ما، منظورم همه کسانی است که به نوعی با IT سروکار دارند، بیش از بقیه از تاثیرات کامپیوترها و فناوری‎های جدید بر نحوه زندگی بشر(بویژه نوع ایرانی‎اش) آگاهی داریم.
این تاثیرات در بیشتر موارد مثبت بوده‎اند. اما به نظر می‎رسد که تمام جنبه‎ها و تاثیرات تکنولوژی در مملکت ما، به نوعی دگرگون می‎شود و باز در بیشتر موارد در جهت منفی شدن حرکت می‎کند. همانطور که از عنوان این نوشته مشخص است، نمونه‎ای که اخیرا توجه من را جلب کرده است فیس‌بوک است.

من نمی‎توانم درک کنم که فردی که تنها یک بار در هر سال و به اجبار سعادت دیدارش را دارم، چگونه مرا دوست خود می‎داند. با هر کس بیش از سه ثانیه سلام و علیک داشته باشید، حتما فردا باید به درخواست دوستی‎اش در فیس‎بوک جواب بدهید.
به نظر من که این تمایل به دوستی و بنده‎نوازی سریع‎السیر بیش از آنکه مهمان‎نوازی و محبت ما ایرانیان را برساند نشان دهنده حس کنجکاوی شدید ما(بخوانید فضولی در زندگی دیگران) است.
اصلا درک نمی‎کنم که وقتی فهرست دوستان کسی به بیش از دویست نفر می‎رسد، تصور آن فرد از دوست، دوستی، وقت آزاد، ارتباط اجتماعی و یا کار چگونه تعریف خواهد شد.

مورد آزار دهنده دیگر تبدیل فیس‎بوک به رسانه اشتراک تصویر و ویدیو است.
وقتی کاربر ایرانی هزارجور زحمت را متحمل می‎شود و هزار خطر را به جان می‎خرد تا از لابلای این قیف تصفیه اینترنت بگذرد و به فیس‎بوک برسد، چرا از همین امکان برای دسترسی به مثلا فلیکر یا یوتیوباستفاده نمی‎کند تا تصویر یا ویدیو را در جای درستش به اشتراک بگذارد.
تازه بعد از گذاشتن یک تصویر(حتی جالب) در فیس‏بوک با tag کردن خواص و عوام و تمام فهرست دوستان سعی می‎کند توجه همه را جلب کند و به نوعی آنها را مجبور به سر زدن(و برای رعایت ادب لایک زدن) کند.
دردسر زمانی آشکار می‎شود که بعد از عبور از قیف تصفیه، سعی می‎کنید به سایت وارد شوید. سرور فیس‎بوک تشخیص می‎دهد که دیروز از انگلستان وصل شده‌‎اید و امروز در گینه بیسائو هستید و برای اثبات هویت‏تان، باید چندین نفر را از روی عکس تشخیص دهید و نمی‎دانید در این طبیعت بی‎جان، خاله خان‎باجی شما این سیب است یا آن سبد میوه موجود در عکس.

اپلیکیشن‎ها و بازی‎‌ها و سایر امکانات بی‎مزه را هم به این ملقمه اضافه کنید. چند بار به بازی آلو خوشمزه‎تر است یا زردآلو دعوت شده‏اید؟ چندبار کسی مثل نوه عمه پدربزرگتان روی Wall شما نوشته است که:
- ایشان را آدم خوب/بد/بشردوست/مسخره/صادق/غایب/. . . می‎دانید: جواب من: بله 

به هر حال من که روز به روز، بیشتر و بیشتر از این گسترده‎ترین شبکه اجتماعی و به یقین تاثیرگذارترین پدیده دنیای IT بیزار و دور می‏شوم.

 مشکلات بسیاری برای نوجوانانی که از شبکه های اجتماعی استفاده می کنند وجود دارد. درباره شبکه های اجتماعی چنین می شود توضیح داد:

شبکه های اجتماعی شامل وبسایت هایی هستند که اطلاعاتی را با دیگران به اشتراک می گذارند و با ایجاد پروفایل هایی که بعضا شامل اطلاعات ،صفحات و وبلاگ های شخصی است این امکان را می یابند تا با دیگران ارتباط برقرار کنند. شبکه های اجتماعی همچنین این امکان  را به کاربران می دهند تا دوستانی را به صفحات خود وارد کنند ، پیام بفرستند و بر روی صفحات دیگران نظرات خود را بیان کنند.

به گزارش بانکی دات آی آر ، این امر همچنین یکی از فعالیت های اینترنتی است که بسیار میان نوجوانان و جوانان مورد استقبال قرار گرفته است .  یکی از تحقیقاتی که اخیرا انجام شده، نشان می دهد 93 درصد از آمریکایی هایی که بین 12 تا 17 سال سن دارند از اینترنت استفاده می کنند و 55 درصد آنان عضو شبکه های اجتماعی هستند. هرچند این ارتباطات آنلاین یک نوع سرگمی محسوب میشود اما خطراتی را برای والدین و نوجوانان به همراه دارد.

محبوبیت سایت های شبکه اجتماعی

بر اساس تحقیقات  تحت عنوان پروژه اینترنتی "pew" ، MySpace برجسته ترین شبکه اجتماعی شناخته شده در میان نوجوانان است، به عبارتی 85 درصد از استفاده کنندگان از شبکه های اجتماعی در این سایت عضویت دارند. MySpace  این امکان و اجازه را به کاربر می دهد که صفحه و پروفایل خود را به صورت نامحدود گسترش و ارتقاء دهد و آن را در اختیار سایرین قرار دهد. از جمله اطلاعاتی که در این فضا به اشتراک گذشته می شود ، آهنگ، ویدئو و نوشته می باشد. بسیاری از اعضا آن از نام مستعار استفاده می کنند.

دومین شبکه اجتماعی محبوب میان نوجوانان ، facebook می باشد که 7 در صد از استفاده کنندگان از شبکه های اجتماعی را شامل می شود. این شبکه اجتماعی اوایل تنها در میان جامعه دانشجویی و دانش آموزی رواج داشت که به تدریج گستره آن بیشتر شد. Facebook تاکید ودقت بیشتری نسبت به ارتباط با کسانی که شما آنان را می شناسید دارد.

سایر شبکه های اجتماعی ای که توسط نوجوانان استفاده می شوند شامل : Xzanga،  Yahoo، Bebo است.

چگونه نوجوانان از اینگونه سایت ها استفاده می کنند

اغلب آنان یک پروفایل اولیه همراه با اسم و سن و موقعیت مکانی ، عکس و موارد مورد علاقه شان ایجاد می کنند ولی بعضی دیگر پا را فراتر از این می گذارند. 
ارتباط برقرار کردن با دیگران کلیدی ترین اصل در شبکه های اجتماعی است.  نوجوانان برای ارتباط و پیدا کردن دوست در این فضا ها یا پیام های عمومی که قابل دیدن برای همه است یا خصوصی که برای یک شخص خاص است را ارسال می کنند. اکثر استفاده کنندگان MySpace  و Facebook برای در تماس بودن با دوستان فعلی خود عضو این سایت های می باشند.  اما تحقیقات مورد اشاره ، می گوید که 50 درصد از نوجوانان با هدف یافتن دوستان جدید به عضویت این سایت ها در آمده اند. نوجوانان برای ایجاد برنامه های اجتماعی از این سایت ها استفاده می کنند و بعضی اوقات برای تنها وقت گذرانی بیخود و نامربوط از آن استفاده می کنند.

جنبه های مثبت و منفی

صرف نظر از منفعت های اجتماعی، شبکه های اجتماعی می توانند برای تحقیقات درسی ، ارتقاء توانایی های هنری و کسب تجربه در سایر زمینه های خلاقیت  مورد استفاده واقع شوند. آنان این شرایط را فراهم کرده اند که  تا با معرفی وارتباط دادن کسانی که  با یکدیگر نقاط علاقه مشترک دارند ، آنان بتوانند از توانایی های یکدیگر در صورت تمایل بهره ببرند.

در کنار همه این سود ها و منفعت ها خطرات  دیگری هم هستند. اغلب این شبکه های اجتماعی به روی همه قشری باز است، بنابراین فرزند شما می تواند در معرض انواع سوء استفاده قرار گیرد.

این سوء استفاده بنا به شرایط سنی و شخصیتی که هر فرد از خود در این فضا ها به نمایش می گذارد فرق می کند. حالت های متعددی از خطر وتهدید می تواند باشد از جمله:
-    اطلاع رسانی خصوصی به عنوان پیام نمونه ای، پیام های متنی یا ایمیل.
-    ارسال پیام های تهدید آمیز
-    ارسال عکس هایی که مایه خجالت است
-    به راه انداختن شایعه

این سوء استفاده ها می تواند برای نوجوانان صدمات عاطفی و فشارهای روحی ایجاد کند.

بدتر از این خطر ها  می تواند این مسئله باشد که نوجوانان هدف کسانی که بیماری های روانی دارند قرار دارند علی الخصوص از لحاظ جنسی. و امکانات و تکنولوژی های اینترنتی این امر را ساده تر کرده است و افرادی که نوجوانان را هدف این امر قرار می دهند، به طور مثال مکالمه ای که سرشار از آسیب اجتماعی است را به آنان تحمیل می کنند و برای آنان در این مرحله کشیدن پای این جوانان ساده به عالم واقع نیز ساده می شود .متاسفانه با وجود اینکه اکثر این سایت ها امکان خصوصی سازی اطلاعات را دارند ولی نوجوانان از این امکانات کمتر استفاده می کنند.

خطر دیگر سرقت اطلاعات است که این امر زمانی اتفاق می افتد که  فرد مبادرت به در اختیار گذاشتن تمام اطلاعات خود از اسم ، تاریخ تولد و محل زندگی  کرده باشد.

امنیت شبکه های اجتماعی

این بستگی به والدین دارد تا مطمئن شوند که فرزندانشان از شبکه های اجتماعی امن استفاده می کنند. بسیاری از قواعدی را که برای گپ و گفتگو های آنلاین (chat) رعایت می کنید برای این سایت های نیز رعایت کنید:

-     از نام مستعار استفاده کنید

-    به کسانی که آنان را نمی شناسید اطلاعات شخصی خود را ندهید. نام خانوادگی و شهر محل سکونت برای معرفی اولیه فرزند شما کافی است.

-    هیچ وقت تصور نکنید که  اشخاص حقیقتا همانی هستند که ادعا می کنند.

-    فورا ارتباط هایی که شما را آزار می دهد قطع کنید و آن را به والدین خود اطلاع دهید.

برای بچه های کوچک تر باید کاملا رسیدگی شود که آنان از چه سایت هایی استفاده می کنند. امکانات خصوصی سازی اطلاعات را پیدا کنید و فرزند خود را وادار کنید که از آنان استفاده کند.برای فرزندان زیر 16سال ، اکثر پروفایل های شخصی و خصوصی معنا دار است که تنها توسط دوستان بسیار صمیمی وشناخته شده باید قابل دیدن باشند.

فرزندانی هم که سنی بالاتری دارند شاید می خواهند پروفایل های عمومی تری داشته باشند تا دایره دوستی خود را گسترش دهند. در این شرایط  بهتر است  دو پروفایل در نظر گرفته شود که یکی  خصوصی تر و در اختیار فامیل و دوستان نزدیک باشد و دیگری برای عموم که بهتر از سایت هایی مثل یاهو و یا گوگل استفاده شود که امکان سوء استفاده از اطلاعات کمتر باشد.

فرزندان خود را تشویق کنید تا با شما در استفاده از اینترنت و این که  آیا تا به حال مورد سوء استفاده بوده است یا خیر رو راست باشند. بسیاری از نوجوانان تلاش می کنند تا درباره این امر خودشان با شما ارتباط برقرار کنند که در غیر این صورت می تواند عواقب فاجعه باری را به دنبال داشته باشد. اگر فرزند شما از ماهیت اشخاص سوء استفاده کننده خبر داشته باشد بگذارد والدین دیگر و مسئولین مدرسه نیز در جریان قرار گیرند. اگر هم ناشناس باشد یادآور شوید که این یک مسئله شخصی نیست. متاسفانه بسیاری تصور می کنند که  چیزی را برای دیگران باید باز گو کنند که فقط جنبه تفریحی و خنده داشته باشد.

 به کودکانمان چگونگی امنیت در شبکه های اجتماعی را آموزش دهیم :

فضای مجازی مجال شکل‌گیری اجتماعات جدید از کاربران را فراهم می‌کند. شبکه‌های اجتماعی از قبیل فیسبوک و مای اسپیس در میان کاربران اینترنتی به خصوص جوانان محبوبیت به سزایی کسب کرده‌اند.

معرفی تاریخچه شبکه های اجتماعی

این شبکه‌های اجتماعی در عین حال که فضاهایی هستند که در آن‌ها افراد دوستان جدیدی پیدا می‌کنند و یا دوستان قدیمی خود را در جریان تغییرات زندگی‌شان قرار می‌دهند، مکانی برای تبادل نظر هستند که در آن کاربران عقاید و نظرات خود را با هم به اشتراک می‌گذارند. این قابلیت که یک جوان بتواند با امثال خود در کشورهای دیگر جهان ارتباط برقرار کند باعث می‌شود تا این شبکه‌ها به مکانی تبدیل شوند که در آن‌ها ایده‌های جدید معرفی می‌شوند و مورد بحث قرار می‌گیرند. مسلماً در دنیای حقیقی هیچ‌گاه افراد علاقه‌مند، موضوعات مورد علاقه خود را به این گستردگی نمی‌یافتند. این دلیل و شاید دلایل مشابه این، سرویس‌های شبکه‌های اجتماعی را به یکی از مهم‌ترین ارکان اینترنت در دو، سه سال اخیر تبدیل کرده است.
عدم افشای اطلاعات خصوصی در شبکه های اجتماعی
در ایران علیرغم اینکه عضویت در شبکه‌های اجتماعی جرم تلقی نمی‌شود، ولی به موجب فیلترینگ آن‌ها از جانب دستگاه های ذی‌ربط، حضور در این وب‌گاه‌ها چون از طریق دور زدن فیلترینگ میسر است، مصداق عمل مجرمانه است.
با وجود تمام محدودیت‌هایی که در ایران در ارتباط با اکثر شبکه های اجتماعی وجود دارد باز هم کاربران بسیاری هستند که مبادرت به حضور در این سرویس‌های اینترنتی می‌کنند بنابراین آگاهی از تمهیدات امنیتی در زمان حضور در شبکه های اجتماعی ضروری به نظر می‌رسد.
آنچه در میان اکثر کاربران ایرانی که در شبکه های اجتماعی معروفی همچون فیسبوک حضور دارند دیده می‌شود این است که ایشان نه تنها اقدام به ارائه مشخصات فردی خود مطابق با واقعیت می‌کنند بلکه خصوصی‌ترین اطلاعات زندگی خود را نیز در پروفایلشان می‌نویسند.
همواره به خاطر داشته باشیم که مالکیت هر آنچه روی اینترنت قرار گیرد از آن ما نخواهد بود و پروفایل کاربران در شبکه های اجتماعی نیز از این قاعده مستثنی نیست. به خاطر داشته باشیم که اطلاعات شخصی ما به سادگی می‌تواند توسط مجرمین سایبری مورد سوء استفاده قرار گرفته و بعید نیست روزی بر علیه خودمان مورد استفاده قرار گیرند.

بایدها و نبایدها در مورد شبکه های اجتماعی
شبکه های اجتماعی مکان خوبی برای حضور در جامعه مجازی‌اند اما این پدیده نو با چالش‌های خاص خود رو به رو است. اطلاعات شخصی، عکس‌ها، ایده‌ها و به طور کلی هر چیزی که از شما روی شبکه اجتماعی قرار گیرد می‌تواند روزی بر علیه خودتان مورد استفاده قرار گیرد.
با دنبال کردن راه کارهای زیر می‌توانیم چالش‌های احتمالی حضور در شبکه های اجتماعی را به حداقل برسانیم:
یکی از بخش‌های کاملاً خصوصی در شبکه های اجتماعی Friend List است. سعی کنید زندگی کاری را از زندگی شخصی خود در شبکه های اجتماعی از هم مجزا سازید. به هیچ وجه رئیس، مسئول، همکار و به طور کلی هر فردی که به محل کار شما مربوط است، هرچه قدر هم که رابطه شما دو نفر دوستانه باشد، را وارد Friend List خود نکنید. با این کار تا حد قابل توجهی می‌توانید از سوء تفاهم‌ها، فضولی همکاران و بسیاری مسائل دیگر جلوگیری کنید.
فرض کنیم که از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شویم و عکسی که با لباس فارغ‌التحصیلی گرفته‌ایم را در شبکه اجتماعی به اشتراک می‌گذاریم. با این کار دوستان خود را نیز در خوشحالی خود سهیم می‌کنیم. با این کار مشکل خاصی پیش نخواهد آمد اما این در حالی است عکس‌های مرتبط با محل زندگی خود، عکس‌های داخل خانه، عکس محل مدرسه فرزندان خود، عکس از لوازم شخصی مثل لپ تاپ، پیانو و ... می‌تواند به منزله عاملی تحریک آمیز برای افراد سود جو باشد. از این‌رو به هیچ وجه نمی‌بایست عکس‌هایی از این دست را داخل پروفایل خود قرار داد.
هر اتفاقی که در زندگی‌تان می‌افتد را تگ نکنید. به طور مثال اگر قصد سفر دارید به هیچ وجه نگویید که من به اتفاق پدر، مادر و برادر کوچکم چهارشنبه شب به مسافرت می‌رویم و شنبه صبح هم باز خواهیم گشت. در یک کلام تگ‌هایی از این دست بسیار از لحاظ امنیتی مشکل زا خواهند بود.
مسئله دیگری که در میان کاربران ایرانی که در شبکه های اجتماعی حضور دارند دیده می‌شود این است که این گروه از کاربران به سادگی درخواست دوستی دیگر کاربران به خصوص کاربران خارجی را قبول می‌کنند که این کاری بس اشتباه است. به منظور رعایت اصول امنیتی توصیه می‌شود که تا پیش از شناخت کامل فرد تقاضا دهنده به هیچ وجه درخواست دوستی وی را قبول نکنیم.
نکته دیگری که در ارتباط با حضور در شبکه های اجتماعی وجود دارد این است که پروفایل کاربران در این شبکه‌ها می‌تواند در مصاحبه های شغلی مورد بررسی قرار گیرد. بنابراین نوع عکس‌هایی که در پروفایل خود قرار می‌دهیم، گروه‌ها و انجمن‌هایی که به عضویت آن‌ها درآمده‌ایم، دست نوشته‌هایی که در صفحه خود منتشر کرده‌ایم و ... همه می‌تواند در نوع نگرش شرکت یا سازمانی که می‌خواهیم در آن استخدام شویم تأثیر گذار باشند.

فرزندان و احساس امنیت با والدین خود و عدم سرزنش کودکان
آنچه موجب می‌گردد فرزندانی که به عنوان کاربر در شبکه های اجتماعی حضور دارند را از والدین خود دور سازد و همچنین ارتباط دوستانه فرزند و پدر و مادر را به سردی سوق دهد احتمال سرکوب شدن و سرزنش شدن از طرف والدین است. در موارد بی‌شماری مشاهده شده است که فرزند با مواجه با چالش‌هایی که ممکن است در شبکه های اجتماعی برای هر فردی فارغ از سن و سال و جنسیتش پیش بیاید، مورد سرزنش والدین قرار گرفته است.
در واقع زمانی که فرزند به خاطر مواجه با یک چالش اینترنتی مورد سرزنش والدین خود قرار می‌گیرد اطمینان وی از والدینش سلب شده و به احتمال غریب به یقین از این پس در صورت مواجه با مشکلی به دیگر افراد پناه خواهد برد. بنابراین اهمیت وجود یک رابطه دوستانه مابین کودکان و والدین از یک سو و با معلم‌ها و تیم آموزشی در مدارس از سوی دیگر ایجاب می‌کند والدین و معلم‌ها گام اول را در دوستی با کودکان بردارند.
توصیه می‌شود والدین و معلم‌ها بستر هر گونه بحثی را با کودکان باز نگه دارند و این تضمین را برای کودک ایجاد کنند که تحت هیچ شرایطی توسط ایشان مورد تحقیر و سرزنش قرار نخواهند گرفت.

ضرورت حضور والدین در شبکه های اجتماعی
آنچه می‌تواند والدین را با فرصت‌ها و تهدیدهای احتمالی حضور فرزندان در شبکه های اجتماعی آشنا سازد حضور خود پدر و مادرها در شبکه های اجتماعی است که فرزندانشان در آن‌ها حضور دارند.
صرفاً حضور در شبکه های اجتماعی برای والدین ضروری نیست بلکه علاوه بر این والدین می‌بایست جزو Friend List اکانت فرزندان خود نیز باشند چرا که در این صورت والدین مشاهده خواهند نمود که فرزندانشان با چه افرادی در ارتباط هستند، گفتگوی آن‌ها حول چه مسائلی می‌چرخد، چه نوع عکس‌هایی آپلود می‌کنند و در کل حضور فرزندان ایشان در شبکه های اجتماعی به چه شکل است.

آشنایی با تفاوت های جنسیتی مهارت است. تا به حال فکر کرده اید که به عنوان یک زن چه چیزهایی باید در مورد ویژگی های جنسیتی همسرتان بدانید؟

نوبتی هم باشد حالا دیگر نوبت آقایان است که بروند زیر ذره بین و در مورد ویژگی های روانشناختی آنها برای خانم ها بگوییم. معمولا خانم ها می گویند ما یک سرزمین ناشناخته ایم که آقایان در مورد ما چیزی نمی دانند اما احتمالا با خواندن این مطلب متوجه می شوید سرزمین ذهن آقایان هم چندان برای تان شناخته شده نبوده است.

یادتان باشد دانستن این تفاوت های جنسیتی مانع خیلی از دعواهای بی مورد میان همسران می شود و به آنان کمک می کند اختلاف های شان را بهتر مدیریت کنند. پس این شما و این بعضی چیزهایی که می خواستید در مورد مردان بدانید اما روی آن را نداشتید از خودشان بپرسید.

اقتدارطلبی مردان
روانشناس ها می گویند اگر یک چیز مردها را از زن ها متفاوت کند، آن ویژگی رقابت جویی و اقتدارطلبی مردهاست. مردها از اول بچگی یاد می گیرند رقابت طلب باشند تا موفق شوند. حتما شما هم پسربچه هایی را دیده اید که در بازی همدیگر را هتل می دهند و به هم دستور می دهند. حتما هم می دانید تفنگ، ماشین و البته بازی های رایانه ای رقابتی محبوب ترین وسایل بازی پسربچه ها هستند؛ چیزهایی که آنها را برای نشان دادن اقتدارشان و پیروزی بر رقیب آماده می کند. از طرف دیگر هورمون تستستورون یا هورمون مردانه هم آنان را برای این رقابت جویی که گاهی به پرخاشگری تبدیل می شود، آماده می کند.

نصیحت پذیر نبودن مردها
مردها به خاطر ویژگی اقتدارطلبی شان با هر چیزی که نشاندهنده این باشد که توانایی شان زیر سوال رفته است، مقابله می کنند. یکی از چیزهایی که به نظر مردان نشان دهنده زیر سوال رفتن اقتدار است، نصیحت کردن همسرانشان خواهد بود. حتما شما هم تجربه این را داشته اید که اگر روی چیزی بیش از حد اصرار کنید، شوهرتان آن را انجام نمی دهد یا با نق زدن و نارضایتی انجامش می دهد. هدف مردها در این مواقع این نیست که شما را ناراحت کنند یا با حرفتان موافق نباشند، مسئله این است که لحن نصیحت گرانه شما باعث موضع گیری او شده است. کافی است لحن تان را جوری عوض کنید انگار که دارید در زمین او بازی می  کنید.

اهل عمل بودن مردان
برخی مردها ترجیح می دهند به جای اینکه احساساتشان را از طریق کلمات بیان کنند با کارهایشان بیان کنند. به عبارت دیگر، مردها با کارهایشان و به طور کلی هرچیزی که دنیای شما را مکان بهتری برای زندگی می کند، بگوید که "دوستت دارم".

راه حل سریع مردها
وقتی برای مردها مشکلی را تعریف می کنید، بیشتر از هر چیزی در سرشان به فکر راه حل آن مشکل هستند. برای شما به عنوان یک زن احتمالا از همه مهمتر این است که شوهرتان مشکل شما را بشنود و با شما همدردی کند اما برای آنان مهم این است که به عنوان کمک، راه حل مشکل شما را بگویند، ضمن اینکه پیدا کردن راه حل نشاندهنده توانایی آنهاست. به هر حال راه حل دادن سریع اصلا به معنای نادیده گرفتن حس شما و حوصله نداشتن حرف های شما نیست. آنان فکر می کنند شما به این خاطر مشکلتان را تعریف کرده اید تا راه حلی پیدا کنید. گاهی سکوت مردها هم به همین معناست. سکوت می کنند چون راه حلی ندارند!

فراموشی های سریع السیر مردانه
مردان سریع تر از زنان تجربیات بد را فراموش می کنند .زنان تمایل دارند تجربیات منفی را برای مدت طولانی تری نگه دارند. برای همین ممکن است استرس داشته باشند، عصبی و غمگین باشند. برعکس، احتمال اینکه مردان در رخدادهای ناخوشایند بمانند خیلی کمتر است و تمایل دارند خیلی سریع از آن ها بگذرند.

خونسردی مردان
«مردها اصلا عاطفه حالی شان نمی شود.» این اتهامی است که خیلی از خانم ها به آقایان می زنند اما روان شناسان حرف دیگری دارند. آنها می گویند چیزی که خانم ها و آقایان را در این مورد از هم متفاوت می کند این است که آقایان می توانند جنبه های عاطفی و عقلانی یک موضوع را از هم جدا کنند اما برای خانم ها تقریبا همه چیز می تواند عاطفی باشد. به این معنا که خانم ها احساساتشان را در خیلی از چیزها دخیل می کنند اما آقایان می توانند خیلی جاها احساساتشان را کنترل کنند.
عصب شناس ها می گویند دلیل این قضیه این است که مرکز عاطفه در مردها فقط در نیمکره راست مغز است اما در خانم ها مراکز عاطفه در هر دو بخش چپ و راست مغز پراکنده اند. مرکز صحبت کردن و تفکر منطقی سمت چپ مغز است برای همین تفکر منطقی خانم ها با عواطف شان در هم آمیخته است اما مردها می تواننند این دو را از هم جدا کنند. این تفاوت جنسیتی، در دعواهای بین خانم ها و آقایان خیلی خوب خودش را نشان می دهد.
وقتی خانم ها وسط بحث با شوهرشان داغ می کنند یا عصبانی می شوند یا گریه می کنند یا هر دو، معمولا همزمان بهت می کنند چطور شوهرشان همچنان خونسرد ایستاده و منطقی بحث را پیش می برد. در واقع آقایان غیرعاطفی نیستند. گواه عاطفی بودن آنها این همه دیوان شعر که توسط مردها سروده شده است. البته این به معنای این نیست که مردها هرگز در بحث ها احساسی نمی شوند. آنان هر وقت احساس کنند قلمروشان زیر سوال رفته است احساساتی و معمولا عصبانی می شوند.

سکوت مردان
مردها کم حرف تر از زن ها هستند. این را هم عامه مردم قبول دارند و هم تحقیق های روانشناس ها آن را ثابت کرده است. روانشناس ها می گویند زن ها روزانه 6 هزار تا 8 هزار لغت به کار می برند اما مردها یک سوم این تعداد کلمات را می گویند. دلیل این پدیده آن جور که عصب شناس ها می گویند این است که مرکز تکلم در مردها فقط در سمت چپ مغزشان واقع شده است اما مرکز تکلم در زن ها هم در سمت راست و هم در سمت چپ مغز وجود دارد. البته روانشناس های تکاملی می گویند مردها در طول هزاران سال یاد گرفته اند کم حرف باشند. آنها می گویند هزاران سال پیش مردها برای شکار باید ساکت کمین می کردند وگرنه شکار در می رفت و بقای خانواده به خطر می افتاد.
از آن طرف زن ها باید با همگروهی های خانم خودشان حرف می زدند و از بچه های شان مراقبت می کردند. بقای آنها به همین رابطه داشتن بر می گشت. مردها در طول رشد هم دیرتر زبان باز می کنند و مهارت های کلامی شان از زن ها کمتر است. در ادامه به این شکل های متفاوت حرف زدن مردان و زنان می پردازیم.

تیتروار حرف زدن مردها
اگر صحبت کردن د ر مورد مسائل روزمره را به دو شیوه گزارش توصیفی وگزارش علمی تقسیم کنیم، زن ها به شیوه توصیفی و مردها به شیوه علمی حرف می زنند. در واقع خانم ها، بیشتر در مورد جزئیات حرف می زنند اما حرف زدن مردها بیشتر منطقی و علمی است. آنها آن چیزی که فکر می کنند گفتنش لازم است را می گویند. برای همین به نظر می رسد مردها فقط تیتر اتفاق ها را می گویند و نه شرح آنها را. این اصلا به این معنا نیست که شوهرتان نمی خواهد شما از اتفاقات روزمره خبردار شوید، یا شما را لایق دانستن آنها نمی داند. مردها به طبیعت خودشان رفتار می کنند و شما نباید با دید زنانه خودتان حرف های آنها را تفسیر کنید.

صراحت مردان
زن ها معمولا غیرمستقیم حرف خودشان را می زنند و گلایه دارند چرا مردها حرف های شان را نمی فهمند. مثلا ممکن است شما به همسرتان بگویید چایی نمی خوری و منظورتان این باشد که بای با هم چایی بخوریم اما مردها معمولا به درون خودشان مراجعه می کنند و اگر چایی میل نداشته باشند با صراحت این را می گویند. این صراحت نشانه بی ادبی یا بی توجهی همسرتان نسبت به شما نیست. او فقط طبق طبیعت مردانه اش به شما گوش می دهد.

دستور دادن مردان
مردها از بچگی به امری حرف زدن عادت می کنند و دخترها به پیشنهادی حرف زدن. پسرها در بازی های شان می گویند: «توپ را بنداز برای من!» اما دخترها می گویند: «می یاین با هم خاله بازی کنیم؟» هم دخترها و هم پسرها به خاطر شیوه خاص حرف زدن خودشان تشویق می شوند و این نوع حرف زدن در آنها نهادینه می شود. اگر مردی از جمله های امری زیادی استفاده می کند به این معنا نیست که صبح تا شب دستور می دهد و قصدش ریاست کردن است، فقط طبق طبیعت مردانه اش رفتار می کند. اینکه در دنیای زنانه و ظریف خودتان که همه جمله ها را ترجیحا به صورت پیشنهاد می گویید تا به صورت امر، جملات مردانه را تفسیر کنید چیزی را حل نمی کند.

کج بودن دوزاری مردان
زن ها راحت تر می توانندن ذهن دیگران را بخوانند. مردها در این مورد خیلی ضعیف تر عمل می کنند. آنها کمتر از زن ها از روی چهره به قصد یا احساس پشت آن پی می برند. شما به عنوان یک زن احتمالا از این ناتوانی مردها خیلی شاکی هستید و آن را به پای بی توجهی می گذارید اما واقعا این شم زنانه شما را ندارند و بهتر است احساسات تان را به زبان بیاورید تا آنها متوجه شوند.