد می شوند). ))

امام رضا علیه السلام می فرماید:

من اخلاق الانبیاء التنظف؛ [2]

((نظافت یکی از اخلاق پیامبران است. ))

رسول خدا (ص ) می فرماید:

بئس العبد القاذرون؛ [3]

((مردمان کثیف، بندگان بدی هستند. ))

رسول خدا (ص ) می فرماید:

طهروا هذه الاجساد طهرکم الله فانه لیس عبد یبیت طاهرا الا بات معه ملک فی شعاره و لا یتقلب ساعة من اللیل الا قال: اللهم اغفر لعبدک فانه بات طاهرا؛ [4]

((این بدن ها را پاکیزه کنید، تا خدا شما را پاکیزه گرداند، زیرا هیچ بنده ای نیست که شب را در حال پاکیزگی به صبح رساند، مگر این که فرشته ای به همراه و در لباس زیرین او شب را به صبح می برد، و هیچ ساعتی (و زمانی ) از شب نمی گذرد، مگر این که آن فرشته می گوید: خداوندا! این بنده ات را بیامرز، زیرا او با پاکیزگی، شب را به صبح برد. ))

امام باقر علیه السلام فرمود:

کنس البیوت ینفی الفقر؛ [5]

((جارو کردن خانه، فقر و تنگ دستی را از بین می برد. ))

رسول خدا (ص ) فرمود:

هلک المتقذرون؛ [6]

((مردمان کثیف هلاک شدند. ))

امام علی علیه السلام فرمود:

اغسلوا صبیانکم من الغمر فان الشیطان یشم الغمر فیفرع الصبی فی رقاده و یتاءذی به الکاتبان، [7]

((کودکان خود را نظیف و پاکیزه کنید و بدین وسیله چربی دست های آنها را بزدایید، که اگر این کار را نکنید، شیطان چربی دست آنها را می بوید و آن گاه کودک به دهشت افتاده و خوابش نمی برد، و با این کار دو فرشته نویسنده اذیت می شوند. ))

امام صادق علیه السلام فرمود:

غسل الاناء و کنس الفناء مجلبة للرزق [8]

((شستن ظروف و جارو کردن پیش گاه خانه، وسیله جلب روزی است. ))

امام علی علیه السلام فرمود:

لاتؤ وا التراب خلف الباب فانه ماءوی الشیاطین [9]

((خاک (روبه ) را پشت در جای ندهید زیرا آن جایگاه شیطان ها است. ))

رسول خدا (ص ) فرمود:

بیت الشیاطین من بیوتکم بیت العنکبوت، [10]

((خانه شیاطین در خانه شما، عنکبوت است. ))

عن جابربن عبدالله، قال: اتانا رسول الله (ص ) فراءی رجلا شعثا قد تفرق شعره، فقال: اما کان یجد هذا ما یسکن به شعره؟ و راءی رجلا آخر (و) علیه ثیاب و سخه فقال: اما کان هذا یجد ماء یغسل به ثوبه! [11]

((از جابربن عبدالله نقل شده: (روزی ) پیامبر خدا (ص ) پیش ما آمد و مرد ژولیده مویی را دید که موهایش پراکنده شده بود؛ فرمود: آیا چیزی که با آن موی خود را آرامش دهد (مرتب کند) پیدا نکرده؟ و مرد دیگری را دید که لباس کثیفی داشت، فرمود: آیا او آبی پیدا نکرده که با آن جامه خود را بشوید؟!))

آن حضرت درباره نظافت لباس می فرماید:

من اتخذ ثوبا فلینظفه [12]

((هر کس لباسی اختیار کرد، باید آن را تنظیف کند. ))

یا عائشة! اغسلی هذین الثوبین! اما علمت ان الثوب یسبح فاذا اتسخ انقطع تسبیحه؟ [13]

((ای عایشه! این دو پیراهن را بشوی! مگر نمی دانی لباس تسبیح می گوید و هرگاه کثیف شود، تسبیح گفتنش قطع می شود؟))

متاءسفانه هنوز هم کسانی هستند که گمان می کنند خلال کردن دندان کار بدی است. می گویند: ما دندانهایمان را خلال نمی کنیم و با مسواک نیز نمی شوییم، زیرا می ترسیم دندانهایمان خراب شوند. و با این طرز تفکر، با باقی گذاشتن قطعات ریز در اطراف دندانهای خود، محل مناسبی برای پرورش میکروبها تدارک دیده و به خرابی دندانهای خود کمک می کنند.

عن وهب بن عبدربه، قال: راءیت ابا عبدالله علیه السلام یتخلل فنظرت الیه فقال: ان رسول الله (ص ) کان یتخلل و هو یطیب الفم [14]

((وهب بن عبدربه می گوید: امام صادق علیه السلام دیدم که خلال می کرد، به سویش نگاه کردم، فرمود: رسول خدا (ص ) دندانهایش را خلال می نمود، و خلال کردن دندان را خوشبو می سازد. ))

رسول خدا (ص ) فرمود:

تخللوا فانه من النظافة و النظافة من الایمان و الایمان مع صاحبه فی الجنة؛ )[15]

((دندانهایتان را خلال کنید، زیرا خلال کردن دندان از نظافت است، و نظافت از ایمان است و ایمان به همراه صاحبش در بهشت است. ))

رسول خدا (ص ) فرمود:

ما زال جبرئیل یوصینی بالسواک حتی ظننت انه سیجعله فریضة [16]

رسول خدا (ص ) فرمود:

لولا ان اشق علی امتی لامرتهم بالسواک مع کل صلاة [17]

((اگر این نبود که نمی خواهم بر امتم سخت بگیرم، بدون شک به آنها دستور می دادم با هر نمازی (یعنی روزی پنج بار) مسواک بزنند. ))

هنوز هم خیلی ها با شیوه صحیح مسواک زدن آشنا نیستند. رسول گرامی اسلام (ص ) فرمودند:

استاکوا عرضا و لا تستاکوا طولا[18]

((از عرض مسواک بزنید و از طول مسواک مزنید!))

احادیثی نیز در زمینه کفش راحت پوشیدن وجود دارد، که ما در این جا از ذکر آن خودداری می کنیم. [19]

همچنین اسلام تا بدان جا به مساءله بهداشت جسمی و روانی و لزوم صحت و سلامتی اهمیت می دهد، که صدها دستورالعمل در خصوص ازدواج و انتخاب همسر دارد، تا فرزندان آینده از هر جهت سالم و شاداب باشند. ما در این جا تنها به ذکر یک حدیث در این مورد اکتفا می کنیم:

عن محمدبن مسلم، عن ابی جعفر علیه السلام، قال، ساله بعض اصحابنا عن الرجل المسلم تعجبه المراءة الحسناء، ایصلح له ان یتزوجها و هی مجنونة؟ قال: لا ولکن ان کانت عنده امة مجنونة فلا باءس بان یطاءها و لا یطلب ولدها. [20]

محمدبن مسلم می گوید: از امام باقر علیه السلام درباره زن زیبایی که دیوانه است و مرد مسلمان از او خوشش آمده، سؤ ال شد که آیا شایسته است با او ازدواج کند؟ حضرت فرمود: نه، ولی اگر آن مرد، کنیز دیوانه ای داشته باشد، می تواند با او مقاربت کند، ولی از آن بچه نطلبد (بچه دار نشود).

پی نوشت:

 

[1] میزان الحکمه، حدیث 20027 (نقل از: علاءالدین علی، کنزالعمال، حدیث 26002).

[2] همان، حدیث 20030 (نقل از: بحارالانوار، ج 87، ص 335).

[3] همان، ج 10، ص 92 (نقل از: فروع کافی، ج 6، ص 439).

[4] همان، حدیث 20016 (نقل از: کنزالعمال، حدیث 26003).

[5] وسائل الشیعه، ج 3، ص 571-

[6] میزان الحکمه، ج 10، ص 92 (نقل از: کنزالعمال، حدیث 7422).

[7] تربیت کودک، ج 2، ص 143 (نقل از: خصال صدوق (مترجم )، ص 426).

[8] وسائل الشیعه، ج 3 ص 571-

[9] وسائل الشیعه، ج 3 ص 571-

[10] همان، ص 574-

[11] میزان الحکمه، حدیث 20019 (نقل از: سنن ابی داود، ج 4، ص 51).

[12] همان، حدیث 20032 (نقل از: فروع کافی، ج 6، ص 441).

[13] حدیث 20033 (نقل از: کنزالعمال، حدیث 26009).

[14] صحیح الکافی، ج 3، ص 191-

[15] بحارالانوار، ج 62، ص 291-

[16] میزان الحکمه، ج 4، ص 597-

[17] میزان الحکمه، ج 4، ص 597-

[18] همان، ص 599-

[19] ر. ک: صحیح الکافی، ج 3، ص 211-

[20] وسائل الشیعه، ج 14، ص 57-


تاریخ : جمعه 14 دی 1397
بازدید : 934
نویسنده : sina95

 ورزش، دشمن کسالت، تنبلی و بی حالی و موجب نشاط و شادابی است. انسانهایی که ورزش نمی کنند - به ویژه اگر کار بدنی نیز نداشته باشند - اغلب در خود احساس سستی، کسالت، بی حالی و بی حوصلگی می کنند، ولی اگر همین ها روزی حداقل ده دقیقه ورزش و یا نرمش کنند، شاداب سرحال و بانشاط خواهند شد.

رهبران دین ما به شدت ما را از تنبلی، کسالت و آن چه موجب آن است برحذر داشته اند. آنان کسالت و بی نشاطی را دشمن کار، فعالیت، تلاش و پیشرفت می دانند:

امام صادق (علیه السلام ) فرمود:

عدو العمل الکسل، [1]

تنبلی و کسالت، دشمن کار و تلاش است.

آنان میان مؤ من و کسالت، فاصله و دوری می بینند:

علی (علیه السلام ) فرمود:

یا همام، المؤ من. . . بعید کسله، دائم نشاطه، [2]

ای همام! شخص با ایمان از کسالت به دور و همیشه بانشاط است.

آنها کسالت را کلید هر کار بد و ناشایستی می دانند:

امام صادق (علیه السلام ) فرمود:

ایاک والضجر والکسل، انهما مفتاح کل سوء، [3]

از بی قراری کردن و تنبلی بپرهیز! زیرا این دو صفت، کلید همه کارهای بد و ناشایست می باشند.

آنان کسالت را هم برای دین، زیان آور می دانند و هم برای دنیا:

امام صادق (علیه السلام ) فرمود:

الکسل یضر بالدین و الدنیا، [4]

کسالت به دین و دنیای انسان، زیان وارد می سازد.

ما را از اعتماد کردن در کارها به انسان کسل و بی حال، برحذر داشته اند:

امام علی (علیه السلام ) فرمود:

لا تتکل فی امورک علی کسلان، [5]

در کارهایت به انسان کسل و بی حال اعتماد مکن! (و انجام کارهایت را به او محول منما. )

پی نوشت:

 

[1] الحياة ، ج 1، ص 299. (نقل از: اصول كافى ، ص 85.)

[2] الحياة ، ص 300، (نقل از: بحارالانوار، ج 78، ص 26، اصول كافى ، ج 2، ص 230، با ذكر اختلاف ).

[3] همان جا، (نقل از: شيخ حر عاملى ، وسائل الشيعه ، ج 12، ص 39.)

[4] همان ، ص 301 (نقل از: ابومحمد حسن حرانى ، تحف العقول ، ص 219).

[5] همان ، ص 300 (نقل از: عبدالواحد تميمى آمدى ، غررالحكم ، ص 233).


به وبلاگ من خوش آمدید

RSS

Powered By
loxblog.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران